Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012

Η βιογραφία ενός αποτυχημένου (Γ' επεισόδιο)

Δεν περίμενε με τίποτα να τον βρει εκεί.


<<Με ρίξανε, φίλε.>>Ο Μίκης  μετέφερε τους ξηρούς καρπούς με το ένα χέρι και το ουίσκι με το άλλο.  <<Ο συνέταιρος μου στο μπαράκι στα Εξάρχεια. Με  έριξε>> . Και παρολίγο να του πέσουν κάτω όλα,  πριν προλάβει να  τ'αφήσει  στο τραπέζι. Έλεγε και ξανάλεγε  το ίδιο τροπάρι. Δεν ακουγόταν βέβαια,  το δυνατό τραγούδι  τον κάλυπτε, αλλά ο Γιάννης μπορούσε να τον  καταλάβει απ' την έκφραση. Πιωμένος ήταν. Η βελόνα της σκέψης του είχε κολλήσει εκεί.

<<Με ρίξανε>>

17ο χιλιόμετρο Αθηνών-Λαμίας. Το καλύτερο μαγαζί στην πιάτσα. Έτσι του είπανε δυο γνωστοί  και ο Γιάννης ακολούθησε. Δεν ήταν σκυλάς, αλλά  ήθελε να το ζήσει. Τις μυρωδιές των πούρων, τους γραφικούς μεσόκοπους, τις  γκόμενες με τις  περίεργες φωνές.

Είπαμε.  Ό, τι του έδινε η νύχτα,  το έπαιρνε χωρίς δεύτερη σκέψη.


Κι έτσι βρέθηκε πάλι με το Μίκη, ξημερώματα. Το μυαλό του δεν μπορούσε να το χωρέσει.  Η πιο καλτ μορφή των Εξαρχείων, σερβιτόρος σε σκυλάδικο.. <<Ας είν' καλά ο Νάσος,>>, είπε δείχνοντας τον άλλον σερβιτότορο, έναν κουρασμένο σαραντάρη,  που κοιτούσε σαν να τα είχε δει ήδη όλα. <<Βολοδέρνει  στο χώρο 20 χρόνια. Μετράει ο λόγος του>>

Τι λε ρε παιδί μου. Ακόμη και  για γκαρσόνι  στην Εθνική,  θέλει προϋπηρεσία και βίσμα.

Αυτό ήτανε. Η καλή διάθεση του Γιάννη πήγε περίπατο.  Εκεί που ήθελε να φτιαχτεί με  τα ατελείωτα πόδια της λουλουδούς και το θανατηφόρο μπούστο της τραγουδιάρας, ο Μίκης  δεν τον άφηνε. Στρογγυλοκάθησε δίπλα του κι έπινε το ένα μετά το άλλο, από  το  μπουκάλι που παρήγγειλε ο Γιαννης κι η παρέα του. Να κεράσει, ούτε λόγος.<<Τοσο που σ' έχω ποτίσει,  για να ρεφάρεις πρεπει μου σερβίρεις το Βόσπορο>>, θα μπορούσε να  του πει και θα είχε δίκιο. 

Και το Γίαννη δεν τον πείραζε αυτό. Άλλο τον ενοχλούσε. Έκείνος  ο φουσκωτος τύπος που καθόταν στο μπαρ και κοιτούσε μια τον έναν, μια τον άλλον.


 <<Μην ανησυχείς. Για μένα είναι>>, τον καθησύχασε ο Μίκης  και συνεχιζε να κατεβάζει τα ποτά σαν νεροφίδα. <<Ξέρεις μωρέ...οι γκόμενες...πάντα γι' αυτές μπλέκω>>, διευκρίνισε κοιτώντας την τραγουδιάρα. με νόημα. Εκείνη κοίταξε αλλού κάνοντας ένα μορφασμό αηδίας. Κι αμέσως ο  φουσκωτός πλησίασε απειλητικά. Ο όγκος του κάλυπτε  και το Μίκη και το Γιάννη.

<<Με ρίξανε, φίλε.>>, δικαιολογήθηκε ο Μίκης στο μπράβο. Χωρίς να το σκεφτεί και πολύ, σηκώθηκε και τον ακολούθησε. Ο Νάσος, ο σερβιτόρος φαινόμενο, πλησίασε έντρομος και άρχισε να μαζεύει το τραπέζι τους. <<Καλύτερα να φύγετε>>, είπε με νόημα. Ο Γιάννης όμως δε φοβόταν τόσο εύκολα. Ή έτσι νόμιζε.  Γιατί όταν άλλος ένας φουσκωτός τους πλησίασε, οι παλμοί του ανέβηκαν  στους 160. 

<<Ελάτε μαζί μου>>, είπε ήρεμα ο μπράβος.

 Κανείς δεν τόλμησε  βέβαια να αρνηθεί αυτήν την τόσο ευγενική πρόσκληση κι έτσι, ξαφνικά,  βρέθηκαν πίσω απ' το μαγαζί, στο πάρκινγκ. Ο  Μίκης στο έδαφος γεμάτος αίματα, ακίνητος,  σαν νεκρός.   <<Που μας έμπλεξες ρε μαλάκα!>>, ήθελαν να πουν οι άλλοι, αλλά που να μιλήσουν, έτοιμοι να κατουρηθούν ήταν. Ο μπράβος τους  έβαλε απέναντι του και τους κοίταζε ανέκφραστος. Από κοντά είχε φάτσα ουρακοτάγκου.


<<Να και το φιλαράκι σας.>>, είπε δείχνοντας το αναίσθητο κορμί του Μίκη.
<<Δεν είναι φιλαράκι μας, ούτε τον ξέρουμε. Αυτός εδώ τον ήξερε.. >>, πρόλαβε να καρφώσει ο ένας απ' τους άλλους  δύο, δείχνοντας τον ένοχο. Ο φουσκωτός έγνεψε με ευγνωμοσύνη και κοίταξε διερευνητικά  το Γιάννη.  Μετά γύρισε προς το ρουφιάνο και του έριξε μια χορταστική, ξεγυρισμένη σφαλιάρα που μπορούσε να τον αφήσει και στον τόπο.


Ο Γιάννης κοκκάλωσε.<<Μίλα ρε μαλάκα!Εμείς δεν έχουμε καμία σχέση!>>, παρακαλούσε ο τρίτος της παρέας ενώ έπεφτε πάνω στο χτυπημένο προσπαθώντας να τον συνεφέρει.


Ο μπράβος άρχισε να γελά με την καρδιά του. Τον μπαγάσα, το διασκέδαζε. Στις φλέβες του Γιάννη άρχισε να κυλά και πάλι αίμα.


<<Ακου φίλε...εγώ ήξερα το Μίκη, όχι αυτοί. Και γιατί να πληρώνουμε εμείς τα ξενοπηδήματα του;>>
<<Ξενοπηδήματα;>> Ο φουσκωτός γέλασε ακόμα δυνατότερα. << Είστε πολύ  αστεία αγοράκια. Μ' αρέσετε. Άκου ξενοπηδήματα. Αν αυτουνού εδώ του σηκώνεται εγώ είμαι ο Κωστέτσος.>>


<<Ο, τι και να 'κανε. Εμείς δεν έχουμε σχέση. Γιατί να πληρώνουμε κι εμείς;>>
<<Γιατί; Γιατί έτσι.>>


Και την επόμενη στιγμή ακριβώς, ξύπνησε στο έδαφος, με φρικτούς πόνους. Δε θυμόταν και πολλά, μόνο ότι είχε ξαναβρεί  το Μίκη. Κι εκείνος δίπλα του, μες στα αίματα προσπαθούσε να του μιλήσει. <<Βοήθησε με φίλε>>


Λυπάμαι Μίκη, δε γίνεται. Βλέπεις, με ρίξανε  φίλε. Με ρίξανε.

23 σχόλια:

  1. Πολύ δυνατή η συνέχεια!! Καλή Κυριακή εύχομαι!!! φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ, επίσης Λεβιάθαν!Σε φιλώ διαδικτυακά!

      Διαγραφή
  2. κείμενο που άκοπα ρέει, που περιγράφει γκροτέσκικα ανθρώπους και καταστάσεις.
    περήφανή μου, τ'απολαμβάνω πραγματικά!

    να έχεις ένα όμορφο κυριακάτικο μεσημέρι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι παντα καλά Λύχνε μου και να έχεις μια χαρούμενη Κυριακή. Συννεφιασμένη δυστυχώς, αλλά δεν πειράζει, θα ζήσουμε.

      Σε φιλώ.

      Διαγραφή
  3. Στο σκηνικό της σημερινής συννεφιασμένης και βροχερής Κυριακής ταιριάζει γάντι η συνέχεια που έχεις δώσει στην ιστορία σου.
    Ελπίζω τα προσωπικά σου βιώματα να μην περιλαμβάνουν σκυλάδικα και μπράβους γιατί τα περιγράφεις πολύ ρεαλιστικά...
    Ειδικά η φράση <> υποθέτω πως είναι κλασσική στον κόσμο αυτό... μπράβος είναι θέλει να δουλέψει και δέρνει... αν φάνε καμμια ξώφαλτση μερικοί άσχετοι δεν έγινε και τίποτα...
    πάω να κοιμηθώ και να φανταστώ το 4ο μέρος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμε φίλε,

      Ο δαίμων του διαδικτύου έφαγε τη φράση που υπέθεσες ότι είναι κλασσική στον κόσμο αυτό. (και με έχει φάει η περιέργεια να μάθω για ποια φράση μιλάς.)

      Τα προσωπικά μου βιώματα περιλαμβάνουν πολλά, αλλά εντάξει, σε τέτοιο τρυφερό τετ α τετ με μπράβο δεν έχω βρεθεί ποτε (ευτυχώς). Συναναστρέφομαι όμως πολύ και διαφορετικό κόσμο και κρατάω στο μυαλό μου ό, τι μου κάνει εντύπωση.

      Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και υπνον ελαφρύ. Ούτως ή αλλως το τέταρτο μέρος~μάλλον δεν παίρνω κι όρκο~δε θα έχει βία. (Σεξ μήπως; χαχαχα)

      Διαγραφή
    2. Α! Γειάσου! Είδαμε αιμα να δούμε ντε και σπέρμα! :))

      Δυνατή περιγραφή όσο και το σενάριο...για να δούμε λοιπόν την συνέχεια!

      Η Κυριακή μας δεν είναι μόνο συννεφιασμένη αλλά και κρύα! Δεν λέει να φύγει αυτός ο Χειμώνας. Ούτε Αλκυονίδες δεν είδαμε φέτος!
      Καλό απόγευμα Μαυρομιχάλαινα.

      Διαγραφή
    3. Ναι Κάρυ μου. Ο Χειμώνας είναι βαρύς και ασήκωτος, όπως και η διάθεση μας. Λές να συνωμοτεί ακόμα και το Σύμπαν εναντίον μας; (δίνω τώρα στον Κοέλιο δουλειά για το σπίτι)

      Συνήθως όταν βλέπουμε αίμα θέλουμε να δούμε και σπέρμα και τούμπαλιν. Μπορεί να φταίει ότι κάνουν ομοιοκαταληξία. Ή ότι έχουμε δει πολλές αμερικάνικες ταινίες. Ή ότι έχουμε άγρια ένστικτα. Δεν ξέρω.

      Θα δείξει.

      Καλό υπόλοιπο Κυριακής εύχομαι.

      Διαγραφή
  4. Την άλλη μέρα ο Γιάννης πήρε αναρρωτική φαντάζομαι από την πολυεθνική.
    Αυτά παθαίνει όποιος πάει κάθε βράδυ στα σκυλάδικα και στα κωλάδικα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όσο προκαλείς την τύχη σου, καποια μέρα θα σε προ(σ)καλέσει κι αυτή. Και δε θα έχεις πάντα τα επιθυμητά αποτελέσματα.

      Ναι, μετά από αυτό ο Γιάννης είχε πρόβλημα. Μάλλον, γιατί ακόμη είμαστε σε αυτό το επεισόδιο, δεν πήγαμε παρακάτω.

      Καλό απόγευμα Gyro!!

      Διαγραφή
  5. Ω! Έχω περιέργεια τώρα... Διότι αν δεν είναι η τραγουδιάρα η αιτία του ξύλου που έφαγαν τότε τι είναι;
    Εν αναμονή, λοιπόν!
    Καλό σου βράδυ περήφανη μανιάτισσα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ναι Αθηνά, υπάρχουν και άλλοι λόγοι για να μπλεξει κάποιος εκτός από τις γυναίκες. Για να δούμε...

    Καλό βράδυ φίλη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Και οι δυο προσωπικοτητες φαινονται τοσο περιεργες και ξεχωριστα αλλα και συγκριτικα μεταξυ τους.
    Μου δινουν ομως τη εντυπωση μιας περιεργης-δυνατης φιλιας..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όντως αυτές οι δύο προσωπικότητες είναι περίεργες και διαφέρουν σημαντικά μετάξύ τους. Τώρα όσον αφορά στη φιλία τους, αν μπορείς να την πεις έτσι, έχει κι αυτή ιδιαιτερότητες. Δε νομίζω ότι τους ενώνει κάτι στην πραγματικότητα, εκτός απ' τη νύχτα και τις συγκυρίες. Απ' την άλλη, έτσι δεν ξεκινούν και κάποιες πραγματικές φιλίες;

      Καλό βράδυ φίλε και χάρηκα που σε είδα στα μέρη μου.

      Διαγραφή
  8. αναμενομενο... και οχι μονο αυτο...

    μαλλον το μυαλο... δεν θα μπορει να δουλευει 24 /24ωρο...

    εκτος και αν.. γουσταρει οντως ο Γιαννης... ολα τα ασυμμάζευτα της νυχτας για προσωπικους λογους..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όντως Έύη, το μυαλό είναι ευαίσθητο όργανο και αν το ταλαιπωρείς σε εκδικείται.

      Αυτός ο Γιάννης όμως το τραβάει ως τα άκρα, οπότε κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος.

      Καλό βράδυ γλυκιά μου!!

      Διαγραφή
  9. Μετά την «αποτυχημένη» ζωή με τα νυχτοπερπατήματα και τις πολυεθνικές, τώρα οι τραγουδιάρες και οι... μάπες από γορίλες της νύχτας!
    Τι μας μένει λοιπόν;
    Να δούμε κανένα ειδύλλιο με καμιά μυστήρια, να σκάσει ένα μπλέξιμο με... δυνατή δολοπλοκία (ναρκωτικά, δολοφονία, σπείρες κ.α.), να μπει στο προσκήνιο και ο «επιθεωρητής Κολόμπο» της ΕΛ.ΑΣ., και ο ήρωας να τρέχει και να μη φτάνει, μέχρι που θα βρει τις αποδείξεις αθωότητας και θα ξεδιαλύνει το μυστήριο!
    Λες να βλέπω πολλές αμερικάνικες ταινίες;!

    Μάλλον θα μείνει άνεργος, αφού φάει πρώτα τη μείωση 22% και θα αραιώσει από τα κωλόμπαρα... Ελληνική εκδοχή του... σασπένς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχαχαχα!Μην προτρέχεις φίλε μου, θα μου χαλάσεις το σασπένς και το μυστήριο.

      Δυστυχώς (ή ευτυχώς; ποιος ξέρει!) εδώ στην Ελλάδα δεν γίνονται όλα όπως Αμερική. Και τώρα με την κρίση, όλες οι ιστορίες μοιάζουν μεταξύ τους.

      Προβλέπω τα πράγματα να γίνονται πολύ πιο άγρια από τα νυχτοπερπατήματα του Γιάννη πάντως.

      Καληνύχτα και αν είναι να γράψω κανένα μπλογκμπάστερ με τη γνωστή συνταγή, θα ζητήσω τη βοήθεια σου.

      Σε χαιρετώ φίλε μου!!

      Διαγραφή
  10. "Είπαμε. Ό, τι του έδινε η νύχτα, το έπαιρνε χωρίς δεύτερη σκέψη."
    η ιστορία αποκτά κι άλλο ενδιαφέρον...
    φιλάκια, καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Kαλό βράδυ Σάμερ, ευχαριστώ που πέρασες από εδώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. καλησπέρα σας (σίγουρα όχι καληνύχτα σας!!!)
    μετά από ένα λαμπρό μεσημεριανό ύπνο θα πρέπει να αποκαλύψω την ξεχασμένη φράση που επισήμανα "Γιατί; Γιατί έτσι"

    Χαίρομαι που το πρώτο μου μήνυμα έδωσε ώθηση στο θέμα αυτό και με ενδιαφέρον διάβασα το σχόλια που ακολούθησαν

    Θα μου επιτρέψετε τώρα να σας αφήσω γιατί έχω να πάω σε ένα μαγαζί στην Εθνική οδό και αύριο το πρωί στην δουλειά μου σε μια πολυεθνική...


    Όχι δεν είμαι ο Γιάννης αλλά με αυτά που διαβάζω ίσως γίνω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε ανώνυμε, καλημέρα (το καλημέρα το λέω με βεβαιότητα)

      Με τρομάζεις! Είμαι σε θέση να διαμορφώνω πρότυπα συμπεριφορών μέσα από ένα μικρό και ελάχιστα δημοφιλές μπλογκ; Τί τεράστια ευθύνη επωμίζομαι Θέε μου! χαχαχαχ

      Πρόσεχε. Είδες την κατάληξη του Γιάννη. Τώρα το οτι δουλεύεις σε πολυεθνική είναι αναγκαία συνθήκη για να αρχίσεις μια τέτοια ζωή, αλλά όχι και απαραίτητη.

      Βλέπεις με την κατάσταση που επικρατεί σήμερα, η δουλειά σε πολυεθνική είναι το όνειρο κάθε πικραμένου. Η δουλειά εν γένει. Γιατί και να θέλουν όλοι οι άνργοι της μάταιης τούτης χώρας να το ρίξουν στο ποτό και στις μπαρότσαρκες, δεν μπορούν να πείσουν τον εαυτό τους με το πιο δημοφιλές ψέμα όλων των εποχών "Λεφτά υπάρχουν"

      Ευτυχώς που μου διευκρίνισες τη φράση γιατί ήμουν πολύ περίεργη. Ναι, νομίζω πως η επιχειρηματολογία του σπου συνοψίζεται στην παροιμιώδη αυτή φράση, αποδίδει τέλεια το πνευμα και την κουλτουρα του συγκεκριμένου ανθρώπου. Γιατί; Γιατί έτσι.

      Καλή σου ημέρα και ελπίζω να σε ξαναβρώ στα μέρη μου σύντομα!

      Διαγραφή
    2. Η επιχειρηματολογία του σπου; ΤΟΥ ΣΠΟΥ; Mα τι στο καλό εννοούσα; ΑΒΥΣΣΟΣ!χαχαχαχα ΟΚ, του μπράβου εννοούσα!

      Όπως και να ΄χει καληνύχτα!

      Διαγραφή