Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

Μια εποχή στην Κόλαση


                                          
                                           
                                         " Μια εποχή στην Κόλαση" Αρθούρος Ρεμπώ

Αν θυμάμαι καλά, κάποτε, ήταν η ζωή μου έκπαγλη
γιορτή που άνοιγαν όλες οι καρδιές καί όλα τα
κρασιά κυλούσαν.
Μια νύχτα πήρα την ομορφιά στα γόνατά μου.
Και τη βρήκα πικρή.
Και τη βλαστήμησα.
Οπλίστηκα ενάντια στη δικαιοσύνη. Δραπέτευσα.
Ω Μάγισσες, Μιζέρια, Μίσος, εσείς θα
διαφυλάξετε το θησαυρό μου.
Κατόρθωσα να σβήσω από το λογικό μου κάθε
ελπίδα ανθρώπινη.

Μ’ ύπουλο σάλτο, χίμηξα σα θηρίο πάνω σ’ όλες
τίς χαρές να τις σπαράξω.
Επικαλέστηκα τους δήμιους να δαγκάσω, πεθαίνοντας,
τα κοντάκια των όπλων τους.
Επικαλέστηκα κάθε Οργή και Μάστιγα να πνιγώ
στο αίμα, στην άμμο.
Η απόγνωση ήταν ο θεός μου.
Κυλίστηκα στη λάσπη.
Στέγνωσα στον αέρα του εγκλήματος.
Ξεγέλασα την τρέλλα.
Κι’ η άνοιξη μου πρόσφερε το φρικαλέο γέλιο
του ηλίθιου.

Μα τώρα τελευταία, πριν τα τινάξω για καλά,
λέω ν’ αποζητήσω το κλειδί του αρχαίου συμπόσιου
μήπως βρω ξανά την όρεξή μου.
Τό κλειδί αυτό είν’ η συμπόνοια.
Η έμπνευση τούτη δείχνει πως ονειρεύτηκα.
«Θα μείνεις ύαινα…». ολολύζει ο διάβολος :
και με στεφανώνει με πλήθος ιλαρές παπαρούνες.
«Φτάσε στό θάνατο μ’ όλες τις αχαλίνωτες ορέξεις σου,
τη φιλαυτία σου, και κάθε ασυγχώρητο αμάρτημα !»
Αχ ! απηύδησα.

Αλλά, Σατανά, φίλτατέ μου, να χαρείς, όχι βλοσυρές ματιές.
Περιμένω μερικές βδελυρότητες, αναδρομικά.
Ωστόσο, για σάς, τους εραστές της απουσίας του
περιγραφικού η διδακτικού ύφους σ’ έναν συγγραφέα,
για σάς αποσπώ τις λίγες ελεεινές αυτές σελίδες από
το σημειωματάριο ένός κολασμένου.



                                       Η πάλη με την Κόλαση που βρίσκεται μέσα μας...
                                       Όσο για κείνη που βρίσκεται απ' εξω μας...
                                       Δόξα τω Θεώ φροντίζουν άλλοι.


36 σχόλια:

  1. Καλησπέρα σας!

    Να κεράσω;

    http://www.youtube.com/watch?v=f1o0Yu7Et5c&feature=related

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα SoDurck,

    Καλώς μας ήρθες!
    Εκπληκτικό το κέρασμα! (Χατζιδάκις~Γκάτσος κερνούν Ρεμπώ!)Ο, τι πρέπει για ένα άχαρο Παρασκευόβραδο κλεισμένη μέσα!

    Ας κεράσω μια γουλιά από αυτό το κοκτέηλ που έφτιαξαν βέβαια άλλοι:

    Αρθούρε Ρεμπώ
    το βράδυ θαμπό
    και η πόρτα του παράδεισου κλεισμένη
    κατάρα κι οργή
    μοιράζουν την γη
    και χέρι χέρι παν οι κολασμένοι

    Αρθούρε Ρεμπώ
    θα μπω στο μεθυσμένο σου καράβι
    Αρθούρε Ρεμπώ
    να δω ποια σπίθα σώθηκε κι ανάβει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλώς σας βρήκα... (αν και σας έχω βρει και σας κρυφοκοιτάω καιρό τώρα)

    Στην υγειά μας λοιπόν... :) νάμαστε καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χαίρομαι! Άλλωστε στο Ιντερνετ δεν υπάρχει ιδιωτικότητα, μπορείτε να κρυφοκοιτάτε όσο θέλετε χωρίς να σας παρεξηγήσουμε!
    χαχαχα!

    Προσωπικά μόλις τώρα σας ανακάλυψα και χαίρομαι ιδιαιτέρως και για αυτό! Καλό βράδυ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αρθούρος Ρεμπώ: έξοχος!
    και η αβρότητά σας επίσης!

    καλό ξημέρωμα περήφανή μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ναι Λύχνε μου, είπα να βάλω κάτι κλασικό για ακόμη μια φορά)

    Μια εποχή στην Κολαση, η δικιά μας η εποχή!

    Κι έχουμε κι αυπνίες!
    (Μπα... δεν είναι αυτό. Απλά είμαστε νυχτερινοί τύποι!)

    Καλό ξημέρωμα και σε σένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Mην το χάσετε πάντως με τον Αγγελάκα! Εξ' αιτίας του έκανα αυτήν την ανάρτηση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Άλλη μια ποιητική βραδυά βλέπω διοργάνωσες Μαυρομιχάλαινα και μπήκες σε βαθείς στοχασμούς με τους στίχους του Ρεμπώ...
    Ενας ποιητής που όταν εμπνεύστηκε βρισκόταν σε νεαρή ηλικία αλλά είχε προλάβει να ζήσει τις ζωές πολλών απ'εμάς μαζί.
    Η ζωή του μια συνεχής αναζήτηση...ανά τον κόσμο.

    Ο Αγγελάκας καλλιτέχνης ιδιαίτερος, κινητοποιεί τον προβληματισμό και την σκέψη για το παρόν και το μέλλον μας.
    Μόνο πρόσεξε... γιατί μια ο Καρυωτάκης, μια ο Ρεμπώ κινδυνεύεις να σε πάρει απο κάτω...;)

    Ρίξε μια ματιά έξω απο το παράθυρό σου:
    Μια καινούργια μέρα ξεκίνησε λουσμένη απ' το αθάνατο ελληνικό φως που κρατά δυνατές και ζωντανές τις ψυχές μας...Eίναι ένα θείο δώρο που στερούνται άλλοι λαοί του κόσμου.
    Απόλαυσέ το!
    Καλό Σ/ΚΟ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Εγώ πολύ της ανάλυσης της ποίησης δεν είμαι, της επιτρέπω να μου προξενεί συναισθήματα μα δεν μπορώ να τα μετατρέψω σε λέξεις, αλλά παρόλα αυτά πέρασα να πω μια καλημέρα:
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. μανιάτισσα σε χαιρτώ. πάντως ο αγγέλακας από τον καιρό που δουλεύει μόνος σαν να απελευθερώθηκε. δεν ξέρω, είναι εκπληκτικός όσο για τον ρέμπω δεν το ξέρω αλλά χαίρομαι που τον γνώρισα έστω κι απο αυτό το μικρό δείγμα χάρη σε σένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. χαιρετώ εννοείτε ήταν η τρίτη λέξη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Αθηνά, - ας μου επιτραπεί η παρέμβαση - ούτε γώ είμαι "της ποίησης", μα αυτή σου τη φράση "Εγώ πολύ της ανάλυσης της ποίησης δεν είμαι, της επιτρέπω να μου προξενεί συναισθήματα...", μόνο σαν ποίηση μπορώ να τη δω. :)

    Καλημέρα σε όλες και όλους :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Η Αθηνά πρόφτασε να πει όσα είχα κατά νου να γράψω...
    Μα τόσο πολύ.. που μένει μια καλημέρα πασπαλισμένη με μέλι στην Περήφανη ΜΑΣ!!

    Κρατώ το συναίσθημα και πορεύομαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Κάρυ μου,

    Μην ανησυχείς για μένα, την επικίνδυνη ηλικία την έχω περάσει προ πολλού! Υπήρχαν και υπάρχουν άπειρες ευκαιρίες να με πάρει πραγματικά από κάτω, αλλά τελικά θα το πιω το ποτήρι αυτό μέχρι την τελευταία σταγόνα. Αξίζει.

    Εξάλλου η ζωή είναι γεμάτη άπειρες εμπειρίες, δεν είναι άσπρο~μαύρο. Το ότι έτυχε να παρουσιάσω κάποιες φορές το μαύρο δε σημαίνει ότι έχω αναπτύξει κάποια εξάρτηση σε αυτό. (Εχω γράψει και χιουμοριστικά κείμενα)

    Καλή σου μέρα φίλη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Αθηνά μου,

    Η ποίηση δεν είναι για να αναλύει και να αναλύεται. Και όντως μπορεί να σου γεννήσει πρωτόγνωρα συναισθήματα, που δεν επιδέχονται ανάλυσης.

    Παρόλα αυτά δεν είναι κακό να ξεκινάμε μια όμορφη συζήτηση με αφορμή ένα ποίημα, όταν εκτός από το συναίσθημα διεγείρει και το μυαλό μας.

    Καλή σου μέρα, καλωσήρθες στο σπίτι μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Alex, καλωσήρθες καιρό είχα να σε δω!

    Και με τις Τρύπες μια χαρά ήταν ο Αγγελάκας, απλά μετά ωρίμασε περισσότερο καλλιτεχνικά και , πως να το κάνουμε, σίγουρα είναι μια απελευθέρωση όταν κάποιος άθρωπος με το μέγεθος του ταλέντου του ακολουθεί σόλο καριέρα.

    Εντούτοις πειδή "μεγάλωσα" με ΤΡΥΠΕΣ και ΞΥΛΙΝΑ ΣΠΑΘΙΑ, δεν μπορώ να είμαι εντελώς αντικειμενική.

    Αν θέλεις να μάθεις περισσότερα για το Ρεμπώ κάνε ένα σερτς στο utube. Yπάρχουν πολλά αποσπάσματα. Αυτό που διάλεξα είναι το πιο γνωστό.

    Καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Καλή σου μέρα γιαγιάκα Αντιγόνη,

    Καιρό είχα να σε δω από τα μέρη μας! Το ότι προτιμάς τον πεζό λόγο το έχουμε καταλάβει εδώ και πολύ καιρό γλυκιά μου!

    Να είσαι πάντα καλά και να μας χαρίζεις τα όμορφα "παραμύθια" σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Διαβάζοντας την παρέμβαση της φίλης SoDurck, σχετικά με το τι είναι ποίηση και τι όχι, θυμήθηκα έναν άλλον "ανώνυμο" φίλο, που κάποτε είχε περάσει από εδώ και είχε πει (δηλαδή γράψει):

    "είμαι υπέρ του πεζού λόγου, την ποίηση την θεωρώ δύσκολη και ίσως επειδή δεν έχω τέτοιο τρόπο σκέψης να μην είναι ελκυστική στο μυαλό μου..."( από την ανάρτηση "Ιχνη")

    Αλήθεια τί να απέγινε αυτή η ψυχή? χα χα χα!(Μάλλον έχω διάθεση για debate )

    Καλή μέρα σε όλους σας!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Περήφανη...άκουσα πως έχεις όρεξη για κουβεντούλα και ξαναγύρισα ;)
    Σίγουρα η ποίηση είναι η πιο δύσκολη μορφή γραπτού λόγου και για κείνον που εκφράζεται μέσα απο αυτήν και για τον άλλον που την ακούει και προσπαθεί να την αγγίξει!
    Ο Ρεμπώ ήταν ο εμπνευστής ας πούμε του ρεύματος που ονομάζουμε "μοντέρνα" ποίηση. Για μένα η μοντέρνα ποίηση είναι ακόμα πιο δύσκολη ίσως-ίσως και παρεξηγημένη..την παρομοιάζω με οικόπεδο ξέφραγο στο οποίο όποιος θέλει μπαίνει μέσα και το παίζει γεωργός!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. ας ντιμπετασμπετε λοιπόν :)

    νομίζω - κρίνοντας εξ ιδίων - οτι η ζημιά με την ποίηση (και με τη ζωγραφική και με τις τέχνες γενικώς), έγινε με κείνη την ερώτηση που άκουγα απ τους δασκάλους "τι θέλει να πει ο ποιητής;". και άντε να βρώ τι είχε στο κεφάλι του εκείνος ο άνθρωπος. και ανάθεμα αν εκείνος ήθελε να βρώ εγώ τι είχε στο κεφάλι του.

    Κατάφερα να γοητευτώ απ αυτό που αποκαλούν "ποίηση" όταν είδα τον ποιητή στην κυριολεξία του. σαν αυτόν που ποιεί κάτι. και ξαφνικά όλα άλλαξαν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Το Ρεμπώ δεν θα τον σχολιάσω. Έχει μια ιδιαίτερη διαλεκτική που θα μας παρασύρει σε μεγάλο βάθος. Ελπίζω η διάθεση να είναι διαφορετική από αυτήν του ποιήματος. Καλό Σ/Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Κάρυ μου όντως είναι η πιο δύσκολη μορφή γραπτού λόγου και για να είμαι ειλικρινής δεν είχα καν επιχειρήσει να γράψω ποίημα ούτε στην εφηβεία μου. Προτιμούσα κι εγώ τον πεζό λόγο, μου άρεσε να λέω τα σύκα και τα σύκα και τη σκάφη σκάφη.(για να τα λέμε κι όλα δεν μπορούσα να κάνω κι αλλιώς)

    Παρόλα αυτά πάντα ένιωθα μια αδιευκρίνιστη και ακατανίκητη έλξη για αυτή. Κατά κάποιο τρόπο τη θεωρώ πιο σημαντική.Με τον πεζό λόγο ο άνθρωπος εκφράζει τις σκέψεις του. Με την ποίηση τα όνειρα του.Τα όνειρα τις περισσότερες φορές δεν μπορούμε να τα καταλάβουμε, το μόνο που μας μένει είναι μια αίσθηση.

    Αυτό μας μένει από την ποίηση. Μια αίσθηση.

    Όσον αφορά στη λεγόμενη "μοντέρνα" ποίηση και για να το προχωρήσω παραπέρα στο σουρεαλισμό και στην "αυτόματη" γραφή...εκεί τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται περίεργα.

    Αν ένα ποίημα είναι καλό πάντως το καταλαβαίνεις. Κι εσύ και η μεγαλύτερη μερίδα του κόσμου (που έχει διαβάσει και λίγο στη ζωή του, η ποίηση όπως κάθε μορφή Τέχνης, απαιτεί μαι μύηση)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Sodurck,

    << Στο μυαλό του Καλλιτέχνη>> Ωραίος ο τίτλος, μούφα η ταινία.

    Γιατί ο καλλιτέχνης τις περισσότερες φορές δεν έχει τίποτα στο μυαλό του όταν δημιουργεί. Αν είχε θα ήταν υπάλληλος (ιδιωτικός ή δημόσιος).

    Ασε που τις περισσότερες φορές αυτοί που προσπαθούν να μπουν << Στο μυαλό του Καλλιτέχνη>> και να αναλύσουν τις σκέψεις ενός ταλαντούχου είναι η πλέον ατάλαντοι!

    (Εδώ εγώ ή εσυ γράφουμε κάτι και 500 γνώμες ακούγονται σχετικά με το τι εννοούμε φαντάζεσαι τί γίνεται με την ποίηση!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Apokalipsis999

    H διάθεση μου είναι καταπληκτική, αν σκεφτείς αυτά που περνάμε και όσα θα περάσουμε στο μέλλον.

    Μια εποχή στην Κόλαση, η εποχή αυτή. (Ακόμα και ο Ρεμπώ θα συμφωνούσε)

    Καλό Σ/Κ φίλε μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. O saisons o chateaux !
    Quelle ame est sans défauts !

    Ω κραταιά κάστρα,ω εποχές !
    Υπάρχουν δίχως κρίματα ψυχές ;

    Πολύ καλή η αναρτησή σου .
    Από τους μεγάαλους του πνεύματος και της ποίησης .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Carlos Marighella,

    Μάλλον δεν υπάρχουν!(δίχως κρίματα ψυχές)
    Να είσαι καλά για τα καλά σου λόγια!

    Summertime Blues,

    Καλό Σαββατόβραδο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Ύπάρχουν στιγμές στην ποίηση που πρέπει να είσαι απόλυτα συγκεντρωμένος για να μπεις
    μέσα στα λόγια, στο νόημα, να το νοιώσεις
    να γίνεται δικό σου....ωστόσο συμφωνώ πως
    είναι και ένα χωράφι που ο καθένας μπορει
    να παριστάνει τον γεωργό και καμιά φορά όσο
    πιο δυσνόητο είναι αυτό που γράφτηκε τόσο περισσότερο να το χειροκροτούν οι κλακαδόροι
    για να δείξουν το εύρος της νοημοσύνης τους!!!
    Τα φιλιά και την καλημέρα μου
    για μια ξεκούραστη Κυριακή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Levina,

    Δε μου αρέσουν τα πολύ δυσνόητα έργα. Αν δεν καταλαβαίνω κάτι, θέλω τουλάχιστον να το νιώσω και αν δεν συμβαίνει τίποτα από τα δύο τότε κάποιος απ' τους δυο (ο δημιουργός ή εγώ) βρισκόμαστε στο ακατάλληλο μέρος, την πλέον ακατάλληλη στιγμή.

    Χάρηκα πολύ που πέρασες από τα μέρη μου πάντως. Σε παρακαλουθώ και σε θαυμάζω.

    Καλή σου μέρα φίλη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Περήφανη μου...

    ταν ή επι τας..

    κολαση...μια καλη παγιδα... απ αλλους για να νιωθουμε ασφυκτικα και να μην εχουμε το μυαλο μας για αλλα...

    καλο βραδυ σε φιλωωωωωωωωωωωωωω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Eva Z. Kαλή εβδομάδα!

    Evi_ athanasiou

    Κόλαση είναι οι άλλοι ή η άλλη(άλλος)?
    Εδώ είναι η κόλαση κι ο παράδεισος μέσα κι έξω μας. Και πάνε παρέα~δεν υπάρχουνε σύνορα!
    Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Χαιρετώ την όμορφη παρέα!

    ...και ξαναστέλνω το μήνυμά μου, γιατί μάλλον δεν το έλαβες...:-(

    Αρθούρος Ρεμπώ αγαπημένη φιλενάδα...μου άρεσε πολύ, κυρίως η εικόνα του να απαρνήσε τις χαρές της ζωής και το μόνο που τελικά σου μένει είναι το φρικαλέο χαμόγελο του ηλίθιου :-)

    Όσο για την τέχνη, κάθε εποχή και κάθε κίνημα την ορίζει εξαρχής κάθε φορά, οπότε ταιριάζει υπέροχα εδώ το Πιραντελικό "έτσι είναι αν έτσι νομίζετε".
    Καθένας με την οπτική του. Κατακριτέο δεν πρέπει να είναι τίποτα. Ίσως οι κριτικοί τέχνης να χρειάζονται κάποιους κανόνες για να μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους, εγώ δεν χρειάζομαι τίποτα. Μου αρέσουν διάφορα και πάντα άσχετα με το ποιος ήταν ο δημιουργός τους.

    Καλή εβδομάδα να έχουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Διαβάζοντας το ποίημα του μεγάλου τούτου διανοητή, δεν είναι μια διαδικασία απλής ανάγνωσης. Είναι μια διεργασία που έχει πολλές ομοιότητες με την μύηση. Χρειάζεσαι τα πνευματικά εκείνα εφόδια αλλά και την κατάλληλη ψυχολογία που να σου επιτρέπει να ανοίξεις την μυστική του πόρτα. Πάντως μετά την ανάγνωση σαν από θαύμα όποια κι αν είναι η ατμόσφαιρα που αναδύεται από το κείμενο νιώθεις κάτι σαν λύτρωση. Κάτι σαν ξαλάφρωμα.Ίσως αυτό να είναι και η αληθινή αξία που μένει μέσα σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Μ μου,

    Ωραία η τοποθέτηση σου. Εξάλλου στην Τέχνη κυριαρχεί το υποκειμενικό στοιχείο. Κι εμένα δε θα μου πει κανένας τι πρέπει να μου αρέσει και τι όχι (και να μου πει δε θα τον ακούσω, εννοείται!)

    "Η Απογνωση Ηταν ο Θεος μου!"

    Καλή σου μέρα φίλη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. Αγαπητέ Χριστόφορε,

    Αυτό το ποίημα το γνωρίζω εδώ και πάρα πολύ καιρό και αυτό που με τάραξε και με ταράζει πάντα όταν το διαβάζω (ή το ακούω)είναι το :

    "Μια νύχτα πήρα την ομορφιά στα γόνατά μου.
    Και τη βρήκα πικρή.
    Και τη βλαστήμησα."

    Δεν ξέρω γιατί αλλά αυτό το σημείο πάντα με επηρεάζει.

    Καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή