Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Κι όμως υπάρχει...

Αη Βασίλης.
Αη Βασίλης aka Σαντα Κλάους.
Υπάρχει. Αρχές Δεκέμβρη μου έκανε και friend request .

Βλέποντας  αυτή τη σκατόφατσα κώλωσα. Εντάξει . Δεν περίμενα τον καλοκάγαθο κυριούλη που πίνει Κόκα~Κόλα. Ούτε σοκαρίστηκα  που το πρότυπο εκατομμυρίων παιδιών ανά τον κόσμο πίνει μπάφο.Ακόμη και <<σκέτη λέρα>> να 'ναι σκοτίστηκα. 



Δεν έκανα accept στο φίλο μου το Σάντα. Καλώς ή κακώς δε θέλω να ζω σε έναν κόσμο όπου ο Αγιο~Βασίλης έχει τα μούτρα ενός  χαρμανιασμένου Μπουκόφσκι, (έστω  κι αν με ενώνουν με αυτόν 20 κοινοί  φέισμπουκ "φίλοι" )

Θα μου πείτε ούτως ή αλλως είναι μούφα το άτομο. Στηρίζει το σύστημα "όλα  τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα" .  ¨"Αμα θέλεις κάτι (υλικό ) πάρα πολύ, όλο το Σύμπαν συνωμοτεί κ.λπ. μέσω ενός δυσκίνητου  διανομέα που πρέπει να βάλει στον κώλο του νέφτι για να μοιράσει εκατομμύρια δώρα  σε μια νύχτα.

Άσε που οι γονείς πρέπει να τα σκάσουν χοντρά, γιατί αν ο ασπρομάλλης  δε φέρει ό,τι ακριβώς ζήτησε ο πιτσιρικάς ο Μύθος θα καταρρεύσει. (μαζί με τα νεύρα του γονιού από το κλάμα του κακομαθημένου)

Οκ, τα ξέρετε αυτά, μας τα 'παν κι άλλοι. Κι αυτό που σίγουρα ξέρετε είναι το καταπληκτικό συναίσθημα που νιώθεις όταν  είσαι παιδί και σου δωρίζουν αυτό ακριβώς που ονειρεύεσαι (έστω κι αν ο μέσος όρος ζωής του είναι λεπτά ή ώρες). Βάλε αυτό μαζί με τη μαγεία ενός καλοκάγαθου αγνώστου και έχουμε την τέλεια παιδική φαντασίωση.

Κι έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στις φαντασιώσεις. 

Οπότε ναι, υπάρχει. Και ο καθένας μπορεί να τον φανταστεί όπως θέλει. (αυτό είναι και το καλό με τις φαντασιώσεις )

Τώρα μόλις άνοιξα το προφίλ του ατόμου, που μου έκανε request  με τη συγκεκριμένη μουτσούνα και συνειδητοποίησα πως πρόκειται για ένα νέο παιδί. (τί αλλο θα μπορούσε να είναι άλλωστε?)

Αυτά τα καλά από τη Λαπωνία. Ο Νίτσε είπε πως ο Θεός πεθανε. Όποιος τολμήσει και ισχυριστεί το ίδιο για το χαμογελαστό αυτό χοντρούλη,   είναι  από χέρι χαμένος.

XΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ -ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

Γιατί αν γλιτώσει το παιδί...

Χριστούγεννα σε όλη την Ελλάδα με «Το Χαμόγελο του Παιδιού»


Χριστούγεννα σε όλη την Ελλάδα με «Το Χαμόγελο του Παιδιού»

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» προσκαλεί όλους τους φίλους του, μικρούς και μεγάλους, να επισκεφθούν και φέτος τα Χριστουγεννιάτικα bazaars που διοργανώνει σε ολόκληρη την Ελλάδα, για την ενίσχυση του έργου του Οργανισμού με στόχο πολλά παιδικά Χαμόγελα!

Στην Αθήνα:

 ΜΕΤΡΟ στάση «Σύνταγμα» 12 έως και 14/12 και ώρες 8πμ έως και 10μμ
Christmas Luna Park ΕΚΕΠ  ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ 19 έως και 23/12 & 27 έως και 30/12 και ώρες 5μμ έως και 9μμ
Oneiro Christmas Park ΖΑΠΠΕΙΟ 3/12 έως και 8/1 και ώρες καθημερινά 12 έως και 10μμ και Σαββατοκύριακο 10πμ έως και 12πμ
Εμπορικό Κέντρο AVENUE 12 έως και 18/12 και ώρες 9πμ έως και 9μμ
Εμπορικό Κέντρο MALL 2 έως και 31/12 και ώρες 9πμ έως και 9μμ
ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ (Οδός Πεσματζόγλου στο Παλιό Χρηματιστήριο) 12 έως και 14/12 και ώρες 10πμ έως και 5μμ
Περίπτερο στο Περιστέρι (στάση ΜΕΤΡΟ Αγ. Αντωνίου) 12 έως και 31/12 και ώρες 11πμ έως και 8μμ
Περίπτερο στο Μαρούσι (Σταθμός ΗΣΑΠ) 6 έως και 31/12 και ώρες καταστημάτων
FACTORY OUTLET ΣΠΑΤΑ 17/12 & 22-23/12 και ώρες 10πμ έως και 9μμ

Στην Θεσσαλονίκη:

Περίπτερο Ερμού & Αριστοτέλους 3/11 έως και 31/12 και ώρες από Δευτέρα έως Παρασκευή 9πμ έως  9μμ και Σάββατο 9πμ έως 3μμ
2ο Δημοτικό Σχολείο Καλαμαριάς 13 έως και 21/12 και ώρες από Δευτέρα έως Παρασκευή 8πμ έως 1.30 μμ και 5μμ έως  7μμ και Σάββατο 10πμ έως 11.30 πμ

Στην Χαλκίδα:

Παιδότοπος "FUN FOR KIDS" στο Αλιβέρι Ευβοίας 17 /12 και ώρες 9 πμ έως 11μμ και 18/12 από 10 πμ έως 9 μμ
Νομαρχία 20 και 21/12 και ώρες 9 πμ έως 3μμ

Στην Κόρινθο:

Στοά Κοβατζή στην Κλεισθένους στον κεντρικό πεζόδρομο Κιάτου 16 έως και 24/12 και ώρες και ώρα 10 πμ έως 2μμ και 5.30 μμ έως 9.30 μμ
Κεντρικός πεζόδρομος Κορίνθου (Κολοκοτρώνη & Πυλαρινού) 18/12 έως 24/12 και 26/12 έως 31/12 και ώρες 10 πμ έως 10 μμ

Στην Κέρκυρα:

Γραφείο Τοπικού Συμβουλίου Νεολαίας Δήμου Κέρκυρας 19 έως και 23/12 και ώρες 9 πμ έως 10 μμ.
Πολιτιστικός Σύλλογος Σκουφά - (παζάρι Άρτας) 10 και 11/12 και ώρες  από τις 9 πμ έως 10 μμ.

Στα Ιωάννινα:

Ιωάννινα Περιφέρεια  Ηπείρου 19 έως και 21/12 και ώρες 7πμ εως 3μμ.

Στον Πύργο:

Φουαγιέ Δήμου Ήλιδας  Αμαλιάδας 7 έως και 9/12 και ώρες  9πμ έως 9μμ.
Φουαγιέ Περιφερειακής Ενότητας  Ηλείας στον Πύργο Ηλεία 12 έως και 17/12 και ώρες 9πμ έως 9μμ
Αίθουσα ΚΑΠΗ Λεχαινών Ηλείας 16 έως και 18/12 και ώρα 9πμ έως 9μμ
Συνεδριακό Κέντρο Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας στην Καλαμάτα 19 έως 21/12 και ώρα 9πμ έως 9μμ.

Στη Σπάρτη και Λακωνία:

Κατάστημα «Κωτσόβολος» Σπάρτης (Δωριέων & Ορθίας Αρτέμιδος) 14/12 και ώρες 5μμ έως και 9μμ
Πνευματικό κέντρο Κροκεών 29/12 και ώρες 5:30μμ έως και 9μμ

Στο Ναύπλιο:

Πλατεία Καποδίστρια 17 & 18/12 και ώρες 9πμ έως και 7μμ

Στην Τρίπολη:

 Κατάστημα Εθνικής Αντίστασης 35 (δίπλα από το κατάστημα υποδημάτων Μποβέτα) 20 έως και 24/12 και ώρες 9πμ έως 9μμ



Σας περιμένουμε όλους!

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

Όλα είναι ένα μυστήριο...



....ό, τι βλέπουμε.





                              
ό, τι  φανταζόμαστε



                                                  
  και ό, τι ερωτευόμαστε.

    Γιατί όπως είπε και ο ίδιος ο καλλιτέχνης Ρενέ Μαγκρίτ: 
"Οι πίνακές μου δεν σημαίνουν κάτι, επειδή και το μυστήριο δεν σημαίνει κάτι — είναι απλά άγνωστο"

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

Μια εποχή στην Κόλαση


                                          
                                           
                                         " Μια εποχή στην Κόλαση" Αρθούρος Ρεμπώ

Αν θυμάμαι καλά, κάποτε, ήταν η ζωή μου έκπαγλη
γιορτή που άνοιγαν όλες οι καρδιές καί όλα τα
κρασιά κυλούσαν.
Μια νύχτα πήρα την ομορφιά στα γόνατά μου.
Και τη βρήκα πικρή.
Και τη βλαστήμησα.
Οπλίστηκα ενάντια στη δικαιοσύνη. Δραπέτευσα.
Ω Μάγισσες, Μιζέρια, Μίσος, εσείς θα
διαφυλάξετε το θησαυρό μου.
Κατόρθωσα να σβήσω από το λογικό μου κάθε
ελπίδα ανθρώπινη.

Μ’ ύπουλο σάλτο, χίμηξα σα θηρίο πάνω σ’ όλες
τίς χαρές να τις σπαράξω.
Επικαλέστηκα τους δήμιους να δαγκάσω, πεθαίνοντας,
τα κοντάκια των όπλων τους.
Επικαλέστηκα κάθε Οργή και Μάστιγα να πνιγώ
στο αίμα, στην άμμο.
Η απόγνωση ήταν ο θεός μου.
Κυλίστηκα στη λάσπη.
Στέγνωσα στον αέρα του εγκλήματος.
Ξεγέλασα την τρέλλα.
Κι’ η άνοιξη μου πρόσφερε το φρικαλέο γέλιο
του ηλίθιου.

Μα τώρα τελευταία, πριν τα τινάξω για καλά,
λέω ν’ αποζητήσω το κλειδί του αρχαίου συμπόσιου
μήπως βρω ξανά την όρεξή μου.
Τό κλειδί αυτό είν’ η συμπόνοια.
Η έμπνευση τούτη δείχνει πως ονειρεύτηκα.
«Θα μείνεις ύαινα…». ολολύζει ο διάβολος :
και με στεφανώνει με πλήθος ιλαρές παπαρούνες.
«Φτάσε στό θάνατο μ’ όλες τις αχαλίνωτες ορέξεις σου,
τη φιλαυτία σου, και κάθε ασυγχώρητο αμάρτημα !»
Αχ ! απηύδησα.

Αλλά, Σατανά, φίλτατέ μου, να χαρείς, όχι βλοσυρές ματιές.
Περιμένω μερικές βδελυρότητες, αναδρομικά.
Ωστόσο, για σάς, τους εραστές της απουσίας του
περιγραφικού η διδακτικού ύφους σ’ έναν συγγραφέα,
για σάς αποσπώ τις λίγες ελεεινές αυτές σελίδες από
το σημειωματάριο ένός κολασμένου.



                                       Η πάλη με την Κόλαση που βρίσκεται μέσα μας...
                                       Όσο για κείνη που βρίσκεται απ' εξω μας...
                                       Δόξα τω Θεώ φροντίζουν άλλοι.


Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

Ο Γραφικός μου Χαρακτήρας (και ο θάνατος του)

Τώρα, που ούτε ο γραφικός μου χαρακτηρας μου μοιάζει,
άσε με  τουλάχιστον  να ελπίζω σε ένα αύριο δίχως σύνορα.
Ή εκεί που άνθρωπος συνορεύει με άνθρωπο.

"Δεν ήρθε δα και το τέλος του κόσμου", η αγαπημένη σου φράση.
"Ποιανού κόσμου από όλους;" η αγαπημένη μου ερώτηση.
Και απαντώ με το δικό σου γραφικό χαρακτήρα.
Για έναν κόσμο όπου δε μου μοιάζει τίποτα.

Με μια κάποια  αισιοδοξία.




Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011

Πες στην Αξιοπρέπεια ακόμη την ψάχνω

Μη με πλησιάζεις!Ντρεπομαι!

 Γιατρέ μου βοηθήστε με,

Κάποιος ξαναμπήκε στο σπίτι μου ενώ κοιμόμουν και με ξεγύμνωσε. Εντάξει... αυτή τη φορά δεν κοιμόμουν. Έκανα ότι κοιμόμουν. Δεν σκούντησα τον άντρα δίπλα μου, δε χρειαζόταν. Ήμασταν κι οι δυο έτοιμοι να παραδοθούμε στους ληστές χωρίς αντίσταση.

Μην ανησυχείτε γιατρέ, καταλαβαίνω. Αυτόν τον καιρό η πελατεία σας έχει αυξηθεί θεαματικά, γι' αυτό δε με πειράζει να σας θυμήσω ποια είμαι.
13 Απριλιου 2011. Ορίστε και το γράμμα μου

http://perhfanh-maniatissa.blogspot.com/2011/04/blog-post.html

Τότε με καθησυχάσατε. "Δεν είναι τίποτα. Απλά χρειάζεστε λίγη ξεκούραση "
Και χαμογελάσατε συγκαταβατικά. Ούτε εσείς πιστέψατε ότι τα χειρότερα έρχονται.

Ύστερα από αυτήν την ευγενική χυλόπιτα της Επιστήμης, έκανα κι εγώ αυτό που κάνουν όλοι όσοι βρέθηκαν κάποτε στη θέση μου. Έφτιαξα ένα blog.

Επτά μήνες πέρασαν και ήδη ξέρω αρκετά.
Ξέρω  τους ληστές, την ώρα που θα φτάσουν και ότι τότε απαγορεύεται να ονειρεύομαι.
Ξέρω ότι δεν πρέπει να προβάλλω καμία αντίσταση γιατί αν αρχίσω τίποτα ηρωϊσμούς μπορεί να χάσω ό, τι κέρδισα όλα αυτά τα χρόνια. Ξέρω ότι όλα αυτά δεν είναι αποκύημα της φαντασίας μου και δεν ισχύουν μόνο για μένα. Ισχύουν για όλους.

Γιατρέ μου αυτά δεν είναι ζητήματα της Επιστήμης , το ξέρω.
Δεν τα χάσαμε όλα ακόμα, το ξέρω.
Αν χάσαμε όμως το σπουδαιότερο, δεν το ξέρω.

Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2011

7 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ


Αφού με επέλεξε ο καλός μου φίλος ο JK SKPOUTZAKOS δε γίνεται να τον προσβάλω. Με προσκάλεσε να παίξω ένα παιχνιδάκι και δε θα τον απογοητευσω. Θα γράψω λοιπόν 7 πράγματα για την αφεντιά μου. ~πάρτε βαθιά και χορταστική ανάσα~κι ελπίζω να μην απογοητεύσω ούτε εσάς!

1. Δε μ' αρέσει καθόλου να μιλάω για τον εαυτό μου. (πια)
2. Δε μ' αρέσει καθόλου η αδικία. (ούτε και μ' άρεσε ποτέ)
3. Δε μ' αρέσει να κάνουν λάθος το όνομα μου (δεν το δείχνω αλλά δε μ' αρέσει)
4. Δε μ' αρέσει η εκμετάλλευση ανθρώπου από ανθρωπο (παιδική εργασία, δουλεμπόριο και πολλά αλλα λοιπά)
5. Δε μ' ενδιαφέρει να αποκτήσω χρήματα, δόξα και εξουσία . (το ξέρω ακούγεται υποκριτικο αλλά όντως δε με ενδιαφέρει!)
6. Ποτέ δεν ήθελα να γίνω ηθοποιός, μοντέλο, παρουσιάστρια εκπομπής (νταξει ήθελα να γίνω τραγουδίστρια αλλά δεν έγινα ευτυχως για όλους μας)
7. Εχω περάσει πραγματικά υπέροχα παιδικά χρόνια. (φαίνεται από τα παραπάνω, δε φαίνεται?χαχαχα)

Αντε να σας βάλω κι ένα τραγούδι που άκουγα παλιά τις νύχτες στο ραδιόφωνο...

Τώρα αν θυμάμαι καλά πρέπει να προτείνω και σ' αλλους φίλους blogger να παίξουν το ίδιο παιχνίδι. Επειδή όμως ούτε να ξεχωρίσω κάποιον μπορώ, ούτε να αναγκάσω κάποιον άλλον να παίξει, είστε ελεύθεροι να πράξετε κατά το δοκούν.

Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011

Η Πατρις μου είναι η Μάνη (ο ανθρωπος δεν πρεπει να ξεχνάει την καταγωγή του)

Η πατρίς -Μάνη μου- η πατρίς μου είναι η Μάνη
η πατρίς μου είναι η Μάνη που κανόνι δεν την πιάνει.

Κι έχει πυ -αγάπα τα, τα όπλα τα μανιάτικα-

κι έχει πύργους υψηλούς και λεβέντες διαλεχτούς.

Και γυναί -Μάνη μου- και γυναίκες λεοντάρια

και γυναίκες λεοντάρια πολεμούν με τα δρεπάνια.

Κι έχει φω -αγάπα τα, τα όπλα τα μανιάτικα-

κι έχει φώτα ξακουστά, δοξασμένα κι ισχυρά.

Πρώτο ει -Μάνη μου- πρώτο είναι το Δηρό

πρώτο είναι το Δηρό, από κει που'μαι κι εγώ.

Δεύτερο -αγάπα τα, τα όπλα τα μανιάτικα-

δεύτερο είναι το Λιμένι που εχθρός εκεί δεν μπαίνει.

Τρίτο εί -Μάνη μου- τρίτο είναι τ' Αρμυρό

τρίτο είναι τ' Αρμυρό, ξακουστό κι ιστορικό.

Είναι και -αγάπα τα, τα όπλα τα μανιάτικα-

είναι και η Μέσα Μάνη που κανόνι δεν την πιάνει.


Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011

Ίχνη


Ένα παπούτσι που δεν έχει ταίρι,
κι ένα μόνο γυμνό χνάρι στη μνήμη.
Τί νούμερο φοράς? Δε θυμάμαι.

Η μοναξιά μου πάντως μετριέται στα δάκτυλα του ενός ποδιού.
Καθώς αφήνουν ίχνη στην άμμο της νιότης μου.
Tί νούμερο φοράω? Δε θυμάσαι.

Κι όμως φαίνεται σαν να ' μαστε έτσι πλασμένοι.
Ξυπόλητοι κατά το ήμισυ.
Φοράω το δικό σου υπόδημα.
Eσύ το δικό μου.
Κι από το άλλο πόδι είμαστε εντελώς γυμνοί.

Και η μοναξιά  μας  μετριέται στα δάκτυλα του ενός.






Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011

Σχολικά είδη από το Χαμόγελο του Παιδιού!!


Υποδεχόμαστε τη νέα χρονιά με σχολικά είδη από «Το Χαμόγελο του Παιδιού»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ           
Αθήνα, 6 Σεπτεμβρίου 2011

deltia 
Υποδεχόμαστε τη νέα χρονιά με
σχολικά είδη από «Το Χαμόγελο του Παιδιού»

Με κάθε αγορά σας ενισχύετε την πανελλαδική δράση του οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» και συμμετέχετε στην προσπάθεια που επιτελείται εδώ και 16 χρόνια ώστε να καλύπτονται αποτελεσματικά και άμεσα, 365 ημέρες το χρόνο, 24 ώρες την ημέρα, οι ανάγκες χιλιάδων παιδιών στη χώρα μας!

Όλα τα απαραίτητα για τη νέα σχολική χρονιά μπορείτε να προμηθεύεστε από:

Bazaars σε όλη την Ελλάδα, όπου θα βρείτε σχολικά και άλλα είδη

Αθήνα
8 - 11/9 ΜΕΤΡΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ  από 8:00 – 23:00
17/9 ΠΛΑΤΕΙΑ ΝΕΑΣ ΠΕΝΤΕΛΗΣ από 16:00 έως 24:00 (Εκδήλωση Συλλόγου Κυκλαδιτών & Φίλων Ν. Πεντέλης)
23 - 26/9 MEC ΠΑΙΑΝΙΑΣ ώρες έκθεσης (Έκθεση Σύγχρονες Δημιουργίες)
1-30/9 Σταθμός ΗΣΑΠ Μαρούσι ημέρες Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή & Σάββατο ώρες καταστημάτων

Θεσσαλονίκη
1 – 30/09 Ερμού & Αριστοτέλους Καθημερινά από 9:00 – 21:00 και Σάββατο από 9:00 - 15:00
10 – 18/09 Περίπτερο (Οδός Ευαισθησίας) 76η ΔΕΘ Καθημερινά από 17:00 - 22:00, Σαββατοκύριακο από 10:00-22:00

Πάτρα
28 – 29/9 Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων «Γ. Χατζηκώστα» από 10:00 -19:00

Χαλκίδα
8 - 9/9 Αίθουσα δημοτικού συμβουλίου Διοικητήριο – κτίριο Περιφερειακής Ενότητας Ευβοίας, από 09:00 - 15:00

Άργος
17/9 θεατράκι Δήμου Άργους, από 9:00 – 14:00

Ναύπλιο
18/9 Πλατεία Συντάγματος, από 9:00 – 21:00

Κόρινθος
21-25/9 «3η ΈΚΘΕΣΗ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΟΥ», στην πρώην Σωληνουργία Κορίνθου, ώρες έκθεσης

Καλαμάτα
10-14/9 Κεντρική Πλατεία Καλαμάτας ώρες καταστημάτων

Καθώς και από:
bullet Το ηλεκτρονικό κατάστημα του οργανισμού μας http://www.hamogelo-eshop.gr/shop/products
bullet Σε συνεργαζόμενα Βιβλιοπωλεία σε όλη την Ελλάδα
bullet Τα σημεία μας ανά την Ελλάδα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Κέρκυρα, Χαλκίδα, Τρίπολη, Πύργος, Κόρινθος, Κυλλήνη).

Περισσότερες πληροφορίες στο site μας www.hamogelo.gr

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011

Πρώτη σου φορά? (Ονειρο Θερινής Νυχτός)



"Τί γίνεται μικρή? Σκαλώσαμε?"
Μάλλον....Κάπου ανάμεσα σε φωτάκια και μουσική. Μια όμορφη θερινή νύχτα.
"Έχεις ξανάρθει?"
 Καμία απάντηση.
"Πρώτη σου φορά?"
 Εγνεψε διστακτικά..
"Άσε...κατάλαβα....Στραβωμένοι γονείς! Νταξει μωρέ δεν τρέχει... "
Το ποτό δεν το 'ξερε και ήταν ήδη στο δεύτερο. Κι εκείνος την άγχωνε...έτσι λαίμαργα που κοιτούσε. Οποιαδήποτε άλλη γυναικεία ύπαρξη εκτός από εκείνη.
Θυμήθηκε τότε  που της ζήτησε να βγούνε.
"Ο Φώτης? Μην είσαι μαλάκας!"E αφού της έδωσε το πράσινο φως κι η καλύτερη φίλη, αυτή μωρέ που μετρούσε τις επιδόσεις της τάξης...
"Κανόνισε.. Είσαι η μόνη που δεν το 'χει κάνει"


"Πάω για σφηνάκια", είπε κοφτά και την παράτησε  σύξυλη.Οι πρώτες χορεύτριες λικνίζονταν στα τραπέζια κι η μικρή άρχισε να ιδρώνει. Ενιωθε και λίγο άβολα  μέσα σε εκείνο το λευκό φουστάκι αλλά.... "Τα ' παμε....φούστα θα βάλεις. Το σορτσάκι μπορεί να είναι σέξυ, αλλά η φούστα βγαίνει πιο εύκολα. Ή τουλάχιστον δίνει αυτήν την εντύπωση.", αποφάνθηκε η φίλη-μάνατζερ. Δεν ήταν βέβαια δικό της , το 'χε ακούσει σε μια ταινία , οπότε "όφειλε να υπακούσει"
                                                ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"Έτσι θα βγεις έξω?"
1,2,3....
"Δε μιλάς... Ποτέ δε μιλάς."
4,5,6...
"Από τότε που χάσαμε τη  μάνα σου δε σε κάνω ζάφτι."
7,8,9...
"Τέλοσπάντων. Πως γίνονται τα παιδιά μάλλον ξέρεις...Οπότε.."
10.
                                                                ~~~~~~~~~~~~~~~
 Με το τρίτο σφηνάκι  όλα τελειωσαν. Άρχισε να κουνιέται νωχελικά πάνω στον καβάλο του Φώτη. Τώρα την είχε ανεβάσει σχεδόν όλη πάνω του.
                                                                  ~~~~~~~~~~~~~~~
Της σήκωσε τη φούστα πολύ εύκολα. και μπήκε με δύναμη. Η μικρή πόνεσε πολύ αλλά...Ο "Φώτης-Μην είσαι μαλάκας συνέχισε. Γιατί να κολώσει? Το γκομενάκι ήτανε με τα πόδια ανοιχτά και δεν έβγαζε κιχ. Καλά έκανε και την πότισε. Στο κάτω κάτω ας μην έπινε.
Σήκωσε το παντελόνι του και άναψε τσιγάρο.  "Σκουπίσου κι έλα σε λίγο..."  διέταξε. Kαι βρόντηξε πίσω του την πόρτα της τουαλέτας προειδοποιώντας "Άλλος", εκείνον τύπο που κοιτούσε έκπληκτος.
                                                                    ~~~~~~~~~~~~~~~
Το πάτωμα είχε μερικές σταγόνες αίμα. Το λευκό φουστάκι είχε λερωθεί πολύ περισσότερο.
"Σήκω".
Κάπου τον ήξερε αυτόν που της μιλούσε...κάπου τον είχε ξαναδεί...Κάπου, αλλά ...Το μυαλό της γύριζε, το κορμί της πόναγε και...
"Σήκω κορίτσι μου. Πρεπει να φύγουμε." επέμεινε ο άγνωστος.
                                                                      ~~~~~~~~~~~~~~
" Φέρε ρε Ανδρομάχη κανένα ρούχο να αλλάξει η κοπέλα!"
Η Ανδρομάχη έφερε μια λευκή μακριά φούστα, καθαρά εσώρουχα και ένα όμορφο πουκάμισο.
"Δουλειά του Φώτη?" ρώτησε ψιθυριστά τον άντρα.
"Ναι", αποκρίθηκε εκείνος.
"Τον αλήτη! Πάλι τα ίδια ?" αγανάκτισε η γυναίκα.
Η μικρή, με τη βοήθεια της Ανδρομάχης, πλύθηκε και ντύθηκε. 
"Ορίστε κι ο καφές! Πιες τον να συνέλθεις! Έλα, παιδί μου..πιες τον "
                                                     ~~~~~~~~~~~~~~
Μέσα στο αυτοκίνητο κατάφερε να παρατηρήσει τον άγνωστο.
"Τώρα με θυμήθηκες?"
Ναι, έγνεψε η μικρή με έκπληξη.
"Ήσουνα τυχερή κοριτσάκι. "
Σταμάτησε το αυτοκίνητο έξω από το σπίτι της.
"Ήσουνα τυχερή που ήμουν εκεί", είπε και την κάρφωσε με τα όμορφα  μάτια του.
Η μικρή κοιτούσε σα χαμένη.
"Την επόμενη φορά δε θα είναι κανείς"
                                                        ~~~~~~~~~~~
Άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου. Ο άντρας περίμενε υπομονετικά να μπει μέσα στο σπίτι της. Εκείνη γύρισε, σήκωσε το μικρό της χεράκι και τον χαιρέτησε.
                                                        ~~~~~~~~~~~
"Την επόμενη φορά δε θα είναι κανείς", μονολόγησε ο άντρας. Κούνησε το κεφάλι με βεβαιότητα, έβαλε μπρος το αυτοκίνητο κι έφυγε δια παντός.

Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2011

Για το πουλί που χάθηκε, για το πουλί που πια δε ζει!



Αυτή η γειτονιά είναι για όλους μας ένα κλουβί,
κανείς δε ζει αληθινά αυτό που θα θελε να ζει,
γιατί το όνειρο είναι μια στιγμή και
όλες οι άλλες οι στιγμές απελπισία
μέσα σ αυτό το δρόμο γεννιόμαστε, ζούμε και πεθαίνουμε,
μαζί με μας και τα όνειρα μας, μαζί με μας και τα παιδιά μας.


Γι' αυτό ένα πάρτυ σ' αυτό το δρόμο
είναι πιο θλιβερό και από τον ίδιο το θάνατο,
είναι ένα γραμμόφωνο που ολοένα ξεκουρδίζεται,
δυο ιδρωμένα χέρια στο άσπρο φόρεμα ενός κοριτσιού,
ένας σκύλος που απορεί,
ένα ποτήρι αδειανό στην άκρη της αυλής μου,
μια κόκκινη κορδέλα στα μαλλιά της,
ένας κρυφός αναστεναγμός,
ένα αρπαχτικό βλέμμα θηρίου που δεν τολμάει να αγγίξει,
ένα κλουβί στην πόρτα σου με ένα πουλί που κοιμάται...


Γι' αυτό ένα πάρτυ στην Οδό των Ονείρων
είναι πιο θλιβερή και από τη στιγμή του ονείρου,
είναι ένα ξέφτισμα ζωής,
ένα παιχνίδι χάρτινο στα χέρια των αγγέλων.


Κοιτάχτε τούτο το κλουβί
είναι λιγάκι πιο μεγάλο από την καρδιά μου,
κι όμως δεν μπορεί να χωρέσει την αγάπη μου,
κοιτάχτε και τούτο το κορίτσι
θα του χαρίσω το κλουβί κι ένα τραγούδι θα μου πει...
για το πουλί που χάθηκε, για το πουλί που πια δε ζει

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

Πρώτη σου φορά? (η Κουνουπιέρα)



"Μη σκοτώνετε τα κουνούπια...Αλλοι σας...."  και μετά... κενό!
Έβγαλε από το σακίδιο το σπρευ κοίταξε μπρος, πίσω, δεξιά, αριστερά   και .."ρουφούν το αίμα"
Με στρογγυλά  καλλιγραφικά  γράμματα. Κι  εκστασιασμένος  σαν σε ονείρωξη.
"ΠΙΝΟΥΝ όχι ΡΟΥΦΟΥΝ!"
Γύρισε και την είδε. Μαυροντυμένη ανθρώπινη σκια, πρόσωπο ώχρα,10-15 χρόνια μεγαλύτερη. Σου 'παιρνε την ανάσα.
"Αλλοι σας ΠΙΝΟΥΝ το αίμα!" επέμεινε.
Το παιδί κοιτούσε ανίσχυρο,  με ένα σπρέυ στο χέρι. 
"Πρώτη σου φορά?" , ρώτησε και πλησίασε απειλητικά.
Της έγνεψε καταφατικά.
"Χμμ...Τα συνθήματα είναι Τέχνη φιλαράκο. Δεν μπορούμε να βάζουμε όποια λέξη μας κατέβει" ,  είπε και του βούτηξε  το σπρέυ με το θράσος που επιβάλλουν τα χρόνια ( ή τα νιάτα?)
"Το "θα σου πιω το αίμα" είναι πιο γνωστή έκφραση, έτσι δεν είναι?"
"Ετσι είναι" έγνεψε εκείνος χωρίς να πει τίποτα.
Η κοπελιά χαμογέλασε ανεπαίσθητα κι άρχισε να ζωγραφίζει κάτι ακαθόριστο.
"Εντάξει μικρέ. Και το "ρουφούν" ωραία ακούγεται! Και  εδώ που τα λέμε αποδίδει  και το νόημα καλύτερα!" Και τον ακούμπησε μητρικά στον ώμο.
Μαζί με τις παγωμένες από τον πρώτο πόθο στάλες
 "Είναι όμορφο αυτό που έκανες", συνέχισε, "να συμπληρώσεις ένα μισοσβησμένο σύνθημα! Οι περισσότεροι θέλουν τόσο πολύ να γράψουν το δικό τους που..."
Συνέχιζε να ζωγραφίζει κάτι  ακατάληπτο. Χειριζόταν το σπρέυ με μανία, σαν  προέκταση του μυαλού της.
"Στην αρχή έτσι είναι.  Είσαι ρομαντικός. Νομίζεις ότι με ένα σύνθημα μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο!"
Το σχέδιο  άρχισε να παίρνει όγκο.
"Ομως τα συνθήματα δεν είναι για να αλλάζουν τον κόσμο μικρέ! Είναι για να τον τσιμπάνε".
Έβαλε και την τελευταία γραμμή.
"Πώς σου φαίνεται?" 
Τον κοίταξε με τον ίδιο τρόπο. Επίμονα.
"Τί είναι? Κατάλαβες?"  .
Της έγνεψε αρνητικά, αλλά με πολύ, πάρα πολύ κόπο. Ήταν  τα μάτια της που τον έκαιγαν...κάτι είχαν και...
"Είναι η κουνουπιέρα αυτού του κόσμου.... αυτού για τον οποίο μιλάγαμε. Του κόσμου που δεν ανέχεται τσιμπήματα από "κουνουπάκια"! Μόνο από άγρια θηρία!"
Κι άναψε τσιγάρο. Κοίταζε το ίδιο  της το  έργο  και ξέσπασε σ' ένα  μεθυστικό παραλήρημα. 
Και το μικρό της κουνουπάκι τα ρούφηξε όλα εκτός απ' τα λόγια της.
Αυτό ήτανε. Δεν ξαναέγραψε σύνθημα στον τοίχο.
Σήμερα τριγυρνάει στους δρόμους, παραφυλάει τους πιτσιρικάδες και ρωτάει:
"Πρώτη σου φορά?"


(πως θα σας φαινόταν αν σας έλεγα ότι ο μικρός της ιστορίας μας είναι σήμερα διεθνούς φήμης γκραφιτάς? χμμμ...το ήξερα ότι αυτή η εξέλιξη θα σας άρεσε!! ~στο Χόλυγουντ θα άρεσε σίγουρα~χαχαχα)


Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

(ΤΑΞΙΔΙ) ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!



From the lake ~Georgia o'keeffe
 ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ

"Μαζί θα πάμε το ταξίδι,
 στον τόπο που δεν υπάρχει,

 το αύριο που δεν έρχεται,
 μια εποχή που πέρασε εδώ και αιώνες"

Ορκίστηκες!

"Μάζί! Θα δούμε τον ήλιο που δε δύει,
 το φως που δε σβήνει,
 τη θάλασσα που δε φουρτουνιάζει,
 το κοχύλι που δεν γκρινιάζει"

Είπες!

"Τον άνθρωπο με όλα του τα χρώματα!
 Το σκύλο που δε βλέπει ασπρόμαυρα!
 Τον τυφλό χωρίς  δεκανίκι,
 Το αύριο που δεν έρχεται,
 μια εποχή που πέρασε εδώ και κάτι αιώνες!"

 Στο μαύρο βάλτο των χειλιών σου,
 βούτηξα ολόκληρη!Χωρίς αιδώ!
 Και σε είδα να κοιτάς από Αλλη ακτή.
 Ετοιμος για άλλο ταξίδι.

 Σε έναν τόπο  κάπου κοντά ,
 σε ένα σύντομο αύριο,
 μια εποχή όχι και πολύ μακρινή,
 με κάποια ύπαρξη αλλιώτικη.

 Με κάποια άλλη.
 Και θυμήθηκα πως ορκίστηκες
 Στον τόπο που δεν υπάρχει!
 το αύριο που δεν έρχεται,
 μια εποχή που πέρασε εδώ και αιώνες.