Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2014

Fake empire

 Όταν ήμουν 20 περίπου, γνώρισα τα αδέρφια μου. Διάβαζαν βιβλία , άκουγαν μουσική, έβλεπαν ταίνιες, και μοιάζαμε κ α τ α π λ η κ τ ι κά, παρόλο που ειμασταν από αλλη μάνα και άλλo πατερα. Ξέρεις, πως είναι όταν είσαι νέος, και κάτι συμβαίνει και νομίζεις ότι σου αλλάζει τη ζωή; Αυτό.  Έτσι ένιωσα οταν συνάντησα εκείνη την παρέα. Μια παρέα σαν όλες τις άλλες, αλλά όχι και τόσο σαν όλες τις άλλες. Κολλήσαμε με τη μία, μου αρέσανε και τους άρεσα. Ως νέο μελος βέβαια έπρεπε να κάνω θυσίες. Να  προσαρμοστώ στις συνηθειες τους, στους κώδικες επκοινωνίας τους, στο μενταλιτέ τους. Πανεύκολο. Άρχισα να ντύνομαι “εναλλακτικά”, να ακούω συγκεκριμένα είδη μουσικής ( μόνο ξένα το έντεχνο ήταν στα σπάργανα), να εχω υφάκι, να το παίζω υπεράνω απέναντι σε οτιδήποτε μέινστριμ και τρέντυ και να σνομπάρω την ξανθιά γκόμενα με το λαμέ και τον ξενέρωτο με τις φέτες και τη Ζ3. Εντάξει, δεν ήταν καν'α βαρύ τιμημα. Ειδικά για μένα που και μελαχροίνη ειμαι και απο αμάξια, ξέρω την τύφλα μου. Με το υφάκι και την έπαρση είχα βέβαια ένα θέμα και δεν τα πέτυχα ποτέ, αλλά δεν πειράζει, κανείς δεν ειναι τελειος. Έτσι κι αλλιώς, περνούσαμε φανταστικά.. Γυρνουσαμε απο μπαράκι σε μπαράκι, μας κοίταγαν τα γκομενάκια, κοιτάγαμε κι εμείς. Αντρες για την πάρτη μας και γυναίκες για καν'α κονέ με τα αγόρια της παρέας. Και περνούσαν οι νύχτες με γέλια, μουσική, συζητήσεις και πάλι μουσική. Μεσα σ' αυτά τα όμορφα έγινε απότομα το τσαφ και όλα κατέρρευσαν Μη φανταστείτε κατι φοβερο, οχι. Απλά άνοιξαν τα μάτια μου και είδα απότομα αυτό που ήταν πάντα εκεί αλλά δεν το έβλεπα. Είδα πως όταν το πράγμα δεν ειχε να κανει με κουλτούρα, οι άνθρωποι αυτοι δεν διέφεραν σε τιποτα απο τους υπόλοιπους. Μπορουσαν να γίνουν κι αυτοι μικροπρεπείς, ζηλόφθονοι, πονηροί, κακοί, δόλιοι και με μεγαλη επιτύχια μαλιστα, μεγαλύτερη από αυτούς που χλεύαζαν, γιατί τους έβγαινε χειρότερα. Και με μεγάλη ευκολία, έκαναν, όσα κορόιδευαν. Οι κοπέλες σου έπαιζαν τη χειρότερη κατινιά για να φανε τον 'καλυτερο', οι άντρες γίνονταν δουλάκια της ξανθιάς με τα λαμέ που κατά τ' αλλα έκραζαν. Το σοκ ήταν μεγαλο. Μηπως δεν ηταν αδέρφια μου; Μήπως έκανα λάθος; Ευτυχώς ένας απο αυτους μου δάνεισε το “Φύλακα στη Σίκαλη” και κατάλαβα πολλά. Κάποιοι βέβαια δεν ήταν έτσι, ήταν σαν και μένα, ανυποψίαστοι και στον κόσμο τους, η παρέα ομως τους κατάπινε. Και για να μην καταπιεί κι εμένα, έφυγα.

