Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

Ο Γραφικός μου Χαρακτήρας (και ο θάνατος του)

Τώρα, που ούτε ο γραφικός μου χαρακτηρας μου μοιάζει,
άσε με  τουλάχιστον  να ελπίζω σε ένα αύριο δίχως σύνορα.
Ή εκεί που άνθρωπος συνορεύει με άνθρωπο.

"Δεν ήρθε δα και το τέλος του κόσμου", η αγαπημένη σου φράση.
"Ποιανού κόσμου από όλους;" η αγαπημένη μου ερώτηση.
Και απαντώ με το δικό σου γραφικό χαρακτήρα.
Για έναν κόσμο όπου δε μου μοιάζει τίποτα.

Με μια κάποια  αισιοδοξία.




19 σχόλια:

  1. Ο Καρυωτάκης στα νιάτα μου ήταν ο αγαπημένος μου ποιητής. Μου πήγαινε τότε η μελαγχολία του. Θα ήθελα να μπορούσα να διαβάσω τούτο το χειρόγραφο αλλά δεν ανοίγει τόσο όσο να διαβάζεται.
    Λεβεντόκορμη μου μανιάτισσα πες μου τι σε ώθησε να κάνεις τούτη την ανάρτηση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπημένη φίλη,

    Ας υποθέσουμε λοιπόν,
    πως υπάρχουν τόσο κόσμοι όσοι είμαστε όλοι εμείς και ότι κάποιος θα σου μοιάζει.
    Και θα είναι όπως τον θες ....
    με μια κάποια αισιοδοξία.

    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αγαπητέ Χριστόφε
    Σήμερα βιώνουμε το "θάνατο του χειρόγραφου" και το τέλος του γραφικού χαρακτήρα.

    Ο γραφικός χαρακτήρας ήταν το αποτύπωμα του συγγραφέα. Τώρα πια με τους υπολογιστές όλοι οι γραφικοί χαρακτήρες είναι ίδιοι.

    Όσον αφορά στον Καρυωτάκη: Έγραψε πολλά ποιήματα. Ένα απο αυτά είχε τον τίτλο "Αισιοδοξία". Ειρωνικό, δε νομίζεις?

    Όπως και στο σύγχρονο κόσμο. Είναι ειρωνικό να υπάρχει ακόμα αυτή η λέξη.

    Καλό σου απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το ποίημα του Καρυωτάκη ακολουθεί. Η αισιοδοξία του όπως θα δείτε είναι όλο υποθέσεις.

    Αισιοδοξία

    Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει
    στο μαύρο αδιέξοδο, στην άβυσσο του νου.
    Ας υποθέσουμε πως ήρθανε τα δάση
    μ' αυτοκρατορικήν εξάρτηση πρωινού
    θριάμβου, με πουλιά, με το φως τ' ουρανού,
    και με τον ήλιο όπου θα τα διαπεράση.

    Ας υποθέσουμε πως είμαστε κει πέρα,
    σε χώρες άγνωστες, της δύσης, του βορρά,
    ενώ πετούμε το παλτό μας στον αέρα,
    οι ξένοι βλέπουνε περίεργα, σοβαρά.
    Για να μας δεχθή κάποια λαίδη τρυφερά,
    έδιωξε τους υπηρέτες της ολημέρα.

    Ας υποθέσουμε πως του καπέλλου ο γύρος
    άξαφνα εφάρδυνε, μα εστένεψαν, κολλούν,
    τα παντελόνια μας και, με του πτερνιστήρος
    το πρόσταγμα, χιλιάδες άλογα κινούν.
    Πηγαίνουμε -- σημαίες στον άνεμο χτυπούν --
    ήρωες σταυροφόροι, σωτήρες του Σωτήρος.

    Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει
    από εκατό δρόμους, στα όρια της σιγής,
    κι ας τραγουδήσουμε, -- το τραγούδι να μοιάση
    νικητήριο σάλπισμα, ξέσπασμα κραυγής --
    τους πυρρούς δαίμονες, στα έγκατα της γης,
    και, ψηλά, τους ανθρώπους να διασκεδάση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μ μου,

    Πολύ μου άρεσε η διασκευή και οι υποθέσεις σου για τον κόσμο ετούτο.
    Είναι καμιά φορά που νομίζεις ότι δε σου μοιάζει τίποτα.

    Και νομίζω ότι ταιριάζει στους καιρούς που ζούμε
    αυτή η φράση "Μια καποια αισιοδοξία"
    Καλό σου απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. κάποτε...
    που γράφαμε σε χαρτί...
    που αλληλογραφούσαμε με κόλλες και ευχές στέλναμε με κάρτες...
    που ποιήματα μένανε παρακαταθήκες σε φύλλα και τετράδια...
    κάποτε...
    περήφανή μου λες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Λύχνε,

    Κάποτε είχε σημασία το αν θα κάνουμε τα γράμματα με ουρίτσα και μπορούσαμε να διαλέξουμε το πως θα γράψουμε το π και το κ. Τα γραπτά μας είχαν τεράστια αξία (συναισθηματική). Τα δικά μας γραπτά τα αντικρίζαμε με άλλο μάτι, με κάποιο συναισθηματισμό, είτε ήταν όμορφα είτε ορνιθοσκαλίσματα.

    Σήμερα ισχύει αυτό που είπα "ο γραφικός μου χαρακτήρας δε μου μοιάζει".
    Και κατ'επεκταση ούτε ο κόσμος αυτός μου μοιάζει.

    Καλό σου βράδυ Φωτεινέ μου Λύχνε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Τον Καρυωτάκη τον έχω διαβάσει πολλές φορές, από τους αγαπημένους μου.
    Όταν γράφεις στο χαρτί, το αποτύπωμα είναι προσωπικό. Όπως η υπογραφή. Στον ηλεκτρονικό τύπο απλά όλα είναι ομοιόμορφα χωρίς να αντανακλόνται στοιχεία της ψυχολογίας του γράφοντος (οι γραφολόγοι έχουν προχωρήσει πολύ σ' αυτό). Και όταν επικοινωνείς με γράμματα (κάτι πλέον ξεπερασμένο) δεν μεταφέρεις μόνο μήνυμα αλλά και την ψυχολογία σου, με τον τρόπο γραφής.
    Έτσι ο «κόσμος» του ενός, έρχεται σε επαφή με τον «κόσμο» του άλλου πιο ολοκληρωμένος, πιο άμεσος, πιο αυθεντικός.
    Βέβαια, καλή η τεχνολογία, πιο γρήγορη, πιο εξυπηρετική αλλά πιο ψυχρή, πιο βολική!
    Μας έμεινε πια μόνο η τζίφρα... αν δεν αντικατασταθεί κι αυτή...

    ΥΓ. Το μήνυμα που έγραψες στην Αποκάλυψη, το διάβασα στο e-mail μου (που έρχονται τα μηνύμτα στο blog), αλλά περιέργως δεν το εμφανίζει στο blog!!! Δεν ξέρω πως γίνεται αυτό, και δεν ξέρω αν κάτι δεν πάει καλά για να το διορθώσω. Θα το ψάξω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Φίλε μου Apokalipsis999,

    Ωραία η ανάλυση σου για το γραφικό χαρακτήρα.

    Βέβαια εδώ είχε και αλληγορική σημασία. Ζούμε σε έναν κόσμο που δε μας μοιάζει σε τίποτα, όπως κι ο γραφικός μας χαρακτήρας δεν υπάρχει πια.

    Υ,Γ. Όταν σου έγραψα το μηνυμα στο μπλογκ σου μου έβγαλε κάτι περίεργο στην αρχή, ότι και καλά δεν μπορώ να αναρτήσω με αυτήν την ταυτότητα! Ελπίζω το πρόβλημα να λυθεί σύντομα.

    Καλό βράδυ καλέ μου φίλε κι ευχαριστώ που πέρασες μια βόλτα κι από δω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Δεν μπορώ να πω πως ο Καρυωτάκης είναι ο αγαπημένος μου...αλλά πάντα τους στίχους του διαβάζω με ιδιαίτερη ευχαρίστηση...και μετά βέβαια πέφτω στις μαύρες σκέψεις!

    Εγώ που δυσκολεύομαι πια να πιάσω το μολύβι στα τρία μου δάχτυλα...ξέχασαν πώς το κρατούσαν και έγραφαν!
    Τελικώς ζούμε σε συγκλονιστικές εποχές,και παρακολουθούμε μέσα απο... πολλούς θανάτους να προχωρά ο κόσμος μας!
    Καλό Σαββατόβραδο Μαυρομιχάλαινα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καλησπέρα Κάρυ,

    Για να πω τη μαύρη μου αλήθεια, ούτε εμένα είναι ο αγαπημένος μου ποιητής. Απλά ταίριαζε η ειρωνεία του σε αυτό το ποίημα κι αφού ανακάλυψα και το χειρόγραφο...

    Ο κόσμος προχωρά και θα προχωρήσει και χωρίς εμάς!
    Αλήθεια...ποιος κόσμος απ' όλους?
    Γιατί εγώ στον κόσμο μου!

    Καλό Σαββατοκύριακο φίλη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Σιγουρα οι μηχανες αντικατεστησαν τα χειρογραφα και ειναι κριμα.Οσα συναισθηματα βγαζουν τα γραμματα δεν τα βγαζουν οι υπολογιστες.
    Ειχα πολυ καιρο να περασω απο εδω καιεπανορθωνω :)) αφηνοντας πολλες ευχες για μια καλη εβδομαδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS,

    Φίλε μου καλωσήρθες και πάλι.
    Οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις,προκαλούν έκπληξη και αμηχανία.Τα καινούργια μηχανήματα μπορεί να είναι ικανά για τα πάντα. Τίποτα όμως δεν θα υποκαταστήσει την ανθρώπινη παρουσία.

    Ο άνθρωπος καλό είναι να συνορέυει με άνθρωπο.

    Καλή εβδομάδα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. ενα απο τα πολλα που χασαμε με το περασμα των χρονων...και ενα που εμενα τουλαχιστον μου λειπει πολυ... καλη εβδομαδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Oλα τριγύρω αλλάζουνε,κι όλα τα ίδια (άσχημα???)μένουν!!

    Καλή εβδομάδα γλυκιά μου Μαρία!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. ερχεται στιγμη που η αναμνηση του τοτε
    φουντωνει..
    και το πλεον παραξενο απο ολα τα γραφτα..
    ειναι τα γραφτα της αγαπης..!!
    με ολιγοστα φυλλα χαρας..!!
    και με πολλα τετραδια θλιψεις..!!

    την καλησπερα μου..!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. "Ολιγοστά φύλλα χαράς
    και πολλά τετράδια θλίψεις"

    Σαν σύνοψη της ζβής ένα πράγμα!
    Πολύ όμορφο Νυχτολούλουδο! Καλησπέρα και σε σένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Καλημέρα και καλημέρα σας. Ο γραφικός χαρακτήρας θα εξαφανιστεί με την πάροδο του χρόνου. Ο κόσμος ίσως να μην ξέρει να γράφει. Αφού την θέση του βιβλίου, του τετραδίου, του μολυβιού και της πέννας θα πάρει ο υπολογιστής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Γιατί ο υπολογιστής δεν τα έχει υποκαταστήσει όλα ήδη?

    Καλημέρα angel και καλωσήρθες στο μπλογκόσπιτο μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή