Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

Στο κουτί

Ο φίλος μου ο Δ, ειναι γητευτής γάτων. Μόλις δει αδεσποτο γατί, στέκεται, ενωνει τα χείλη του οπως μόνο αυτός ξέρει, και αρχίζει ένα ατελείωτο ψιψιψιψιψιψιψι... Το γατί τεντώνει τα αυτιά, και κοιτά σαν υπνωτισμένο. Τότε ο Δ, με αργές προσεκτικές κινήσεις, πλησιάζει κι αρχίζει να το χαιδεύει. Όλες, ακόμα και η πιο άγρια, η πιο φοβισμένη γάτα, στο τέλος παραδίδονται άνευ όρων στο άγγιγμα του. Γιατι με τις γάτες ο Δ, πως να το κάνουμε, έχει τον τρόπο του. Ήμουν λοιπόν τυχερή που ήταν μαζί μου τη μέρα που τα συναντησα. Τρία νεογέννητα γατιά, πετάμενα στην άκρη του πουθενά. Παραπατούσαν, νιαούριζαν, έτρεχαν στη μέση του δρόμου φοβισμένα. Ο Δ έσκυψε και άρχισε να χαιδεύει στοργικά το ένα.
“Πεινάνε. Παρτε τα απο εδώ αν μπορείτε. Σωστε τα πριν τα κόψει καν'α αμαξι”, ειπε ένας άγνωστος σε ένα μπαλκόνι. Ο Δ δεν ήθελε και πολύ. Ήξερε μια κυρία που φροντιζε γατιά στο Παγκρατι. Τα βάλαμε σε ένα χάρτινο κουτί και ξεκινήσαμε για εκεί. Το κουτί το κρατούσα εγω. Τα γατιά ήταν διαφορετικά, όχι μόνο στην όψη αλλά και στην προσωπικότητα. Το ένα ήταν γκρι και ειχε κουρνιάσει φοβισμένο στην άκρη του κουτιού. Ήταν το πιο αδύναμο. Το άλλο ήταν μαυρόασπρο. Σε όλη τη διαδρομή με κοιτούσε και νιαουριζε, με κοιτούσε και νιαούριζε. Το τρίτο, το κατάμαυρο, ήταν το πιο ατίθασο. Συνέχεια προσπαθούσε να βγει απ΄το κουτί. Σκαρφάλωνε και το ξαναέβαζα μέσα. Με κοίταζε, δεν έβγαζε άχνα, και μετά πάλι τα ίδια. Μου εβγαλε την πίστη μέχρι να φτασουμε.
Η κυρία στο Παγκρατι, μας υποδέχτηκε προβληματισμένη. Τα γατάκια φαίνονταν πολύ αδύναμα, άρρωστα ίσως. Τους έβαλε αμέσως να φάνε. Δεν σαλεψαν, μονο το μαύρο όρμηξε και άρχισε να τρώει με μανία.
Το θαύμασα πολύ τότε. Είχε μια δίψα για ζώη, μια ενεργητικότητα. Είχε χαρακτήρα.

Μετά απο λιγο καιρό ρώτησα το φίλο μου το Δ τι γίνονται τα γατάκια μας.
Ο Δ μου είπε πως το γκρι, το πιο αδύναμο, είναι μια χαρά. Μεγάλωσε και κυκλοφορεί καμαρωτό στους δρόμους του Παγκρατίου.Το ίδιο και το γκρινιάρικο, το μαυρόασπρο. Για το μαυρο ομως, δεν μου έλεγε. “Το μαύρο;”, ρώτησα αναγκαστικά. “Δεν τα καταφερε. Πέθανε λιγες μέρες μετά....”.
Δεν το πίστευα. “Μα εκείνο ήταν το πιο ζωήρο, ήταν...”
Στεναχωρεθηκα πολύ.

Από τοτε, όταν βλεπω γάτες στο δρόμο σκέφτομαι. Σκέφτομαι τα τρία γατακια στο κουτί και την ειρωνεία. Οτι δηλαδή, από τα τρία γατάκια που μεταφέραμε, το πιο αδύναμο είναι σημερα το πιο δυνατό. αυτό που παραπονιόταν συνεχώς, επιβίωσε επίσης μια χαρά κι ότι τελικά ήταν το πιο μαχητικό εκείνο που δεν τα κατάφερε.
Εκείνο που προσπαθούσε μανιωδώς να βγει απο το κουτί.




34 σχόλια:

  1. αχ και εγω στεναχωρεθηκα για τι μαυρο γατακι αλλα χαιρομαι που βοηθησατε και κυριως για το οτι το γκρι ειναι μια χαρα!

    η ζωγραγφια ειναι δικη σου; ειναι υπεροχη!

    να εχεις μια ομορφη μερα!

    φιλακια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι τουλαχιστον έζησαν τα δυο απο τα τρία.
      Καλή σου μέρα, φιλια!

      Διαγραφή
  2. Τι όμορφα που το διηγείσαι!!!!
    Συγκινήθηκα με τα γατάκια ήρωες, στην κυριολεξία...
    Κι ύστερα προσπάθησα να θυμηθώ ένα γατάκι κι ένα χελωνάκι που τα είδα να ξεψυχούν μπροστά μου...
    Λοιπόν, τα ζωάκια λίγο πριν πεθάνουν έχουν απίστευτη δύναμη... Είναι κάτι σαν το "κύκνειο άσμα" που λέμε... Κάνουν μάλλον μια μεγάλη τελευταία προσπάθεια;
    Να είσαι καλά, γράφοντάς την, θα θυμάσαι πάντα αυτή την "γατοϊστορία", κι εμείς μαζί σου ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γατάκια ήρωες!όντως φιλη μου έτσι είναι. Κι εγω συγκινούμαι κάθε φορά που σκεφτομαι την ιστορία αυτή.
      Ωραίο αυτό που έγραψες ότι τα ζωάκια πριν πεθανουν έχουν απίστευτη δύναμη. Σιγουρα ισχυει.
      Καλο Πασχα και καλή ανάσταση ευχομαι!

      Διαγραφή
  3. Είναι Θεές τις αγαπάω πολύ
    Λυπήθηκα!!!

    φιλάκι γλυκό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θεές ναι, Ελενη μου. Μοναδικές οι γάτες, ειμαι γατόφιλη επειδή ακριβώς μο αρέσουν τα δύσκολα.
      Σε φιλω κι εγω.

      Διαγραφή
  4. Μακάρι να ήμουν κι εγώ γητευτής γάτων, γιατί ο έφορας είναι γάτα και δεν μπορώ να του ξεφύγω με τίποτα!
    Όσο για το μαύρο γατάκι... η φύση θέλει να επιβιώνουν τα πιο γερά ζώα. Dura natura lex, sed natura lex! Τουλάχιστον τα δύο επέζησαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχαχαχαχ Ναι ολοι θα θελαμε να ειμαστε γητευτές γατων, γιατί και πολλοι άλλοι είναι γάτες όχι μόνο ο έφορας σου φιλε μου.

      Ναι, επιβιώνουν τα πιο δυνατά ζωα, έτσι ειναι η φύση. Απλά εδω το μαυρούλι φαινότανε και το πιο δυνατο αυτή είναι η ειρωνεια. Και η (μαυρη) αληθεια ήταν πως τελικά αυτό δεν επέζησε.

      Καλο Πασχα και καλή ανάσταση ευχομαι!

      Διαγραφή
  5. Τα αδέσποτα...αχ τα αδέσποτα είναι ένα δράμα που εκτυλίσσεται δίπλα μας και μεις ούτε που το καταλαβαίνουμε
    Απρόσμενο το τέλος του μαύρου γατίνου. Κρίμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το καταλαβαίνουμε Καρυ μου. Ειναι ένας παράλληλος κόσμος με τον δικό μας, και διασταυρωνόμαστε κάθε φορά που βγαινουμε από το σπίτι μας.

      Καλο Πασχα και καλή ανάσταση ευχομαι!

      Διαγραφή
  6. Mα και στην ζωή μας έτσι δεν είναι τις πιο πολλές φορές;
    Βλέπεις ανθρώπους που τους παρουσιάζεις σαν πλάτανους ... να φεύγουν ξαφνικά και άλλους που κυκλοφορούν με μια βαλίτσα χάπια να ζουν μέχρι τα βαθιά τους γεράματα....
    Αλλά κι αυτό το δράμα των αδέσποτων!!!
    Γεμίζουν οι γειτονιές και τα βουνά από αδέσποτα που τα βαρέθηκαν και τα παρατάνε στην μέση του πουθενά...
    Μεγάλη συζήτηση αυτή...

    Καλημέρα κορίτσι μου, να είσαι καλά και καλό Σαββατοκύριακο !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λεβίνα μου, νομιζω πως είσαι στην καρδιά του θέματος ακριβώς.
      Πολλοι δυναμικοι, δυνατοί άνθρωποι φαινομενικά πέφτουν και χάνονται ξαφνικά, απότομα "άδικα", ενώ άλλοι φαινομενικά αδυναμοι, αντεχουν και επιβιωνουν.
      Και αυτή ειναι μια μεγαλη συζητηση οπως και με τα αδεσποτα.
      Σε φιλω πολύ πολυ γλυκα
      Καλο Πασχα και καλή ανάσταση ευχομαι!

      Διαγραφή
  7. "Μις Julia,οι πρωτοι εσσονται εσχατοι"
    (διαφανοκρινακια)

    Καλημερα,περηφανη μας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σωστό κι αυτο αγριομέλακι μου. Πολύ σωστό.

      Καλο Πασχα και καλή ανάσταση ευχομαι!

      Διαγραφή
  8. Και πολλές φορές, έτσι γίνεται με τους ανθρώπους...

    καφεδάκι και φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ναι ακριβώς, ετσι.

      Καλο Πασχα και καλή ανάσταση ευχομαι!

      Διαγραφή
  9. ΔΕν υπάρχουν "γητευτές" γάτων! Μόνο εμείς υποκύπτουμε στη γοητεία τους...

    Just another cat

    Καλή Κυριακή...

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς. Καταπληκτικό αυτό που είπες φίλε μου. Ετσι ακριβώς ειναι.

      Καλο Πασχα και καλή ανάσταση ευχομαι!

      Διαγραφή
  10. Η ιστορία τούτη με άγγιξε πολύ... έχω κι εγώ μια αδυναμία στις γάτες... να'σαι καλά αγαπημένη φίλη... και καλό Πάσχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαιρομαι που σε άγγιξε. Είναι για ολους εμάς που εχουμε αυτή την αδυναμία. Και χαιρομαι που σε βλεπω και στο μπλογκ μου αγαπητέ φιλε.

      Καλο Πασχα και καλή ανάσταση ευχομαι!

      Διαγραφή
  11. Η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις τελικά!
    Χαίρομαι που πέρασα έστω και καθυστερημένα... ιστορία που διδάσκει!
    Να'σαι καλά Περήφανη!
    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καθολου καθυστερημενα airis μου! Κι εγώ καθυστερησα να απαντήσω.
      να εισαι πάντα καλά.

      Καλο Πασχα και καλή ανάσταση ευχομαι!

      Διαγραφή
  12. Πέρασα οπως κάνω παντα στους φιλους για ν αφησω τις ευχες μου.Πασχαλινες δεχτείτε ευχες απο την καρδια βγαλμένες,ολες οι μέρες της ζωής σας να είναι αναστημένες.Καλη Ανάσταση και Καλό Πάσχα!!!
    ░☆✿❥❥❥♥♥☆░☆✿❥❥❥♥♥☆░☆✿❥❥❥♥♥☆░☆✿❥❥❥♥♥☆░☆✿❥░☆✿❥❥❥♥♥☆░☆Πολυ ομορφη ιστορια!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ καλέ μου φίλε, ωραία που σε ξαναβλεπω στα μέρη μου.

      Καλο Πασχα και καλή ανάσταση ευχομαι!

      Διαγραφή
  13. Aυτά είναι τα παράδοξα.

    Τις καλύτερες ευχές μου και από εδώ Περ'ηφανη Μανιάτισσα! Χρόνια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Xρονια πολλά Κάλια μου, καλωσήρθες στα μέρη μου.

      Διαγραφή
  14. Η ιστορία αυτή δείχνει πως αλλάζουν τα πράγματα και οι καταστάσεις στην ζωή... Από εκεί που δεν το περιμένει κανείς γίνονται εκπλήξεις και πολλές φορές το αναμενόμενο απλά δεν συμβαίνει...
    Μακάρι να μπορούσαν τα γατάκια να καταλάβουν την έμπνευση που έδωσαν για τη συγκεκριμένη ιστορία...

    Όσο για μένα ξεκινάω από αύριο να ξεπεράσω τον Δ, άλλωστε και το δικό μου όνομα ξεκινάει με Δ... Τι παραπάνω έχει ο άλλος;

    Δ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το αναμενόμενο απλά δεν συμβαινει. Γιατι οπως πολύ σωστά εχει ειπωθεί.
      "There is a big difference between life and fiction. Fiction makes sense,"

      Φίλε μου, δεν ξέρω τι παραπάνω έχει άν έχει. Ξερω οτι αγαπάει τις γάτες και αφήνεται σε αυτές. Μαλλον αυτο έχει. Προσπάθησε να το έχεις κι εσυ και θα αποκτήσεις το "χαρισμα"

      Καλο απογευμα.

      Διαγραφή
  15. Υπέροχη η ιστορία σου...με συγκίνησε όπως πολλά τελευταία...Πολύ καλησπέρα εύχομαι! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Καλησπέρα Περήφανή μου όμορφη! Πόσα μου θύμησες! Κάποτε στα 17 μου, μου έφερε μια φίλη σε ένα ίδιο χαρτόκουτο 2 γκριζοπράσινα θηλυκά γατάκια. Θα κρατούσα το ένα στο σπίτι μαζί μου για χαϊδεμένο και το άλλο θα το έστελνα στο χωράφι μας κάτω στον κάμπο, στο σπιτοκαλυβάκι όπου είχαν αποσυρθεί στα γεράματα οι γονείς μου, με λίγα ζωντανά το σκύλο τα γουρονάκια, το γαιδουράκι τους, το μπαχτσε τους, τους λύκους της γκρινπίς και τα φίδια και ζούσαν το παραμύθι τους. Θα κυνηγούσε αρουραίους εκεί και φίδια, είχε δουλειά να κάνει. Δε θα στειρώνονταν ποτέ. Έπρεπε λοιπόν να επιλέξω ποιο γατάκι θα κρατούσα και έμεινα μια ολόκληρη μέρα να τις παρατηρώ. Η μια ήταν κοινωνική και ατίθαση. Αμέσως βγήκε να εξερευνήσει,ήταν λαλίστατη και τρισχαριτωμένη.'Έφαγε αμέσως, έψαξε μέρος να κάνει την ανάγκη της και παίξαμε πολύ. Η άλλη αμίλητη, μόνη κουλουριασμένη στο χαρτόκουτό της, μελαγχολική δεν σάλευε καθόλου. Παραδόξως η αποσυρμένη μου ξυπνούσε μεγαλύτερη συμπάθεια και με ιντρίγκαρε να τη σώσω. Ήθελα να την κάνω να χαρεί. Η άλλη μου φαινόταν δυνατή και ανεξάρτητη. Θα ήταν καταλληλότερη για να ζήσει στον βίαιο άγριο ελεύθερο κόσμο του χωραφιού σκεφτόμουν. Είχα μεγάλο δίλημμα όμως γιατί εκεί που η προσαρμοστικότητα και η κοινωνικότητα μου φαινόταν προτέρημα, εκεί η άγρια σιωπή και η απόσυρση μου φαινόταν καταλληλότερο προσόν για την απολίτιστη Φύση. Οι αμφιβολίες μου και η συμπάθειά μου διαλύθηκε αμέσως την επόμενη μέρα. Η στρυφνή γάτα αφού έφαγε το βραδινό της έκανε την ανάγκη της μέσα στο πιάτο της. Ήταν πια σαφές το μήνυμα που έστειλε. Έφυγε στο χωράφι,δεν ήταν πρόθυμη για τον παραμικρό συμβιβασμό. Έμεινε μαζί μου η Γουργουρίτσα μου. Συντρόφισσα καλή των μαθητικών μου χρόνων κι εξομολόγα μου. Ημέρεψε ένα γατάκι με νανισμό που είχαμε στη γειτονιά κι έπαθε μια δερματοπάθεια από τη φιλία τους. Γέννησε τα πρώτα 3 της γατάκια μέσα στο δωμάτιό μου μαζί μου! Μ'αφησε να τη βοηθήσω στη γέννα που την κατέγραψα όλόκληρη στο εφηβικό μου ημερολόγιο, μου τα έφερε στο κρεββάτι να τα ζεστάνω μαζί της αφού τα στέγνωσε καλά. Δεν έχω λόγια να περιγράψω πόσο τρυφερή μάνα και αφοσιωμένη φίλη ήταν η Γουργουρίτσα μου. Η αδερφή της από την άλλη έγινε σαν τίγρης. Όταν την είδα μετά από λίγους μήνες νόμιζα ήταν αρσενική γάτα, τέτοια διαφορά. Γεννούσε συνέχεια γατάκια πο ήταν ευπρόσδεκτα ως κυνηγοί, και το τρίχωμά της ήταν γυαλιστερό και υπέροχο. Ήταν φυσικά άγρια και δεν άφηνε κανέναν να τη χαϊδέψει. Αυτή ήταν η στρατηγική ανατροφής που επέβαλλε η κτηνοτροφική κουλτούρα της μάνας μου. Τα ζώα δεν έπρεπε να τα μερεύουμε με χάδια (μην τα μαλλιάζετε φώναζε, μην τα κάνετε δηλαδή του καναπέ) και καλοπέραση, αν θέλουμε να είναι παραγωγική η συμβίωση και αυτά χαρούμενα. Το πιστεύω κι εγώ αυτό και το παραδέχομαι πια. Οταν έφυγα για τη Θεσσαλονίκη η Γουργουρίτσα έφυγε από το σπίτι μας Δεν την ξαναείδα ποτέ. Το δέσιμο με ένα ζωάκι είναι πάντα μια ριψοκίνδυνη υπόθεση. Στεναχωρήθηκα τώρα που τα θυμήθηκα. Ουφ.
    Σε φιλώ Μανιάισσα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ ωραία ιστορία Τζορτζίνα μου, με νόημα για τα ζώα καιγια εμας τους ανθρωπους. Χαιρομαι κι ευχαριστώ πολύ που τη μοιράστηκες μαζί μας.
      (συγγνωμη για την καθυστερηση, αργω καμια φορα να μπω στο μπλογκ λογω ελλειψεως χρόνου Σε φιλώ!)

      Διαγραφή
  17. Kαλησπέρα περήφανή μου... σε έχει ειδοποιήσει κάποιος για την αυριανή κίνηση των blogger σχετικά σχετικά με την εξουδετέρωση των χημικών όπλων της Συρίας στην λεκάνη της Μεσογείου ;
    Δεν βρίσκω το μέηλ σου για να σου στείλω το κείμενο και την εικόνα , γι αυτό και σε ρωτώ....αν όχι μπες εδώ και κάνε αντιγραφή...
    http://levina-imagination.blogspot.gr/


    Τα φιλιά μου...και καλό βράδυ να έχεις....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Kαλημερα Λεβινα, το σχολιο σου μου διεφυγε, δεν έχω βαλει ειδοποιηση για τα νεα σχολια και δεν το επιασα (ειμαι e-λιθια).Αν θελεις με ενημερωνεις λυπαμαι ειλικρινά που το έχασα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή