Κυριακή, 14 Ιουλίου 2013

Κοιτάζουμε τα άστρα

“We are all in the gutter, but some of us are looking at the stars.”
― Oscar Wilde, Lady Windermere's Fan 


(είμαστε στο ίδιο λακκο, αλλά μερικοί από μας κοιταζουμε τα άστρα)




 Let’s dive in the gutter,
Try to reach the sea.
Try to reach the sea,
In the gutter.

Let’s move to the living world.


Σας φιλώ.

Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2013

Εμεις κι ο Κάφκα

     Πριν κάποιο καιρό είδα ένα όνειρο. Είδα ότι με ειχαν καταδικάσει σε θάνατο.Με είχαν βάλει σε ένα σκοτεινό κελί και περίμενα, όπως ακριβώς είχα δει στο Πράσινο Μίλι, να με οδηγήσουν στην ηλεκτρική καρέκλα. "Εχεις μια τελευταία επιθυμία", μου είπε στεγνα το υποσυνείδητο και με αφησε μόνη με την τελευταία απόφαση της ζωής μου. Ξέρω. Οι περισσότεροι θα επέλεγαν κάτι απλο και καθημερινο. Ένα ωραίο γεύμα, την παρέα καποιου ανθρώπου, συγχώρεση, Ή κάτι απίθανο,  που δε θα έκαναν ποτέ. Μια τρελη, τρελή πτηση, μπάντζυ τζάμπινγκ από τα Ιμαλάια, ή ένα τσιγάρο με θέα τους καταρράκτες του Νιαγάρα, έτσι, για σπάσιμο στο θάνατο. Κι όλα αυτά για να μην εκφράσουν τη μια και μοναδική επιθυμία, που δεν τους επιτρεπόταν. "Θέλω να ζήσω".
     Όχι. Η δική μου επιθυμία, ήταν άλλη. "Θελω να μάθω το λόγο της καταδίκης μου". Βλέπετε κανεις δε μου είχε πει για ποιο λόγο θα πέθαινα. "Λες και θα αλλάξει κάτι...αφού θα πεθάνεις. Αυριο το πρωί θα πεθάνεις".
 Ξύπνησα μούσκεμα στον ιδρώτα. Δεν είχα πεθάνει. Τουλάχιστον, όχι ακομα. 

(στη μνήμη του αγαπημένου μου συγγραφέα Φραντς Κάφκα)