Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011

Το γατάκι και το σκυλί των πεθαμένων ονείρων

                                             Η εκδίκηση της γάτας

To γατάκι που δε μοιάζει με τα δικά σας,
έμαθε να μη ζει στο τσιμέντο που ορθώσατε με τα ίδια σας τα χέρια,
θα μάθει όμως να ονειρεύεται.
Το όνειρο δε θα λιώσει ποτέ το τσιμέντο,
αυτό που ορθώσατε με τα ίδια σας τα χέρια.
Γι' αυτό κάθε φορά που σας κυνηγάει λυσσασμένο
το σκυλί των πεθαμένων ονείρων σας,
Εσείς κλείστε τα μάτια και φανταστείτε ότι είστε γατάκι...

Ουαου my poetry sucks!!!!
Εντάξει σε 3 λεπτά το έγραψα, μην είστε και τόσο σκληροί!
Δείτε το βίντεο καλύτερα είναι το αγαπημένο μου!!!!







17 σχόλια:

  1. Τα όνειρα δεν δικαιούνται να είναι πεθαμένα,παραμένουν όνειρα ότι και να έχει συμβεί!Το βιντεο είναι πράγματι πολύ όμορφο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τα πεθαμένα όνειρα...
    Κάποιοι αρέσκονται στο να σκοτώνουν τα όνειρα τους πριν καλά καλά γεννηθούν. Αυτό είναι δικαίωμα τους.
    Να σκοτώνουν όμως το όνειρο των άλλων είναι έγκλημα και υπάρχει ποινή.
    Ένα δάγκωμα από το σκύλο των πεθαμένων ονείρων είναι δικαιοσύνη δε νομίζεις?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Για μένα πάντως το σκυλί που βλέπω στο βίντεο αυτό είναι! Το σκυλί των πεθαμένων ονείρων όλων αυτών που προσαρμόστηκαν στη τσιμεντούπολη και θυσίασαν ένα μέρος από τα ουσιαστικότερα όνειρα τους για να γίνουν αποδεκτοί.
    Τα όνειρα εκδικούνται!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ναι έχεις απόλυτο δίκιο σε όλους μας σκότωσαν κάποια όνειρα όμως αυτό που πρέπει να μείνει ζωντανό όπως έχουμε ξαναπεί εμείς οι δυο είναι το όνειρο της ελπίδας ......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ο σκύλος της δικαιοσύνης που λες έσπασε την αλυσίδα και τα δαγκώματά του θα πονέσουν πολύ αυτούς τους μακελάρηδες των ονείρων μας ,πίστεψέ με ξέρω πολύ καλά τι σου λέω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Κάποια όνειρα τα σκοτώσαμε εμείς οι ίδιοι! Αν δε συνέβαινε αυτό οι ψυχολόγοι θα ψωμολυσούσαν, δε θα υπήρχε κρίση μέσης ηλικίας και οι αυτοκτονίες θα ήταν μόνο θέμα ατομικής προδιάθεσης.
    Ο συμβιβασμός έχει ένα τίμημα, το λέει και το όνομα του. Και το τίμημα είναι συνήθως κάποιο καλά κρυμμένο όνειρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ναι τα σκοτώσαμε εμείς οι ίδιοι συμβιβαστήκαμε καιρός λοιπόν να αυτοκτονήσουν αυτοί που πρέπει....αυτοί που δημιούργησαν όλη την εικονική πραγματικότητα που έβαλε όλους μας σ αυτό το τρυπάκι!Κι εγώ που σου μιλάω έχω συμβιβαστεί πολλές φορές στη ζωή μου αλλά ως εδώ!Το όνειρό μου θα το ζήσω με οποιοδήποτε κόστος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δημήτρη είσαι επηρεασμένος από την κατάσταση στη χώρα μας και είναι απόλυτα φυσιολογικό. Εδώ όμως μιλάμε για θέματα πανανθρώπινα.
    Ο αποκλεισμός και η διαφορετικότητα.
    Το όνειρο ως διέξοδος που οδηγεί σε αδιέξοδο.
    Ο συμβιβασμός σε ένα περιβάλλον που (όπως έλεγε στο "φύλακα στη Σίκαλη") δεν μπορεί να σου προσφέρει αυτό που θέλεις.
    Θα σε απογοητεύσω λοιπόν αλλά συνήθως αυτοί αυτοκτονούν. Εκείνοι, οι άλλοι που όλοι ξέρουμε, δεν πρόκειται να αυτοκτονήσουν ποτέ.
    Και επειδή δεν μπορούμε ούτε θέλουμε να τους σκοτώσουμε, θα αρκεστούμε στο να τους αφοπλίσουμε.
    Άλλωστε χωρίς εξουσία αυτοί είναι ήδη νεκροί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Έχεις δίκιο να λες ότι είμαι επηρεασμένος από τη κατάσταση στη χώρα μας ,το δέχομαι,όμως προπαθώ να σου πω ,ίσως όχι εύστοχα,ότι το σοκ που έχουμε δεχτεί ως κοινωνία ως οντότητες,δηλαδή την αλλαγή στο μέλλον όπως διαφαίνεται, λειτουργεί καταλυτικά και στα θέματα που θίγεις του αποκλεισμού και της διαφορετικότητας ...Το θέμα της αυτοκτονίας επειδή δυστηχώς το βίωσα από κοντά όχι μια φορά είναι τεράστιο και έχει τις ρίζες του βαθειά μέσα στο χρόνο έχει αιτίες κοινωνικές πολιτισμικές ρατσιστικές.........Επιμένω όμως το όνειρο σαν όνειρο δεν δημιουργεί αδιέξοδα γιατί έχει τη δυνατότητα να δημιουργεί κλώνους ακόμα και σε διαταραγμένες προσωπικότητες......Ζούμε για την ελπίδα στο όνειρο θα επιμείνω σ αυτό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Δημήτρη θα με αναγκάσεις να γίνω λίγο σκληρή χαχαχαχα.
    Λοιπόν:
    Ναι θα υποστούμε ένα ισχυρό σοκ σαν κοινωνία.
    Έτσι ξαφνικά.
    Γιατί τόσο καιρό ζούσαμε το όνειρο μας. Το όνειρο του τζιπ, της trendy ενδυμασίας, της τηλεόρασης πλάσμα και της θεσούλας στο δημόσιο. Η τράπεζα μας έδινε εύκολα δάνεια και κάρτες οπότε μπορούσαμε να αγοράσουμε. Τα πάντα.
    Και όντως το όνειρο αυτό μας κόστισε ακριβά.
    Γιατί σήμερα κινδυνεύουμε να τα χάσουμε, όλα αυτά που ποτέ δεν ήταν δικά μας, αυτά που δανειστήκαμε και μάλιστα από τοκογλύφους.

    Ακολουθήσαμε το καρότο της εποχής, δε φταίγαμε εμείς. Απλά το όνειρο ήταν λάθος και το χειρότερο: δεν ήταν καν το δικό μας.

    Το δικό μας ξεχάστηκε κάπου στην πορεία, όπως συμβαίνει όταν ξυπνάμε και περνούν οι ώρες και αρχίζουν να μας απασχολεί τι θα φορέσουμε και τι θα φάμε, όλα δηλαδή τα πεζά πράγματα της ζωής.

    Οι ποιητές και οι συγγραφείς που ήτανε όλον αυτόν τον καιρό να μας θυμίσουν τα αληθινά μας όνειρα? Αυτοί ήταν η μόνη μας ελπίδα και τη χάσαμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Τα αληθινά όνειρα είναι μέσα μας αρκει να μπορούμε να τα διαχειριστούμε δεν χρειαζόμαστε ούτε ποιητές ούτε συγγραφείς να μας τα θυμίσουν !Διαφωνείς σκληρή;(χαχαχαχα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Όχι δεν έχουμε ανάγκη από Σωτήρες αν το θέτεις έτσι.
    Η Τέχνη στην πραγματικότητα δε μας υποδεικνύει κάτι.
    Μας φέρνει όμως πιο κοντά στον εαυτό μας.Και ναι, ξυπνάει πράγματα που υπάρχουν μέσα μας και τα έχουμε ξεχάσει και δεν υπακούουν πάντα στη λογική.
    Δεν είναι η Τέχνη πυξίδα που μας κατευθύνει στο όνειρο.
    Δε μας δείχνει κάποιο δρόμο, απλά μας βεβαιώνει ότι υπαρχει δρόμος εκεί που δεν τολμάμε να περπατήσουμε γιατί θα φάμε τα μούτρα μας!

    Δε συμφωνείς?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Βάφω τα νύχια μου κόκκινα...
    Γάτα, αλαφρωίσκιωτη κι αντιχνούμενη
    ελίσσομαι στους κινδύνους προστατεύοντας
    όνειρα, απο τα δόντια ενός σκύλου-θανάτου...

    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Αυτό ακριβώς ήθελα να πω Ευαγγελία!Αυτό!
    Καλή σου ημέρα και μακριά από τα δόντια του ονειροκτόνου σκύλου-θανάτου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Το όνειρο δε θα λιώσει ποτέ το τσιμέντο,
    αυτό που ορθώσατε με τα ίδια σας τα χέρια.
    Γι' αυτό κάθε φορά που σας κυνηγάει λυσσασμένο
    το σκυλί των πεθαμένων ονείρων σας,
    Εσείς κλείστε τα μάτια και φανταστείτε ότι είστε γατάκι...
    πολύ ευαίσθητο και βαθιά ανθρώπινο και λυρικό
    Σε φιλώ ονειρικά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια Ελένη, αν και πιστεύω ότι η ποίηση δεν είναι το καλύτερο μου. Είναι το πρώτο εγχείρημα μετά από χρόνια.
    Εγώ "το έχω" στον πεζό λόγο.
    Βέβαια θεωρώ όποιους καταπιάνονται με την ποίηση πιο σημαντικούς και πραγματικά ταλαντούχους.
    Για αυτό σας παρακολουθώ.
    Φιλιά στο γλυκό σου μάγουλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή