Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011

Ευ...αγγελία: ΑΝΑΚΟΊΝΩΣΗ!

Ευ...αγγελία: ΑΝΑΚΟΊΝΩΣΗ!: " Οι ανάγκες για αιμοπετάλια καλύφθηκαν και η μητέρα ανακοίνωσε να μην της τηλεφωνούν άλλο, λόγω της υγείας του παιδιού της. Ευχόμαστε απ..."

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2011

Γίνετε κι εσείς εθελοντές δότες αιμοπεταλίων!!!(ω είναι τόσο σημαντικό για όσους έχουν ανάγκη!!) Ενημερωθείτε!

          Ένα κοριτσάκι στην Καβάλα χρειάζεται ΕΠΕΙΓΌΝΤΩΣ αιμοπετάλια 0 αρνητικό για να σωθεί...


Οι γονείς του πληρώνουν τα οδοιπορικά σε όποιον μπορεί να βοηθήσει.
Παρακαλώ πολύ κοινοποιήστε το παντού!

Το τηλέφωνο της μητέρας είναι  00306937495494

'Οπως ενημερώνουν, το παιδί βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο,
ΕΠΕΊΓΕΙ λοιπόν, να βρεθούν αιμοπετάλια...

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

H Δικαιοσύνη.....αργεί!!Γ 'ΜΕΡΟΣ(και τελευταίο???)


ΜΕ ΛΕΝΕ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ!
Νταξει ... μη φωνάζετε ντε! Αργησα.
Πώς ? Δεν είμαι συνεπής? (πολύ αστείο να τ' ακούς  από Έλληνες!)
Και μη μ' αρχίσετε τα  "η Δικαιοσύνη αργεί" και τα ρέστα!!!
Τα παράπονα σας στην ηγεσία. Εγώ είμαι  εκτελεστικό όργανο.
Τί σας προτείνω? Καμιά αίτηση, κανένα φαξ,  από Σεπτέμβρη όμως. Τώρα ο Μεγάλος έχει φτιάξει προγραμματάκι και δεν το σπάει ο κόσμος να χαλάσει.
Φρέντο εσπρεσσο στη Γλυφάδα, μπανάκι στη Βούλα και χταποδάκι στο Καβούρι. Μετά τη μεσημεριανή σιέστα ,  Σύνταγμα,  αγανακτισμένος! Άσε...έχει δουλέψει εκεί κόσμο ...Παίρνει όποια μορφή γουστάρει( μόνο και μόνο γι' αυτό αξίζει να είσαι Θεός) και ρίχνει γκομενίτσες και μούντζες! Οπότε...καλο χειμώνα!
Τεσπά...Ο Δίας την έκανε...και στον Όλυμπο πήρε τα σκήπτρα ποιος? Μα η καλή του η γυναικούλα ...η Ήρα.(έτσι για να μη του τα πρήζει που έφυγε ταξίδι για "δουλειες").
Γυναίκα κερατωμένη και με εξουσία...καταλαβαίνετε...Ειδικά εμένα με έχει στην τσίτα. (σου λέει κάποια στιγμή θα την πάρει κι αυτή, ας την εκδικηθώ τώρα που μπορώ).
Αυτά απ' το ψηλότερο βουνό της χώρας σας! Στα δικά μας τώρα.Σ' εκείνη τη μέρα στο Θησείο. (εκεί ήταν το στέκι μου κάτω απ' την Ακρόπολη, αλλά η θεά της Σοφίας  δε  βόηθησε).
Τότε που άκουσα τον πολιτικο... το πετάρισμα. Είχα και τα μάτια μου δεμένα! Και μετά εκείνο το μούδιασμα στην καρδιά...πείτε μου πώς να το καταλάβω...πως?
Γιατί ήταν εκείνος ο άτιμος ο φτερωτός! (ξέρετε μωρέ ο Έρως).
Και να φανταστείτε είχαμε κάνει και συμφωνία.
"Μη με σημαδέψεις ποτέ μικρέ Θεούλη...μια Δικαιοσύνη δεν πρέπει να ερωτεύεται!"
"Μπα...άλλωστε δεν προλαβαίνω... έχω να πληγώσω τόσο κόσμο!Εσένα θα χτυπήσω?."
Εσείς το λέγατε πάντα.Στον Έρωτα και στον Πόλεμο όλα επιτρέπονται. Οπότε  ο μπαγασάκος την έκανε τη λαμογιά.
Κι έτσι ο πολιτικός με πλησίασε. (αχ μη με ρωτάτε πως,  πονάει μόνο και μόνο που το θυμάμαι-έλα όλοι ερωτευτηκατε κάποτε το λάθος άτομο, ξέρετε).
Μου πρότεινε να με γυρίσει στην Αθήνα. Μου μίλαγε για  το καθετί με εκείνη τη βαθιά μεθυστική φωνή του και δε με ένοιαζε τίποτα, ούτε ο στόμφος ούτε η ξύλινη γλώσσα. Τελικά καταλήξαμε στο Σούνιο, να μου περιγράφει το ναό του Ποσειδώνα.
"΄Ελα τώρα γλυκιά μου....δε θέλεις να ρίξεις καμιά ματιά?"
Ήθελα λέει...σαν τρελή...να ρίξω πολλές ματιές... σ' αυτόν όμως. Και την έκανα τη φόλα.
Πάει και το μαντήλι, πάει κι η ζυγαριά, πάνε όλα. Ευτυχώς δεν είχα βγάλει το μανδύα. Ακόμα.
"Απίστευτο!", απόρησε ο αγαπημένος μου.
"Κι όμως τόσα χρόνια (τί χρόνια αιώνες) ούτε ένα φιλάκι, ούτε ένα χούφτωμα. Για το άλλο δε ούτε λόγος"
"Για ποιο απ' ολα?", ρώτησε πονηρά.
Και το τι ακολούθησε δεν μπορώ να το διηγηθώ γιατί θα πρέπει να βάλω στο blog μου προειδοποίηση για ανηλίκους και βαριέμαι.
Μια μέρα, (μια νύχτα για την ακρίβεια) κάπως ήτανε. Σαν κακόκεφος, σαν βαριεστημένος. Έπαθα πανικό."Με βαρέθηκε...πάει. Αυτό ήτανε", σκεφτόμουν και τρελαινόμουν.
"Αγάπη μου...τί έχεις?"
"Μπα...τίποτα. Ε...κάτι έχω. Θα σου πω αλλά μη με παρεξηγήσεις."
Και μου τα ξέρασε όλα. Του άρεσε το σεξ μαζί μου, αλλά υπήρχε κάτι...κάτι που αν δοκιμάζαμε θα μας απογείωνε στην κυριολεξία κ.λ.π. κ.λ.π  Αυτός το έπαιρνε συχνά. Δεν ήταν ναρκωτικό, όχι.
"Ακακο είναι μωρέ"
Και μου έδωσε να δοκιμάσω "Εξουσία".
"Όταν έχεις την εξουσία νιώθεις Θεός".
Εγώ βέβαια ήμουν ήδη θεότητα αλλά με περιορισμένη και συγκεκριμένη εξουσία.
Όταν λοιπόν δοκίμασα την υπέρμετρη Εξουσία  που έχουν οι Έλληνες πολιτικοι......


(ΑΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

Είναι τόσο απλό!!Μόλις κατεβείτε στη Στάση Σύνταγμα...μη βγείτε αμέσως έξω!

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΠΑΖΑΡΙ ΑΠΟ «ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ»

«Το Χαμόγελο του Παιδιού», συμπληρώνοντας 16 χρόνια έργου και καθημερινού αγώνα για την αποτελεσματική και ποιοτική κάλυψη όλων των παιδιών που έχουν ανάγκη, διοργανώνει και φέτος καλοκαιρινό παζάρι και σας προσκαλεί όλους,

από την Τρίτη 14/6 έως και το Σάββατο 18/6,
στην Αίθουσα του Αττικού Μετρό (ΣΤΑΣΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑ),
ώρες 7:30 έως 22.30 μμ.

Μικροί και μεγάλοι θα έχουν την ευκαιρία να ενημερωθούν για το ευρύ φάσμα δράσεων του Οργανισμού και να διαλέξουν ανάμεσα σε ποικιλία καλοκαιρινών και άλλων ειδών (είδη ρουχισμού, καπέλα, μπάλες, εποχιακά αξεσουάρ, λευκά είδη, είδη σπιτιού, σχολικά κ.α.)!

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» θα υποδεχθεί με χαρά όλο τον κόσμο στο καλοκαιρινό παζάρι, με στόχο  ακόμη περισσότερα χαμόγελα εκατοντάδων χιλιάδων παιδιών σε όλη την Ελλάδα!

Κόντρα στους δύσκολους καιρούς, όπως ήταν τα λόγια του μικρού ιδρυτή μας «αν ενωθούμε όλοι μαζί.... μπορούμε να τα καταφέρουμε!»




                                                          

Κυριακή, 12 Ιουνίου 2011

Με λένε Δικαιοσύνη και είμαι καλά!! Β' ΜΕΡΟΣ

H ελληνική Δικαιοσύνη στα καλύτερα της!!

ΜΕ ΛΕΝΕ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ....EIMAI KAΛΑ???!!!
Συγγνώμη που σας έστησα τόσο στο ραντεβού αλλά  τα πράγματα εδώ στην κορφή του Ολύμπου είναι πολύ, μα πάρα πολύ σοβαρά.
Ο μπαμπάκας μας ο  Δίας συγκάλεσε έκτακτο συμβούλιο για να μας αναλύσει  όλα αυτά που είναι της μόδας τελευταία: ξέρετε μωρέ!Ευρωζώνη,  Ευρώ,  Spread, ΔΝΤ, Αγανακτισμένοι... Φυσικά όλοι οι Θεοί  (εκτός από τον Άδη που μας κουβαλήθηκε από τον Κατω κοσμο για να ξελαμπικάρει) κάναμε τον άρρωστο.
"Ρεμάλια...έτσι μου 'σαστε! μούγκρισε ο Ζευς χτυπώντας στο καπάκι  3 σφηνάκια νέκταρ.
"Τί άρρωστοι ρε? θεοί δεν είστε? Θα σας δείξω εγώ."
Και αμόλησε καμια 50αρια κεραυνούς. (θυμάστε τότε που ενώ είχε καλό καιρό, ξαφνικά συννέφιαζε κι έβρεχε...ε απ' αυτό ήτανε!)
Τί να λέμε τώρα και τί να τα κάνουμε τα σεμινάρια...ο Δίας φταίει για όλα, οπώς πάντα.
Δεν έπρεπε να την αρπάξει εκείνη την μπιρμπιλομάτα  την Ευρώπη. Σήμερα παρόλο που η Ευρώπη γέρασε, παλι για αυτήν χωλοσκάμε.

Αλλά αρκετά με τα οικογενειακά μας. Ας γυρίσουμε στην ιστορία μου...στην ιστορία σας δηλαδή καλοί μου -λέμε τώρα-Έλληνες.
Ήταν μια ηλιόλουστη μέρα , όταν τον γνώρισα.
Καθόμουν στο στέκι μου, είχα απλώσει την κορμάρα μου και μόλις είχα παραγγείλει "το γνωστοοοοό", (φραπέ γλυκό με γάλα). Πάνω που πήγα να ανάψω και τσιγάρο (έλα, μη μου πείτε πως δεν το  περιμένατε), έσκασε μύτη...Ποιος? Εκείνος κεί ντε... ο περίεργος.... εκείνος που σας έλεγα και την άλλη φορά.
Κάθισε στο διπλανό τραπεζάκι, παρείγγειλε και δεν έβγαλε  κιχ.
"Μωρ' τί μυστήριο τρένο είναι τούτος!", ακούστηκε μια γνώριμη φωνή. "Σε σένα μιλάω Δ.! Ξύπνα! Από τότε που πάτησες  σ' αυτή τη χώρα, άλλαξες! Χάλασες! Δε μιλάς ε? Εμ βέβαια τί να πεις...Κοίτα να συνέλθεις κακομοίρα μου γιατί θα 'χουμε κακά ξεμπερδεματα εδώ που μπλέξαμε!". Αυτά και άλλα σόκιν μου 'χωνε  η  διαίσθηση, κι εγώ τη διαίσθηση μου την είχα σε μεγάλη εκτίμηση, μην ξεχνάτε ποια είμαι (η Δικαιοσύνη).
Την άλλη μέρα, μια απ' τα ίδια! Ο τύπος ήρθε, στρογγυλοκάθισε, παρείγγειλε τον καφέ του  και...τίποτα.
 Κάτι ακούστηκε βέβαια...κάτι περιέργο...πετάρισμα να το πω...φτερούγισμα...
"Καμιά δεκαοχτούρα θα 'ναι", σκέφτηκα και συνέχισα απτόητη το φραπεδάκι μου.

Την τρίτη μέρα, ξέσπασε  ένας  τρομερός καβγάς. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιο λόγο...  μπορούσα όμως να καταλάβω ποιος είχε δίκιο και ποιος όχι (τί στα κομμάτια Δικαιοσύνη είμαι!). Κι ενώ ήταν έτοιμοι να πλακωθούν, να σου ο απο μηχανής Θεός πετάγεται και μπαίνει στη μέση. Όχι ...δεν κατέβηκε κανείς απ' τον Όλυμπο, οι  Θεοί ως γνωστόν, (εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις), εσάς τους ανθρώπους σας έχουν γραμμένους.
Ο δικός μου ήτανε που έσπευσε να ηρεμήσει τα πνεύματα.

Μέσα σε λίγα λεπτά λοιπον, αντί να ψάχνουν για σουίτα στο ΚΑΤ, έπιναν μαζί καφέ, κι εγώ παρακολουθούσα άναυδη μια υπέροχη συζήτηση! Τί ωραία που τα έλεγε ο άγνωστος!Με τί όμορφο τρόπο υποστήριζε τι? Το Δίκιο! Οπότε ναι... είχε βρει το κουμπί μου. (Δικαιοσύνη γαρ, βαρέθηκα να σας το θυμίζω)
"Πάλι αυτός ο εκνευριστικός ήχος!"Το φτερούγισμα έγινε πιο έντονο.
Τεντώθηκα δήθεν τυχαία για να ακούω καλύτερα!Ήθελα να μάθω τα πάντα για εκείνον τον τόσο ξεχωριστό και σοφό άντρα. Και μ' αυτό που άκουσα βεβαιώθηκα. Όχι...δεν είχα κάνει λάθος, δεν είχα πέσει έξω. Αυτός ο άνθρωπος διέφερε!Πότε το κατάλαβα? Όταν ένας από τους δυο συνομιλητές ρώτησε με περιέργεια:"Εσείς τί δουλειά κάνετε?"
Κι εκείνος με υπερηφάνεια αλλά και μετριοφροσύνη απάντησε:
"Είμαι πολιτικός!"


(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011

ΕΠΕΣΤΡΕΦΕ ΑΝΤΙ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕ

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με --

"Επέστρεφε"
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος




"Επέστρεφε"
 Μουσική: Εκλεκτός Κωνσταντίνος
Απαγγελία Έλλη Λαμπετη



Για να διαλέξει το λανθασμένο τύπο "Επέστρεφε" (αντί Επίστρεφε), κάτι ήξερε!!

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Με λένε Δικαιοσύνη και είμαι καλά!! Α' ΜΕΡΟΣ

Η Ελληνική δικαιοσύνη αυτοπροσώπως!

ΜΕ ΛΕΝΕ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ!
Κανονικά δε θα ΄πρεπε να μιλήσω, οι Θεοί ήταν κατηγορηματικοί. "OMERTA"
"Αν δείξεις αδυναμία βρε, πώς θα σε ξαναεμπιστευτούν οι άνθρωποι?"
Εγώ όμως άρχισα κρυφά με τον Ερμή ψυχοθεραπεία δια αλληλογραφίας.
Κι αν δε μιλήσω θα σκάσω.
Ακούστε με λοιπόν πριν είναι πολύ αργά (και για σας και για μένα)


Κάποτε ήμουν κι εγώ μια απλή Θεότητα όπως όλες οι άλλες. Περίμενα να με καλέσουν κι ήμουν όλη την ώρα στην τσίτα. (Κι ας έλεγαν η κακιές οι  γλώσσες ότι είχα  ένα θεματάκι με το  timing)
Πότε με καλούσαν? Κυρίως όταν  έπρεπε με κάποιο τρόπο να αντιμετωπιστεί  "η έπαρση των θνητών έναντι των Κοσμικών Νόμων  και η κατάφωρη αδιαφορία για το Κοινό Καλό", όπως λέει και η βικιπαίδεια.
(Αν θέλετε  googlaρετε  με  το επίσημο όνομα μου: Νέμεσις.)
Καποτε, σε ανύποπτο χρόνο όπως συνηθίζετε να λέτε, ο Ζευς απαίτησε προσωπική ακρόαση.
"Για να παρατήσει ο Δίας τα γκομενιλίκια τα πράγματα είναι σοβαρά", σκέφτηκα έντρομη.
"Λες καμιά ζηλιάρα Θεά να του σφύριξε ότι και καλά κλέβω στο ζύγι?"
Βλέπετε παντού υπάρχει ένας ρουφιάνος. Ακόμα και στον Όλυμπο.
"Ή μήπως  του κλαύτηκαν ξανά οι Ερινύες?  Ισχυρίζονται ότι φτάνουν πάντα πρώτες και βγάζουν όλη τη βρωμοδούλεια"
Μπα...όχι.
Ο Δίας με καλημέρισε και αφού με κοίταξε από την κορυφή μέχρι τα νύχια είπε με αυστηρότητα:
"Κοίτα...ακριβώς από κάτω μας βρίσκεται  μια χώρα που την έχεις ξεχάσει εδώ και χρόνια", 


Κι έτσι κατέληξα στην Ελλάδα.
Με το που κατέβηκα στις γαλάζιες παραλίες, άρχισανε και τα πρώτα σχόλια:
"Ρε συ κοίτα ένα παιδί!"
"Ωραίος μανδύας! Η ζυγαριά όμως... που κολλάει?"
"Κούκλα, καλή είσαι, αλλά...βγάλε  ρε πουλάκι μου αυτή τη μαντίλα να δούμε και τα ματάκια σου!"
και άλλα τέτοια όμορφα που μετά έμαθα ότι περιλαμβάνονται στη διεθνώς γνωστή ορολογία "greek kamaki"


Στην αρχή τσαντίστηκα. Μετά προσποιήθηκα την τσαντισμένη. Και στο τέλος...κόλλησα.
" Ρε συ...αυτοί εδώ περνάνε καλά!", ομολόγησα στον εαυτό μου.  Κι έτσι, ύπουλα, χωρίς καλά καλά να το καταλάβω, άρχισε να μ' αρέσει κι ο φραπές.
"Δεν μπορεί..".σκεφτόμουν  Δεν μπορεί αυτή η τόσο όμορφη χώρα να έχει την ανάγκη μου!"
"Λάθος θα έκανε ο Δίας. Δεν θα του έκατσε καμιά   Έλληνιδα και ξεσπάει πάνω τους!"
Και κυλούσαν οι μέρες σαν σε διακοπές.
Μια μέρα με ήλιο (τί πρωτότυπο) με πλησίασε ένας άνθρωπος περίεργος. Πάντα είχα τους ανθρώπους από απόσταση, για να παίρνω τη σωστή απόφαση. Εκείνος όμως κάτι είχε,  κάτι διαφορετικό.
Φυσικά δεν τον έβλεπα. Ο ίδιος ο Δίας με όρκισε να μη λύσω ποτέ το μαντήλι από τα μάτια.
 Και να πεις ότι δε μου το 'πε, ότι δε με προειδοποίησε...
"Πρόσεξε τους αυτούς. Είναι μπαγάσηδες"


(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)  

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011

Το γατάκι και το σκυλί των πεθαμένων ονείρων

                                             Η εκδίκηση της γάτας

To γατάκι που δε μοιάζει με τα δικά σας,
έμαθε να μη ζει στο τσιμέντο που ορθώσατε με τα ίδια σας τα χέρια,
θα μάθει όμως να ονειρεύεται.
Το όνειρο δε θα λιώσει ποτέ το τσιμέντο,
αυτό που ορθώσατε με τα ίδια σας τα χέρια.
Γι' αυτό κάθε φορά που σας κυνηγάει λυσσασμένο
το σκυλί των πεθαμένων ονείρων σας,
Εσείς κλείστε τα μάτια και φανταστείτε ότι είστε γατάκι...

Ουαου my poetry sucks!!!!
Εντάξει σε 3 λεπτά το έγραψα, μην είστε και τόσο σκληροί!
Δείτε το βίντεο καλύτερα είναι το αγαπημένο μου!!!!