Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011

ΑΣΩΤΟΥ ΚΑΙ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗ ΓΩΝΙΑ

" Τί έγινε ρε?  Τον συνοδέψατε τον Επιτάφιο?"
"Ναι ρε Χρηστάρα. Τον συνοδέψαμε! Μεγάλη Παρασκεύη είναι!"
"'Νταξει. Θα θυμηθεί  και σας όταν πάει στον Παράδεισο! Ας κατεβάσουμε τώρα κανένα καραφάκι"
 Είχε όρεξη. Ο μοναδικός δηλωμένος αντι-χριστιανός στην παρέα, μας κρατούσε κάθε χρόνο τραπέζι στα ουζάδικα και μας ζάλιζε τον έρωτα για το Χριστό, τη Μαρία τη Μαγδαλήνη, τον Καζαντζάκη κ.λ.π. Ευτυχώς που ο Νταν Μπράουν δεν είχε σκάσει ακόμη  μύτη γιατί θα μας ανέλυε σύμβολο σύμβολο όλον τον Κωδικα  Ντα Βίντσι.

Βέβαια από όλες τις "ιστοριούλες" όπως τις έλεγε,  σε μία είχε ιδιαίτερη αδυναμία, ένας ήταν ο ήρωας που τον τρέλαινε και μας τρέλαινε κι εμάς με το  εκνευριστικό κόλλημα του.
"Ο Άσωτος υιός..."
 Άντε πάλι.
"Έκανε ό,τι έκανε, γλέντησε τη ζωούλα του και μετά που δεν του έμεινε τίποτα, έριξε τα μούτρα του και γύρισε στον μπαμπάκα του..."
"Έλεος ρε Χρήστο..."
Μπα...συνέχιζε, τίποτα δεν τον πτοούσε.
"Όχι μόνο τον δέχτηκε ο πατέρας αλλά έσφαξε ό,τι καλύτερο είχε για αυτό το αποτυχημένο τσογλάνι, έσφαξε..."
"ΤΟ ΜΟΣΧΟ ΤΟ ΣΙΤΕΥΤΟ" είπαμε όλοι με μια φωνή και γελάσαμε.
"Ρε Χρηστάκη δεν τα αφήνουμε αυτά μέρα που είναι, να πουμε για καμια γκόμενα?"
Όχι. Ο Χρήστος συνέχισε να σολάρει.
"Εντάξει πατέρας είναι, θα συγχωρήσει. Αλλά τί γίνεται με τον άλλο του το γιο, με εκείνον που δεν τον πρόδωσε? Δε λέω, είναι λιγάκι βαρετός αυτός ο τύπος, χωρίς ενδιαφέρον. Ως γνωστο τα κορόιδα δεν συναρπάζουν το κοινό. Τα κακά παιδιά έχουν περαση..."
"Από ότι καταλαβαινούμε όλοι Χρηστάκη, εσύ ταυτίζεσαι με το φρόνιμο γιο"
"Άσε με μένα...Ο μπαμπάς είναι το θέμα. Δε λέω κι ο δικός μου ο πατέρας είχε αδυναμία στον αδερφό μου και δεν του χάλαγε χατήρι, αλλά εδώ μιλάμε για αυτόν που και καλά μας έπλασε άρα δεν του επιτρέπεται να ξεχωρίζει τα παιδιά του-εμάς δηλαδή.
"Κι η ταπείνωση, η απόγνωση, ο εξευτελισμός, η συντριβή του Ασώτου;"
"Όλοι οι άνθρωποι  που βρίσκονται σε ανάγκη έχουν παρόμοια συναισθήματα. Άνθρωποι συνετοί που έζησαν μετρημένη ζωή βρέθηκαν σε παρόμοια θέση χωρίς να το αξίζουν."
 "Και ποιος είσαι εσυ να κρίνεις τί αξίζει στον καθένα?"
Σε αυτό το σημείο πάντα σταματούσε. Επινε μια γουλιά ουζάκι και κοιτούσε τη θάλασσα.
" H  περίφημη θρησκεία του Ασώτου Υιού", μονολογούσε
" Και του καλού Σαμαρείτη", συμπλήρωσα την τελευταία φορά.
"Εκεί θα τα πούμε εμείς. Ασώτου και Σαμαρείτη γωνία", μου απάντησε εκείνος και η συζήτηση άλλαξε.

Δεν ξανακάναμε Πάσχα με το Χρήστο. Σταμάτησε να έρχεται  κάτω, οπότε οι συζητήσεις μας  κάθε Μεγάλη Παρασκευή έγιναν  χαλαρές και ανώδυνες.

Τον πέτυχα όμως  μια φορά στο κέντρο. Δε φάνηκε να χαίρεται ή να λυπάται που με είδε. Είπε ένα τυπικό "γεια, sorry έχω δικαστήριο" και την έκανε με ελαφρά. Δε με έπεισε έτσι που ήταν  ντυμένος με πουκαμισάκι και τζιν  ότι πήγαινε σε δίκη.  Τον παρατηρούσα σκεπτική να απομακρύνεται και ένιωσα μια γλυκιά θλίψη. Για τα χρόνια που πέρασαν και για το φίλο μου που δεν με θυμόταν ούτε ήθελε να με θυμάται. Κι απέμεινα να σκέφτομαι για πολλή ώρα εκεί... Σόλωνος και Μασσαλίας γωνία.

"Ασωτος Υιός" Ρέμπραντ  Ο Άσωτος την περίοδο που κατασπαταλουσε την πατρική περιουσία











Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

ΜΗ ΣΒΗΣΕΙ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ...

"Ένα χαμόγελο αξίζει πολλά και δεν κοστίζει τίποτα."
 "Όλη η ζωή είναι υπόθεσις χαμόγελο" Κώστας Χατζής
"Όλα μπορούσανε να γίνουμε στον κόσμο, αγάπη μου, τότε που μου χαμογελούσες" Τάσος Λειβαδίτης
"Οι μεγάλοι δεν χαμογελούν. Απλά δείχνουν τα δόντια τους στον αντίπαλο." μικρή Μαρία
"Τα βρέφη δε μιλουν,  χαμογελούν όμως"


Ο Σύλλογος "το Χαμόγελο του Παιδιού" γεννήθηκε 16 χρόνια πριν. Ήταν η ευχή, η επιθυμία, η διαθήκη του μικρού Αντρέα που έφυγε τόσο γρήγορα  από κοντά μας. Ο Ανδρέας έφυγε, αλλά το όραμα του έζησε και θα ζει αιώνια. Γιατί όσο αξίζει ένα παιδικό χαμόγελο, δεν αξίζει τίποτα στον μάταιο τούτο κόσμο. Μήν αφήσετε λοιπόν το "χαμόγελο" να σβήσει. Ο Σύλλογος έχει ανάγκη από τη στήριξη όλων μας. Χωρίς εμάς έχει μόνο ενάμιση μήνα ζωής.

 Για περισσότερες πληροφορίες: www.hamogelo.gr













Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ! ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

Ποιος έχει περιηγηθεί στη Μάνη Πάσχα και δεν έχει θαυμάσει τις υπέροχες κατακόκκινες παπαρούνες της?










Σύμφωνα με το χριστιανικό θρύλο η παπαρούνα φύτρωσε κάτω από το Σταυρό στο Γολγοθά και δέχτηκε τις σταγόνες από το αίμα του Εσταυρωμένου ανάμεσα στα πέταλα της, κι από τότε έχει αυτό το υπέροχο άλικο χρώμα που όλοι θαυμάζουμε!




                                

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΔΝΤ....Ε ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΛΕΓΕ ΚΙ Ο ΚΑΒΑΦΗΣ

Περιμένοντας τους Βαρβάρους

-Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;
Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.


-Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μιά τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ' οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;

-Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.

Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.


(Σας θυμίζει τίποτα? Έλα.... το κάναμε στο γυμνάσιο.)

-Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;


-Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.


(Τί ρόλο παίζει αυτός ο αυτοκράτορας ακόμα να καταλάβω. Αντάξιος του λαού του θα είναι πάντως, στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος. Αν και μεταξύ μας αυτός δε βλέπει μπροστά του, ούτε ξέρει που παν τα τέσσερα. Για αυτό έχει υποταχτεί στους βαρβάρους πριν ακόμη αυτοί φτάσουν.  )

-Γιατί οι δυό μας ύπατοι κ' οι πραίτορες εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες·
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά γυαλιστερά σμαράγδια·
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
μ' ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλισμένα;


Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
και τέτοια πράγματα θαμπώνουν τους βαρβάρους.


(Από ότι φαίνεται αυτός που το είπε είχε δίκιο. Λεφτά υπάρχουν. Απλά όχι στις δικές μας τσέπες.)

-Γιατί κ' οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;


Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
κι αυτοί βαριούντ' ευφράδειες και δημηγορίες.


(Ποιοι ρήτορες? Σήμερα δεν απέμεινε κανείς. Μόνο κάποιοι λαϊκιστές στην τηλεόραση)

-Γιατί ν' αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ' η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που έγιναν). 

 Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' οι πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;


Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.


(Εμ βέβαια αυτός ήταν και ο δικός μας φόβος, Θα έρθουν, δε θα έρθουν? Θα μας αφήσουν στην τύχη μας, ή θα μας αναλάβουν οι βάρβαροι?)

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.


Ήσαν μια κάποια λύσις. Για αυτό τους δεχτήκαμε χωρίς κιχ και στην ουσία χωρίς να ανοίξει μύτη.

"Δε φταίμε εμείς. Φταίνε εκείνοι εκεί εκεί στην τηλεόραση. Μας πείσανε ότι χωρίς βαρβάρους είμαστε χαμένοι"
"Εμείς φταίμε. Είμαστε κωλολαός. Μας χρειάζονται οι βάρβαροι για να στρώσουμε"
"Δε φταίμε εμείς. Δεν τα φάγαμε όλοι μαζί. Ας πληρώσουν εκείνοι που τα φάγανε"
 "Εμείς φταίμε. Τους ψηφίσαμε για μια θεσούλα στο δημόσιο και σε αντάλλαγμα μας γ.....νε."
"Δε φταίμε εμείς. Οι βάρβαροι ζηλέψανε τον ήλιο, τη θάλασσα και τα νησιά μας και ήρθαν να μας τα κλέψουν"

κ.ο.κ

"Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις"
Αν ισχύει το συμπέρασμα του Καβάφη, είμαστε ήδη χαμένοι.

"Ο άνθρωπος πρέπει να είναι:
Δίκαιος και ίσος σε όλες του τις πράξεις, αλλά με λύπη κιόλας και ευσπλαχνία."
Κ.Π.Καβαφης. Ο Αλεξανδρινος ποιητής με την παγκόσμια ακτινοβολία














Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011

Θελω κι εγώ να γίνω δότης συγκεκριμένων οργάνων στο ΔΝΤ . ΔΩΣΤΕ ΠΙΣΩ ΤΗ ΧΑΜΕΝΗ ΜΑΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ

Μη με πλησιάζεις!Έχω νύχια!
Γιατρέ μου βοηθήστε με,

Κάποιος μπήκε σπίτι μου ενώ κοιμόμουν και με ξεγύμνωσε. Μόλις το συνειδητοποίησα σκούντησα τον άντρα δίπλα μου. "Ξύπνα! Μας κλέψανε". Εκείνος απλά άλλαξε πλευρό. "Άσε με να κοιμηθώ και αύριο βλέπουμε". Γιατί να ανησυχήσει? Αυτός είχε ακόμη πάνω του όλα του τα ρούχα.
Σηκώθηκα να ελέγξω το υπόλοιπο σπίτι. Κανένα ίχνος παραβίασης, όλα άθιχτα. Λες και άνοιξα εγώ η ίδια στον κλέφτη και του επέτρεψα να ασελγήσει πάνω μου.
Δεν είπα τίποτα σε κανέναν."Ιδέα μου ήταν",σκέφτηκα " για ποιο λόγο να κάνει κανείς κάτι τέτοιο?"  Όμως από εκείνη την ημέρα γιατρέ δεν μπόρεσα να ησυχάσω.
Όταν κάποιος μπαίνει σπίτι σου όταν κοιμάσαι και σου βγάζει όλα σου τα ρούχα, χωρίς να πάρεις χαμπάρι, πρέπει να αρχίσεις να ανησυχείς. Έτσι δεν είναι γιατρέ?
Γιατί όταν κάποιος μπαίνει με τέτοια ευκολία σπίτι σου και σου στερεί την αξιοπρέπεια σου πρέπει να αρχίσεις να ανησυχείς.Δίκιο δεν έχω?
Όπως βλέπετε γιατρέ μου έχω πρόβλημα. Κάποιος με έχει εξευτελίσει και δεν ξέρω ποιος. Ως ειδικός μπορεί να πείτε πως εγώ η ίδια έφερα τον εαυτό μου σε αυτό το σημείο. Εγώ επέτρεψα να με γδύσουν. Και το χειρότερο...
Δεν τολμώ να μιλήσω ούτε να αντιδράσω. Δε θα με πιστέψει κανείς. Θα με πάρουν όλοι για τρελή
Σας ρωτάω όμως γιατρέ.

Τί συμβαίνει όταν μια ωραία πρωία ξυπνήσουν όλοι γυμνοί?
Θα αντιδράσουν?Θα αναζητήσουν τον ένοχο? Ή θα ανοίξουν την τηλεόραση για να μάθουν από εκεί τις πταίει?

Μπορεί βέβαια έτσι γυμνοί που θα  είναι όλοι να μη θέλουν να το παραδεχτούν ο ένας στον άλλον. Κι αυτό θα είναι το χειρότερο.
Τότε δε θα είναι ο βασιλιάς μόνο γυμνός. Θα είναι όλοι. 
Κι αυτός ο ομαδικός εξευτελισμός θα είναι πιο ανεκτός. Όλοι θα τον καταπιούν σαν απαραίτητο καθαρτικό που δήθεν θα τους ξαλαφρώσει.

Και έτσι θα χαθεί και κάθε ίχνος  ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Λυπάμαι γιατρέ. Λυπάμαι που επιτρέψαμε σε κάποιους να μας ξεβρακώσουν. Κοιμόμασταν. Τον ύπνο του δικαίου ή του αδίκου, αλλά ούτως ή άλλως κοιμόμασταν.

Θέλω τη χαμένη μου υπερηφάνεια γιατρέ. Ξέρω ότι δεν μπορείτε να μου τη δώσετε ούτε εσείς ούτε κανείς άλλος. Μέχρι τότε δώστε μου κανένα υπνωτικό. Να μην καταλαβαίνω και πολλά, να μην αισθάνομαι.

Ούτως ή άλλως τα όνειρα απαγορεύονται για τα επόμενα 15 χρόνια.

Γιατρέ σε αυτή τη χώρα που ζούμε έχουμε ακούσει τη λέξη χρεωκοπία 1.000.000 φορές. Θέλαμε δε θέλαμε, είχαμε προδιάθεση ή όχι, την τσιμπήσαμε την ομαδική κατάθλιψη.

Και χρειαζόμαστε όλοι γιατρό. Γιατί είμαστε όλοι γυμνοί και ντρεπόμαστε να το παραδεχτούμε.

Τα λεφτά πάει, μας τα πήρατε όλα. Κοιμόμασταν και μας πήρατε και τα σώβρακα. Αφήστε μας τουλάχιστον εκείνη που πεθαίνει πάντα τελευταία.