Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

ΤΣΑΤ


<<Είσαι πολύ όμορφη κοπέλα. Γιατί το κάνεις αυτό;>>
<<Ποιο;>>
<<Aυτό.>>

Η Βιολέττα τον κοίταξε επίμονα. Κι εκείνος, ήταν  πολύ όμορφος. Και πολύ σφιγμένος.

<<Μα όλοι το κάνουν σήμερα. >>, είπε άνετα.
<<Οχι έτσι...όχι μ' αυτόν τον τρόπο. Όχι μέσα από τέτοια σάιτ.>>
<< Ενήλικες είμαστε...όλα επιτρέπονται>>

Ο Αρης ήπιε μια γουλιά απ'το ποτό του. Δεν μπορουσε να καταλάβει πως βρέθηκε εκεί. Σε σάιτ γνωριμιών έμπαινε πολύ συχνά, για πλάκα. Τον χαλάρωνε. Αλλά δεν έβγαινε ποτέ με τις γκόμενες που χαριεντιζόταν εκεί μέσα. Ποτέ.

<<Και; Έχεις βγει με πολλους από εκεί;>>  ρώτησε με αγωνία.
<<Με πολλούς>>, απάντησε εκείνη με ένα αδιόρατο χαμόγελο. Η αυτοπεποίθηση της του την έδινε στα νεύρα. Mια μικρή υποψία ζήλιας τσίμπησε το στέρνο του.
<<Έχεις υπόψη σου πόσο επικίνδυνο μπορεί να γίνει αυτό το παιχνίδι;>>
 <<Μην ανησυχείς. Παίρνω τις προφυλάξεις μου>>

Η γκαρσόνα τους διέκοψε στο κρίσιμο σημείο, όπως στις ταινίες. Γέμισε με νερό τα άδεια ποτήρια και λικνίστηκε με τρόπο. Με την άκρη του ματιού της, τους κοίταξε πονηρά και έφυγε.

<<Σε βλέπω πολύ τσιτωμένο. Μήπως να τ' αφήναμε; Τί θέλεις;>>
<<Να σε γνωρίσω. Αυτό θέλω. Να σε γνωρίσω καλυτερα>>
<<Ωραία λοιπόν. Οπως σου εχω πει με λένε Βιολέττα. Βιολέττα Γεωργίου. Και είμαι γιατρός>>
<<Γιατρός; Eσύ στο σάιτ μου έγραψες πως είσαι ταμίας σε τράπεζα!>>
<<Ο κόσμος έχει μια συγκεκριμένη εικόνα για τους γιατρούς. Και τις γιατρίνες>>
<<Εγώ πάντως δεν έχω συγκεκριμένη εικόνα για κανέναν και για τίποτα.>>
<<Μπραβο σου>>
<<Ειδικότητα ;>>
<<Ψυχίατρος.>>
<<Ναι; Και πως με βλέπεις;>>
<< Στο μέσο όρο>>
<<Με σκότωσες. Ας με εκανες σχιζοφρενή>>
<<Έχουμε καιρό γι' αυτό.>>

Ο Άρης άρχισε ξαφνικά να νιώθει πιο άνετα, να βρίσκει τον εαυτό του. Με τις γυναίκες δεν είχε πρόβλημα γενικά. Με εκείνην όμως ένιωθε  μια πρωτόγνωρη νευρικότητα.

<<Για σένα, θα μου πεις;>>, ρώτησε  γλυκά η κοπέλα.
<<Στα έχω πει. Αλλωστε δεν έχω καταφέρει και πολλά στη ζωή μου>>
<<Περίεργο. Δεν έχεις φάτσα αποτυχημένου>>
<<Δε νιώθω αποτυχημένος>>
<<Ωραία.Δε με φτιάχνουν όσοι νιώθουν αποτυχημένοι.>>

Και το τυφλό ραντεβού, άρχισε να βρίσκει το δρόμο του.Από τις πιο ανιαρές κοινοτοπίες μέχρι τα πιο νόστιμα τσαλίμια, η συζήτηση είχε όλα τα απαραίτητα αφροδισιακά. Ο χώρος, τα φώτα, η γκαρσόνα, όλα έδειχναν ότι η βραδιά θα είχε ευχάριστη εξέλιξη.

<<Σ' αρέσουν οι προκλησεις . Γι' αυτό θέλεις να γνωρίζεις αγνώστους.>>
<<Γι' αυτό>>
<<Πρέπει όμως να είσαι πιο προσεχτική. Με μένα ας πούμε, δεν ήσουνα ιδιαίτερα>>
<<Εσένα σε ήξερα.>>
<<Με ηξερες; Aπό που;>>
<<Πριν 5 χρόνια. Στη Σίφνο. Είχαμε γνωριστεί αλλά εσύ ήσουν λιώμα. Ουτε καν με θυμάσαι, το ξέρω. Και την επόμενη δε μου έδωσες καμία σημασία. Εγώ φρόντισα να μάθω τα πάντα για σένα, αλλά εσύ δε μου έδωσες καμία σημασία>>
<<Έγινε τίποτα...ξέρεις..τίποτα μεταξύ μας;>>
<<Mπα...με εμένα τίποτα. Με άλλες...μάλλον>>
<<Και πως κατάλαβες στο τσατ ότι ήμουν εγώ;>>
<<Όλα ταίριαζαν,. Ακόμα και το όνομα. Εγώ βλέπεις σε θυμόμουνα.>>
<<Αποκλείεται να μην σου έδωσα σημασία. Αποκλειεται.>>
<< Κι όμως. Μάλλον δεν ήμουν ο τύπος σου.>>
<<Τότε μπορεί να μην ήσουν. Τώρα είσαι!>>
<<Χαίρομαι πολύ που ανέβηκα κατηγορία!>>
<<Μην ειρωνεύεσαι. Δε μ' αρέσει να με ειρωνεύονται.>>

Η γκαρσόνα εμφανίστηκε  την κατάλληλη στιγμή, αυτή τη φορά όχι τυχαία. Ήταν στη δουλειά αρκετά χρόνια και είχε δει πολλά. Και τώρα ήθελε να δει γιατί το όλο πράγμα άρχισε να στραβώνει. Με την κανάτα της έσβησε προς το παρόν τη φωτιά που έκαιγε  σ' εκείνο το τραπέζι και, για άλλη μια φορά, απομακρύνθηκε.

<<Με συγχωρείς Άρη, δεν το ήθελα. Έλεγα να στο κρατήσω για αργότερα, αλλά δεν κάνω εγω για τέτοια. Δεν μπορώ να δημιουργώ σασπένς και μυστήριο.>>
<<Ωραία. Και τί θέλεις τώρα; Εκδίκηση; >>
<< Όχι βεβαια. Δεν είναι της ιδιοσυγκρασίας μου>>
<<Πάλι καλά, γιατί δε θα πετύχαινες και πολλά.>>
<<Γενικά με την εκδίκηση δεν πετυχαίνεις και πολλά.>>
<<Τί θέλεις λοιπόν;>>
<<Εσένα. Θέλω εσένα>>

Ο άντρας  αισθάνθηκε μια περίεργη συγκίνηση.


<<Μ΄αρέσει η ευθύτητα σου αλλά...ξερεις...είναι κάτι που δε σου έχώ πει....Εχω σχεση... με μια άλλη κοπέλα>>
<<Και μου το λες τώρα; >>
<<Κάποτε έπρεπε να στο πω!>>
<<Έπρεπε αγαπητέ μου. Έπρεπε>>

Η γυναίκα αισθάνθηκε μια περίεργη αναστάτωση.

<<Μ' αρέσει να είμαι ειλικρινής.>>
<<Ή θέλεις για μια ακόμη φορά να με αποφύγεις.>>
<<Όχι. Έχω σχέση στ' αλήθεια, απλά...>>
<<Φιλε, δε θέλω να ακούσω άλλες δικαιολογίες>>
<<Μα, μπορεί και να χωρίσω. Μ' αρέσεις στ' αλήθεια, απλά... έπρεπε να σου πω ότι δεν είμαι ακόμα έτοιμος.>>
<<Ούτε και θα είσαι ποτέ.>>

Η Βιολέττα κοίταξε το λογαριασμό και έβγαλε από το πορτοφόλι της χρήματα.

<<Στάσου! Τί κάνεις εκεί; Βάλε μέσα τα λεφτά σου!>>
<<Λυπάμαι αλλά πρέπει να φύγω>>
<<Σε παρακαλώ μείνε λίγο.>>
<<Δε νομίζω.>>
<<Μείνε. Θέλω να μιλήσουμε>>
<<Αν θέλεις να μιλήσουμε, στο τσατ>>
<<Μα θέλω να σε βλέπω. Θέλω να βλέπω το πρόσωπο σου>>
<<Ωραία. Κάνε μου request στο facebook. Με τις φωτογραφίες που έχω ανεβάσει θα βλέπεις το πρόσωπο μου όλη την ώρα!>>
<<Kαταλαβαίνω ότι τσαντίστηκες, αλλά γιατί να ξαναγυρίσουμε σ΄αυτό το στάδιο; Γιατί βάζεις την τεχνολογία ανάμεσα μας;>>
<<Γιατί έτσι με βολεύει. Εμένα και τα εκατομμύρια κόσμου που έχουν επιλέξει αυτόν τον τρόπο επικοινωνίας>>
<<Εγώ όμως θέλω να σε βλέπω. Δε θέλω να σε φαντάζομαι.>>
<<Εγώ πάλι θέλω να σε φαντάζομαι. Όπως εγώ θέλω.>>

Η γκαρσόνα έπιασε ενστικτωδώς το δίσκο. Ενα ακόμη τραπέζι θα αδειαζε σε λίγο κι έπρεπε να μαζέψει.

<<Καλή τύχη Βιολέττα. Αν και ,ειλικρινά, θέλω να τα ξαναπούμε .>>
<< Μην ανησυχείς Αρη. Θα τα ξαναπούμε. Ιnbox>>