Απο τότε μια αλλεργιούλα σ' αυτά τα άτομα την απέκτησα. Οπου βλέπω πολυ κουλτούρα, υπεράνω, χιουμοράκι ψαγμένο, καλαμι, στυλακι κι ιδέα , την κάνω. Το ξερω, πολλοι τέτοιοι άνθρωποι είναι (ή φαίνονται) αξιόλογοι, ταλαντούχοι κι ενδιαφέροντες, αλλά δεν μου κάνουν ως φιλοι. Σπίτι μου έχω μια τεράστια βιβλιοθήκη. Τα βιβλία μου, όλους αυτους, μπορούν μια χαρά να τους υποκαταστήσουν.




http://www.youtube.com/watch?v=KehwyWmXr3U

24 σχόλια:

  1. Περιγράφεις και τα δικά μου νειάτα! Και τα στερνά συμπεράσματα κοινά τα έχουμε! Μεγάλα καθίκια οι δήθεν ιδεολόγοι και οι αυλικοί τους.
    Πολύ κακό για το τίποτα. Καλά έκανες και το έφερες κι εδώ! :)
    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Aπό ό, τι κατάλαβα Τζορτζίνα ταυτίζονται πολλοί με τη δική μου εμπειρία.

      Γιατι στο fake empire, μπορείς να βρεις κόσμο πολύ.
      Ιδεολόγους, μορφωμένους ,ανθρωπιστές, ψαγμένους, πασιφιστές, εναλλακτικους, ταλαντούχους, διαφορετικους και πολύ ανώτερους απο σένα, εμένα κι όλους.

      Άνθρώπους με προσόντα, πολλά προσόντα, που δεν μπορουν να αρθρώσουν τα βασικά. Δεν μπορουν να πουν στον άλλο δυο λογάκια. "ρε φίλε εφταιξα συγγνωμη" ή "οκ , next time" και να το εννοουν.

      Αλλά φαίνεται πως πιο ευκολο είναι να γίνει κανείς πυρηνικός φυσικός παρά απλός άνθρωπος.

      Είχα σκοπό να τα γράψω αυτά εδω και πολυ καιρό, φίλη μου.
      Σε φιλώ κι εγω!

      Διαγραφή
    2. Δίκιο! Το πήγα ιδεολογικά επειδή φετος την πάτησα ξανά σαν πρωτάρα, από παπαρολόγους ιδεολόγους. Αλλά και οι άλλοι που εννοείς είναι φευγα μακρυά. Γενικά όλοι "οι σώνει και ντε κάπου πρέπει να ανήκω για να υπάρχω, και αυτό μου καταργεί αυτομάτως το δικαίωμα να έχω κρίση αν φυσικά διαθέτω τετοιο προσόν" τύποι που καλύπτουν τις αδυναμίες τους με τον αγώνα για μια στείρα καταξίωση.
      Αυτό νομίζω είναι το θέμα. Δεν νοιάζονται για την υστεροφημία γιατί δεν τους πέρασε από το μυαλό ποτέ πως θα ψοφολογήσουμε όλοι και νιώθουν άτρωτοι. Νοιάζονται μόνο να καταξιωθούν ανάμεσα σε άλλους άτρωτους ομοίους τους ο,τι και οι λέξεις τιμή, μπέσα, γενναιότητα και υπερηφάνεια τους προκαλούν αποστροφή, αν δεν τις βρίκσουν τρε μπανάλ και γραφικές και πια φορτισμένες και με κάτι χειρότερο που θα μας φταει στην απόλυτη εξαθλίωση του there is not enough future behind you και θα μας ισοπεδώσει πολιτισμικά.
      Γι'αυτό είναι ανταγωνιστικοί υποκριτές και κακιασμένοι και τη συγνώμη τη θεωρούν αδυναμία. Και όσοι αρέσκονται σε τέτοιες δηθενιές με λίγα λόγια τσοκαρίες που κάνουν τη βρωμικη δουλειά των κίβδηλων.
      Είπα να τα συνοψίσω κι εγώ όπως τα αντιλαμβάνομαι, κουβέντα να γίνεται Περήφανή μου όμορφη γυναίκα λεβεντόκορμη, μελαχροινή, σταράτη! Φιλί!
      .

      Διαγραφή
    3. χαχαχαχα. Ωραια τα ειπες Τζορτζίνα. Ναι, οι περισσότεροι απο αυτους ειναι φιλόδοξοι και ανταγωνιστικοι. Μπορεί να γινουν εξαιρετικοι επαγγελματίες σε ό, τι καταπιαστουν. Φιλοι ομως πραγματικοί, δυσκολο.
      Φιλι ξανα!

      Διαγραφή
  2. Στο έγραψα και στο φέις ! Πόσο σύμφωνη με βρίσκεις. Η απλότητα που μπορεί να περνιέται και για χαζομάρα μου κάνει περισσότερο.
    Οι φίλοι πρέπει να μοιράζονται τα ίδια χνώτα για να αντέξει η φιλία!
    Καλό μήνα χαρά μου!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλο μήνα Airis μου,να εισαι καλά. Χάρηκα που σε ειδα κι εδω! Σε φιλω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλό μήνα περηφανο μου κορίτσι
    Μου αρέσει που είσαι αυθεντική
    κι αυτό λέει πολλά ακόμα και στις
    επιλογές που κάνεις!!!

    φιλάκι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ας πούμε Ελένη οτι είμαι όσο αυθεντική μπορώ μέσα σε ένα όχι και τόσο αυθεντικό κόσμο
      Αλλά επεδή δεν με ξέρετε και μπορεί κι εγώ να είμαι μια απο τα ιδια, ας μεινουμε στο γενικότερο νοημα του κειμενου.
      Σε ευχαριστώ πάντως, κι ευχαριστώ που πέρασε απο εδω!

      Διαγραφή
  5. Απαντήσεις
    1. άσωτε, φιλε μου, για σενα ημουν σιγουρη πως θα με καταλαβεις! Σιγουρη ομως. Καλο απογευμα.

      Διαγραφή
  6. πολλά εύγε για την ανάρτηση αυτή που νομίζω πως δεικνύει πως και ο άλλος πόλος είναι το ίδιο 'δήθεν' και το ίδιο θα έλεγα... εμετικός... το θέμα είναι πως το 'fake' υπάρχει πάντα μέσα μας... θέλει προσοχή και εποπτεία... τρέφεται εύκολα και παχαίνει ακόμη πιο εύκολα... ήταν μια ευχάριστη έκπληξη αυτό που διάβασα...
    να'σαι καλά περήφανη μανιάτισσα καλή μου φίλη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστώ φίλε μου Νημερτή,και χαίρομαι που σε βλεπω ξανά. Μου άρεσαν πολύ αυτά που έγραψες οποτε δεν έχω να προσθεσω κάτι.
      Καλο βραδυ.

      Διαγραφή
  7. Η ιστορία της ζωής μου! Αλλά ευτυχώς το κατάλαβα πολύ νωρίς, στα 7-8 μου. Θα μου πεις, μόνη από επιλογή; Ναι. Κι όταν κι εγώ πριν κάτι χρόνια αναρωτήθηκα αν έκανα λάθος, ήρθε πάλι η ζωή και μου ψιθύρισε: "μόνη. καλύτερα."
    Καλό μήνα περήφανή μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τόσο νωρίς; Θα είχε ενδιαφέρον να μας πεις κι άλλες λεπτομέρειες Εύα μου, γιατι είναι πραγματικά εντυπωσιακό!
      Καλη σου μέρα γλυκιά μου!

      Διαγραφή
  8. Κουλτούρα να φύγουμε!
    όπως λέει και ένας δικός μου άνθρωπος....
    και εγώ θυμώνω
    κι εκείνος γελάει
    γιατί έχει δίκιο και γιατί λόγω δουλειάς έχει
    δει και κάτι ευτράπελα ... να δεις την κουλτούρα
    να γεμίζει το πιάτο στις δεξιώσεις... να πιάνει
    το τυροπιτάκι με το γάντι στην κυριολεξία αυτό...
    και τι μου ήρθε τώρα στο μυαλό;
    η μυρωδιά του τσιμπουκιού... γιατί δεν νοήται
    κουλτούρα άνευ τσιμπουκίου και ύφους...
    απέραντου ύφους ....
    Κάτσε με τα βιβλία σου, να κάτσω με τα δικά μου
    γιατί η πραγματικότητα τελικά ... μας απογοητεύει...

    Καλημέρα Μανιάτισσά μου
    τα φιλιά μου :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τσιμπούκι με το χέρι στο πηγούνι, ύφος 200 καρδιναλίων και κουλτούρα πολύ βαριά για να τη σηκώσουμε.

      Τί ανάγκη έχει από όλα αυτά ένας πραγματικά μορφωμένος άνθρωπος.
      Καμια.

      Καλή σου μέρα Λεβίνα μου.

      Διαγραφή
  9. Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για το e mail, δεν ξέρω αν σημαινει κατι Νυχτολουλουδο, αν ναι let me know.

      Διαγραφή
  10. Τα βιβλία είναι αναντικατάστατα.

    Όμως, η "καλλιέργεια" δεν έχει σχέση με την παθητική συσσώρευση της γνώσης. Η γνώση (ΜΟΡΦΩΣΗ) έχει μεν διαχρονική χρηστική αξία, αλλά διαΜΟΡΦΩΝΕΙ άκαμπτες νευροφυσιολογικές δομές στον εγκέφαλό μας, οι οποίες δρουν σαν φίλτρα, με αποτέλεσμα να αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα γύρω μας παραμορφωμένα, με προκαταλήψεις. Είναι το ίδιο όπως όταν φοράμε γυαλιά με φακούς χρώματος πορτοκαλί. Τα βλέπουμε όλα πορτοκαλί !

    Αντίθετα, "καλλιέργεια" είναι η ποιότητα που αυθόρμητα αναδύεται στον εγκέφαλό μας, ΜΕΤΑ το πέρασμα της γνώσης και την αυθόρμητη συνειδητοποίηση των φίλτρων μας!

    Ο κίνδυνος δεν είναι μόνο οι βλακώδεις συμπεριφορές σε συνδυασμό με την "υποκουλτούρα" που προανάφερες, αλλά κυρίως οι επερχόμενες αλλαγές στον ανθρώπινο εγκέφαλο, λόγω της άμμετρης χρήσης του internet, ιδιαίτερα από πολύ νέους ανθρώπους, κυρίως όταν συμβαδίζει με τον παραγκωνισμό των βιβλίων !


    Εγκεφαλική "κλιματική" αλλαγή



    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ενδιαφέρουσα η άποψη σου φίλε μου οπως πάντα, αλλά πιστευω οτι θίγει κάτι διαφορετικό, πολύ χρήσιμο, αλλά οχι αυτό που λέει η αναρτηση.

      Διαγραφή
  11. Αν η ανάρτησή σου ΔΕΝ αναδεικνύει το φαινόμενο των διαδεδομένων βλακωδέστατων μιμητικών συμπεριφορών, σε συνδυασμό με το δίπολο υποκουλτούρας - έλλειψης καλλιέργειας (που αιτιολογούνται κατά τη γνώμη μου, από την περιθωριοποίηση των βιβλίων λόγω internet!), ΤΟΤΕ 2 πράγματα θα μπορούσαν να συμβαίνουν: (i) είτε ότι κατάλαβα λάθος, ή (ii) ότι κινούμαστε σε εντελώς διαφορετικές "συχνότητες".

    Πιθανολογώ ότι συμβαίνει το δεύτερο ...

    Καλό σ/κ

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ειναι απαραίτητα α ή β φιλε μου. Υπάρχει και το θέμα που θιγεις μέσα σε ολα αυτά, αλλά προσωπικά τα έζησα πολυ πριν ανακαλυφθεί το ιντερνετ.

      Ανέκαθεν η εκπαιδευση και η στείρα μόρφωση δεν είχε καμιά σχέση με την ψυχική καλλιεργεια και ακεραιότητα του ανθρωπου. Αυτο που θιγεις ειναι εξαιρετικά ενδιαφέρον, αλλά το ζήτημα που θιγω ειναι διαχρονικό,έχει να κάνει με τη φύση του ανθρωπου περισσότερο κι όχι αποκλειστικά και μονο με τη μορφωση ή τη συμβολη της τεχνολογίας σε αυτή.

      Επίσης ΚΑΛΟ σκ :-)

      Διαγραφή
  12. Αυτά συμβαίνουν όταν προσπαθούμε να καλύψουμε τον κενό και σάπιο χαρακτήρα με….. δήθεν συμπεριφορές.Η "δήθεν" συμπεριφορά γίνεται στάση ζωής που νομίζουμε ότι μας ξεχωρίζει,μας κάνει ανώτερους από τους άλλους,και ας είμαστε ούνα φάτσα,ούνα ράτσα με όλες τις Κατίνες του κόσμου.
    Τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. "Τα βιβλία μου, όλους αυτους, μπορούν μια χαρά να τους υποκαταστήσουν."

    Κάποτε έκανα κι εγώ μια παρόμοια σκέψη! impressed. Ωραίο κείμενο η τελευταία παράγραφο σοφή :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή