Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2013

Το πρώτο μου ερωτικό γράμμα

      Αυτό που θα σας διηγηθώ έγινε πριν από πολλά, πολλά χρόνια. Αιώνες μάλλον. Αφού να σκεφτείτε,  ήταν τότε που στέλναμε ακόμη γράμματα. Όχι, εντάξει, τα σήματα καπνού και τα ταχυδρομικά περιστέρια είχαν  καταργηθεί. Την ίδια δουλεια έκαναν, με κάποια -σχετική- επιτυχία, τα ΕΛΤΑ.

Έρωτας βέβαια υπήρχε και τότε και-αν διαφωνείτε, διορθώστε με- ήταν ίδιος με τώρα. Μόνο όλα τα υπόλοιπα ήταν διαφορετικά.

Σκεφτείτε  πως  δεν υπήρχε email., chat και inbox. Το GPS ήταν ακόμα υπηρεσία της NASA. Δεν υπήρχε καν SMS για να γράψεις "τι κάνεις αγάπη μου; σε σκεφτομαι, θα έρθω στις 9.00". Μόνο  τηλέφωνο (σταθερό) υπήρχε και γράμματα. Άρα καλά  λέω,  αιώνες πριν, κι ας ήταν μολις 15-20 χρόνια.

    Γράμματα λοιπόν. Τα αγαπούσα και τα φοβόμουν ταυτόχρονα. Μάλλον έφταιγε  η πρώτη λατινική εκφράση που έμαθα, εκείνο το "scripta manent"

    Τα γραπτά μένουν. Στέλνεις ένα γράμμα και αυτό είναι. Τίποτα και κανείς δεν μπορεί να το φέρει πίσω. Οι σκέψεις σου, τα λόγια και τα συναισθήματα, στα χέρια και στη διάθεση του παραλήπτη. Για πάντα.

    Φανταστείτε τώρα,  τι χαμός γινόταν με την ερωτική αλληλογραφία. Να γράφεις τα πάθη και τους πόθους σου σε χαρτί, να παραδίδεις ψυχή σε καποιον που τυχαια, αγάπησες κι οι πιθανότητες; Πολλές.  Χλευασμός, γελοιοποίηση ή εστω, συγκαταβατική ευγένεια. Πολύ επικίνδυνη υπόθεση το ερωτικό γράμμα τελικά.

     Γι αυτό κάποιοι  που  είχαν μελετήσει καλά το θεμα, βρήκαν τη λύση. Ερωτικά γράμματα, αλλά ανώνυμα. Αγόρια και κορίτσια, όλοι όσοι  ήθελαν να πουν σε καποιον πόσο τον ποθούν, μπορούσαν απλά να το γράψουν, χωρίς βέβαια να φανεί πουθενά η ταυτότητα τους.

  Στην κολλητή μου είχαν στείλει ένα τετοιο. Και στον ξάδερφο μου  Και σε άλλους. Ξαφνικά, όλοι είχαν στείλει ή ειχαν λάβει ανώνυμο γράμμα εκτός από εμένα, που το μόνο ερωτικό που έφτασε ποτέ στα χέρια μου, ήταν ένα  ραβασάκι  στα θρησκευτικά, με κολλυβογράμματα, και τη ρομαντική ατάκα "τα λέμε στο διαλειμμα, κοντά στις τουαλέτες".

Έτσι, ένα απλο εφηβικό παράπονο, γεννήσε την πιο αθώα απ' τις φαντασιώσεις μου.
Το ανώνυμο γράμμα που περίμενα να έρθει και ποτέ δεν ερχόταν.

 Εκεινο  το μεσημέρι λοιπόν που είδα το φακελο στο χαλάκι της εξώπορτας. κατάλαβα πως δυο περιπτώσεις υπήρχαν. Α. Το ποτέ να μην ισχύει πάντα και όλα όσα γράφονταν στην Πάττυ, τη Μανίνα και στην Κατερίνα, να γίνονται και στη ζωή  ή Β. Κάποιο από εκείνα τα κωλόπαιδα τους συμμαθητές μου,  διάβασε τις σκέψεις μου και μου έκανε πλάκα.

   Πήρα το φάκελο δειλά στα χέρια μου. Τοτε  θυμαμαι, μ'αρεσε ένας απ' την τάξη μου, ένας τύπος που τον έπαιρνα διαρκώς τηλέφωνο άκουγα τη  φωνή του και το έκλεινα. Σιγά μην ήταν αυτός.

Αλλά δε με ενδιεφερε και πολύ ποιος ήταν. Η καρδιά  μου χτυπουσε σαν ξελιγωμένο ταμπούρλο.

   "Αγαπητή ήθελα εδώ και καιρό να σου πω μερικά πράγματα  (έγραφε στην πρωτη σειρά με όμορφα-για άντρα-γράμματα). Αποφάσισα να σου γράψω επειδή είσαι μικρότερη μου  και δεν είχα κάποιο τηλεφωνο, μόνο διεύθυνση θυμόμουν, δεν μπορουσα να σε προσεγγίσω με άλλον τρόπο...Ήθελα να σου πω ότι στην Εκδρομή, σε ξεχώρισα από τα άλλα κορίτσια, ήσουν η πιο ώριμη  ακόμα και από  τα πιο μεγάλα..."

Στην Εκδρομή.Ήταν κάποιος από την Εκδρομη!

 Κι έγραφε πολύ όμορφα. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα. Ή έτσι ένιωσα.  Πουθενά δεν έγραφε το όνομα του. Κι αν όντως ηταν φάρσα; Kι αν δεν ήταν; Και πάλι, δε με ενδιέφερε.

Είναι λυτρωτικό να είσαι στην εφηβεία και να ξέρεις πως κάποιος ενδιαφέρεται.

Πέρασαν μέρες και ονειροπολούσα, έψαχνα σε όλα τα αγόρια γύρω μου τον αποστολέα. Ωσπου ξανασυναντηθήκαμε μια μέρα, όλα τα παιδιά που είχαμε πάει εκείνη τη μοιραία  Εκδρομή. Είχα τρομερή αγωνία, όλη την ώρα έψαχνα να βρω στα αγορίστικα πρόσωπα τον κρυφό θαυμαστή μου. Και τελικά, ναι. Ο Μάριος ήτανε. Το έβλεπα στα μάτια του, στον τρόπο που με κοιτούσε. Τα μάτια μου άρχισαν να πετάνε σπίθες.

   Όταν το διαλύσαμε, εκείνος το έπαιζε αδιάφορος. Λογικό ήταν, δεν ήθελε ακόμα να προδοθεί, ή απλά ντρεπόταν. "Τα λέμε", μου ειπε με νόημα και χαμόγελο. Ανταπέδωσα  κι ετοιμαζόμουν να φύγω, όταν  ένας άλλος απ' την παρέα, ο Νίκος με προλαβε. "Πάμε μαζί; Μπορώ να σε πετάξω με το αμάξι". Δεν είχα λόγο να αρνηθώ.

 Στο σημείο αυτό, όσοι έχετε δει  κάμποσες ταινίες βγαλμένες απ' τη ζωή, πιάσατε την ήττα μου. Ο Νίκος ήταν ο αποστολέας και όχι ο Μάριος. Ο Νικος, παιδί καλής οικογενείας, καλός φοιτητής και ευγενικός μέχρι το μεδούλι. Το ομολόγησε σχεδόν από μόνος του, όταν μου επανέλαβε κάποια από τα λόγια που έγραψε.  Ταράχτηκα, ένιωσα μια έξαψη ,ένιωσα πολλά, αλλά δεν ένιωσα ερωτική έλξη.  Θα έπρεπε με τρόπο, να τον απορρίψω.

Μου έδωσε το τηλέφωνο του εκείνο το βραδυ. Θα έπρεπε να είμαι  ικανοποιημένη. Το όνειρο μου έγινε πραγματικότητα. Παρόλα αυτά, αισθανόμουν αμηχανία και θλίψη.  Και μια άσχημη γευση  στο στόμα, μια γευση που μου έρχεται πολλές φορές ακόμα σήμερα.

Τη γευση του ανεκπλήρωτου. Και τότε άρχισα να καταλαβαίνω. Να υποψιάζομαι τη ματαιότητα των σχέσεων, να ψυχανεμίζομαι τα δεινά που μπορουν να προκαλέσουν τα ερωτικά πάθη. Ανυποψίαστη μπήκα στο γαiτανάκι αυτο, που ενώ άλλον θέλεις, άλλος σε θέλει και όταν θέλετε κι οι δυο, υπάρχει σχεδόν πάντα κάποιο πρόβλημα.

Δεν ξαναέλαβα  ανώνυμο ερωτικό γράμμα. Κάποια επώνυμα, κάποια ποιήματα, ένα παραμύθι. Λίγα πράγματα.

Κι εκείνο το πρώτο και μοναδικό γράμμα, δυστυχώς δεν το έχω. Χάθηκε κάπου, μέσα στο χώρο και στο χρόνο.

Θα ήθελα πολύ να το έχω.  Ένα ενθύμιο μιας άλλης εποχής, πιο απλής, όταν οι επιθυμίες δεν εκπληρώνονταν  από το τεχνολογικό τζίνι, αλλά από καποιον άλλο μάγο.

 Μιας εποχής που απλά περίμενες υπομονετικά κάτι να σου συμβει και, συνήθως, σου συνέβαινε.

Θα 'πρεπε να το έχω εκείνο το γράμμα. Τα λόγια πετούν και τα γραπτά μένουν.

"Scripta manent" , συμφωνα με τους σοφούς λατίνους.
Αλλά τελικά  δε μένουν μόνο τα γραπτά.
Μένουν και τα συναισθήματα.
Ευτυχώς.

 

 

35 σχόλια:

  1. Καλησπέρα σε όλους! Ελειψα για λίγο καιρό, αλλά είχα ανάγκη αυτην την περίοδο σιωπής. Λυπάμαι φίλοι μου αν σας ανησυχησα.Να σας ενημερώσω ότι μπορείτε όσοι θέλετε να με βρείτε και στο facebook ως περηφανη μανιατισσα. Αυτη τη φορά ήρθα για να μείνω και να τα λέμε πιο τακτικά.

    Σας ευχαριστώ όλους για το ενδιαφέρον σας. Φιλιά πολλα αγαπημένοι!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πραγματικά μου αρέσε απίστευτα αυτή σου η ανάρτηση.Τόσο αληθινή,τόσο αθώα αποτυπωμένη και αυτό το παράπονο,το ανεκπλήρωτο νομίζω μας έχει βρε όλους κατά καιρούς.
    Μεγάλο πράγμα να λες,να γράφεις τι νιώθεις..και ακόμα μεγαλύτερο να μην το ξέχασουν ποτέ όσοι το ακούσουν,όσοι το διαβάσουν.Καλό σου απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νάσο, ναι, χαίρομαι ιδιαίτερα που σου άρεσε. Απ΄ο, τι φαίνεται παρόλο που οι εποχές αλλάζουν, καποια πραγματα παραμένουν ίδια.

      Καλο απόγευμα :-)

      Διαγραφή
  3. Τι εποχές κι εκείνες με τα γράμματα... Πολύ πιο αθώες νομίζω. θυμάμαι κάποια περιοδικά τα οποία λάμβαναν τα γράμματα των αναγνωστών...
    Scripta manet μεν, αλλά μόνο για τους άλλους. Για μας μένουν επιπλέον οι αναμνήσεις! Οι οποίες δεν σβήνονται και δεν σκίζονται όπως τα γραπτά!!!

    Σου έκανα αίτημα φιλίας στο φ/β (με όνομα 'Αποκάλυψις Αποκάλυψις')

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Aποκαλυψις μου φαίνονται αιώνες, δεν κάνω πλακα.

      Σκεφτομουν οτι όποιος διαβασει την αναρτηση αυτή και είναι κάτω των 30, θα ξεκαρδιστεί στα γελια.

      Οπως όταν λέω σε πιτσιρικάδες οτι μπορουσαμε να ζουμε και να δίνουμε ραντεβού και χωρίς κινητο.

      Άλλες εποχές. Δεν ξέρω αν ήταν πιο αθώες. Ήταν απλά διαφορετικές.

      (το ξέρω το αποδέχτηκα να είσαι καλά φιλε μου!)
      Καλό απόγευμα!

      Διαγραφή
  4. Τηλέφωνα σε περίπτερα με μετρητές, τηλέφωνα από το κτίριο του ΟΤΕ στην Πάτρα, μερικά γράμματα που περίμενα και μου τα κλέβανε στην πολυκατοικία που έμενα στις σπουδές μου ήταν χαρακτηριστικά ενός άλλου τρόπου επικοινωνίας.
    Ρομαντικά ίσως θα μου πεις, αλλά όχι μα όχι βολικά.
    Κάθε εποχή και τη γλύκα της πιστεύω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βεβαια και έχει τη γλύκα της η κάθε εποχή, απλά εκείνη συνέπεσε με τη δική μου εφηβεία. Φαντάζομαι πως και οι σημερινοί έφηβοι θα αναπολουν με τον ίδιο τρόπο τη δική τους εφηβεία...

      Καλο σου βράδυ φίλε μου.

      Διαγραφή
  5. Και εγώ περίμενα από τον Γιαννάκη γράμμα αλλά αυτός το έστειλε στην καλύτερη μου φίλη!
    Έτσι εξηγείται γιατί είμαι όπως είμαι!
    χα,χα!

    Ωραία ανάρτηση που μας θύμισε τα χτυποκάρδια στο.....θρανίο!
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, μου έχει συμβει ΚΑΙ αυτό. Συγκεκριμένα όταν γύρισα από εκεινην την εκδρομή, βρηκα την καλύτερη μου φίλη να τα έχει φτιαξει με το αγόρι που μου άρεσε. Αλλά αυτό είναι για άλλο κείμενο.
      χαχαχα

      Να είσαι καλά Χριστιν χαρηκα πολύ που σε είδα εδω.

      Διαγραφή
  6. Γράμματα ερωτικά δεν έχει τύχει να δεχθώ ποτέ. Ούτε ποιήματα μου έχουν γράψει, ούτε παραμύθι. Ίσως φοβόντουσαν ότι θα τους απόπαιρνα. Ήμουν, βλέπεις, από παιδί ολίγον καυστική! Ίσως πάλι, απλώς να μην ενέπνεα!

    Χαίρομαι που επέστρεψες.
    Και μου αρέσει πολύ και το νέο λουκ του βλογ σου. Και ιδιαιτέρως το παράθυρο.
    Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αθηνά μου κι εγώ ελάχιστα πραγματα. Συνήθως φόβιζα τα αγόρια, τώρα το καταλαβαίνω, τότε δεν το'ξερα...

      Δεν ξέρω για τα αγόρια εμενα με εμπνεεις με το καταπληκτικό χιουμορ σου.

      Ναι χρειαζόμουν μια αλλαγή και μια καινούργια αρχή στο μπλογκ μου.

      Φιλια πολλά.

      Διαγραφή
  7. Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ όναρ, θα επισκεφτώ άμεσα το blog σου να τα πούμε κι από εκεί.

      Καλο βράδυ!

      Διαγραφή
  8. ειλικρινά με ταξίδεψες σ'εκείνη την ωραία εποχή που την έζησα κι εγώ τόσο έντονα φίλη μου... είχα θαέλεγα ένα μικρό πάθος με την αλληλογραφία καθώς έτσι, φαίνεται, έβρισκα την ευκαιρία να γράφω, να εκφράζομαι, να αυτενεργώ... μια θαυμάσια ιστορία που την έζησα λέξη με λέξη, γραμμή με γραμμή... να'σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ αλληλογραφούσα με κάποιους αλλά η ομορφη αυτη συνηθεια, σιγά σιγά σταμάτησε. Χαίμομαι που σου άρεσε καλέ μου φίλε, σημαινει πολλα η "φιλια" μας εδώ για μένα!

      Διαγραφή
  9. Για όνομα του Θεού... Βλέπεις; Είχα δίκιο, αρκετά με το on line.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς σε βρίσκω και εδώ Γιωργο. Ναι, θυμάμαι ένα ποστ σου με παρομοιο θέμα και ταυτιζόμουν απόλυτα. Καλοτάξιδο και το καινούργιο σου βιβλίο.(Hotel Chelsea), σκοπευω να το διαβάσω άμεσα.

      Καλο βράδυ!

      Διαγραφή
  10. αγνες καλες εποχες τοτε φιλη μου..
    και δεν πρεπει να χανονται τετοια γραμματα..
    γιατι εχουν παντα μεσα τους συναιθηματικη αξια οσα χρονια και αν περασουν..
    αυτα πρεπει να υπαρχουν να μα θυμιζουν πολλα..
    καλησπερα μανιατισσα..
    Ε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι αγαπητο νυχτολουλουδο,

      Επρεπε να το έχω κρατήσει. Αλλά η μνημη και η νοσταλγία αναπληρώνουν το κενο.

      Καλο βραδυ!

      Διαγραφή
  11. Τα έχω κρατημένα... Μα δεν θέλω να τα διαβάσω πάλι, κι ας μ' έβαλες σε σκέψεις που με γύρισαν πολλά πολλά χρόνια πίσω.
    Με τις λέξεις, έχω μια σχέση Αγάπης-Μίσους. Όχι τις δικές μου λέξεις... Των άλλων. Αυτές που μου απευθύνουν. Πικράθηκα από Το Ψέμα αρκετές φορές για να μην έχω πια εμπιστοσύνη...

    Μου έλειψες καλή μου! Εύχομαι όλα να πέρασαν και η περίοδος σιωπής να σε ευνόησε. Σε σκεφτόμουν.
    Φιλί σου στέλνω! κι είμαι εδώ, να ξέρεις, πάντα για σένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α! και η αλλαγή, αισιόδοξη! Μ' ανέβασε σε ουρανούς που τελευταία είχα χάσει...

      Διαγραφή
    2. Ναι γλυκιά μου Έυα. Κι εγώ τα λόγια δεν τα εμπιστευομαι. Μονο τις πράξεις των ανθρωπων.Για αυτό θεωρώ την αποστολή των γραμμάτων πραξη και όχι απλά λογια. Είναι μια ολοκληρη διαδικασία που εκθέτει την ψυχή σου.

      Καλη μου κι εγώ ειμαι πάντα για σένα εδω. Το ξέρεις.

      Φιλια πολλά γλυκια μου!!

      Διαγραφή
  12. Χαίρομαι που γύρισες και με τις αλλαγές σου, τόσο αισιόδοξο το παράθυρο στον ουρανό!
    Αυτή η ανάρτηση σαν ταξίδι μέσα στον χωροχρόνο ... γράμματα που χάθηκαν, μικρές κάρτες, σημειώματα που τα πήρε η πλημμύρα μαζί με άλλα πολύτιμα και δεν περίμενα να θέλω να τα ξαναδώ τόσο πολύ! Μακάρι να θυμόμουν τουλάχιστον ονόματα, φράσεις από αυτά που τόσο επιμελώς φύλαγα σε μια γωνιά της αποθήκης.

    Να είσαι καλά Περήφανη Μανιάτισσα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τελικά φίλη μου, όλοι αισθανόμαστε ακριβώς το ίδιο. Αυτά τα μικρά ενθύμια των δεσμών μας, αυτά μας θυμίζουν και φτιάχνουν σε ένα παλζ τη ζωή μας.

      Δεν είναι τίποτα αλλο από ένα συμπληρωμα των συναισθημάτων μας.

      Φιλια καλη μου!!! Καλο βραδυ!

      Διαγραφή
  13. Η σελίδα σου ανανεωμένη και πλαισιωμένη
    με χιλιάδες αναμνήσεις που πλημμυρίζουν το συναίσθημα
    Όμορφα χρόνια ανεπιτήδευτα

    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Καλώς την λοιπόν!
    Μάλιστα με μια πολύ γλυκιά ανάρτηση μας ξαναήρθες.
    Ωραία τα γράμματα. Και τα ιμέιλ μπορεί να είναι σαν εκείνα τα γράμματα. Όταν βάζουμε αγάπη σ'αυτά και δε βιαζόμαστε να τα ξεπετάξουμε.
    Γιατί βρε Μανιάτισσα δεν έδωσες στο Νίκο μια ευκαιρία; χιχιι
    Να τον γνώριζες λίγο, για να σε ξεχωρίσει προφανώς είχε τουλάχιστον αντίληψη.

    Συνέχεια συμβαίνει να θέλεις κάποιον και να σε θέλει καποιος άλλος. Πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς; Αν δεν ήταν έτσι θα βρίσκαμε το ταίρι μας με την πρώτη δοκιμή. Χμμ... δε μ'αρέσει...

    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα φίλη μου και τα email ειναι ακριβώς το ίδιο. Γραμματα, σε ηλεκτρονική μορφή. Απλά δε μεσολαβει καθολου χρόνος από την αποστολή μεχρι την παραλαβή. Και ετσι καταργείται κι αυτη η γλυκιά προσμονη.

      Χμμ...δεν του έδωσα ευκαιρία ναι. Αλλά ξερεις γιατί; Ημουνα στον κοσμο μου, πολύ αθωα για τα σημερινά δεδομένα.

      Και μερικές φορές νομίζω πως έτσι είμαι ακόμα.

      Σε φιλώ γλυκια μου.

      Διαγραφή
  15. Καλημέρα! Καλωσήλθες πίσω, κι από μένα!
    Ούτε εγώ έχω λάβει ερωτικό γράμμα. Για φαντάσου!
    Κι εγώ έχω γράψει τόσα... Τελικά το ανεκπλήρωτο είναι το ίδιο ένα (ερωτικό) κίνητρο, πιο δυνατό από οτιδήποτε!
    Και το γραμματάκι σου αυτό, όπου κι αν βρίσκεται κρύβει μέσα στις αράδες, στις λέξεις και στο μελάνι του, μια κίνηση. Που μπορεί να είναι τόσο δυνατή που να σε κάνει να πισωπατήσεις..

    Με συγκίνησες μανιάτισσα, με τη σειρά σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εχεις γράψει όμως. Εγώ μια φορά και μόνο γράμμα. Και το ψιλομετανιωσα. Απλά έγραψα κάποια πράγματα που δεν μπορούσα να πω...αλλά ενιωσα αυτό που περιέγραψα. Οτι το γράμμα ήταν αποκλειστικά και μόνο στα χέρια και στη διάθεση του παραλήπτη.

      Μπορεί να μην έλαβες γράμμα, αλλά σου μιλησαν σίγουρα με ερωτικά λόγια. Το ίδιο είναι.

      Φιλί !!

      Διαγραφή
  16. Ειχα αρκετο καιρο να περασω απο εδω αλλα δεν ξεχνω τους μπλοκοφιλους.Ευχομαι να εχεις καλη. φωτεινη εβδομαδα γεμάτη υγεία και χαμογελα!!!!Χαιρομαι που εισαι και παλι εδω.Ευχαριστω που περασες.
    Σιγουρα τα συναισθηματα μενουν παντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Eυχαριστώ για την επισκεψη σου Σκρουτζακο μου να είσαι καλά φίλε μου :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Καλή μου τι μου θύμισες!!! Για λίγο, πρόλαβα εκείνες τις εποχές, είχα λάβει τέτοια γράμματα, το ένα εκ των οποίων φάρσα...χαχα... Μετά μου χάρισαν κινητό κι έτσι είχαμε τα sms!!! :)
    Αχ, κρίμα που δεν του έδωσες μια ευκαιρία του Νίκου!!!
    Συμφωνώ πάντως... Δεν μένουν μόνο τα γραπτά, αλλά και τα συναισθηματα!!! Σε φιλώ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Nαι, τα sms, ειναι ομως πιο τηλεγραφικά και εκεί έχει σημασία πόσο γρήγορα θα σου απαντήσει ο άλλος, αν αδιαφορήσει ή σπεύσει να ανταποκριθεί. Ειναι ένα ειδος επικοινωνίας μεσω γραπτού λόγου, λίγο διαφορετικός όμως από την αλληλογράφία.

      Ναι, ισως τελικά έπρεπε να βγω μαζί του. Χαμπάρι δεν είχα πάρει οτι του άρεσα πάντως.

      Ανταποδίδω τα φιλια!!

      Διαγραφή
  19. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή