Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2014

O Λουις Μπουνιουέλ και η μετά θάνατον ζωή (από την ταινία του Λος Ολβιδάδος)

Ο πιο αδίσταχτος, μοχθηρός και bad to the bone τυπος που έχω δει ειναι ένας ήρωας του Λουις Μπουνιουελ, στο αριστούργημα του Λος Ολβιδάδος. Ξεχασμένος από την κοινωνία (οπως λέει ο στομφώδης ελληνικός τίτλος), ζει και βασιλεύει στη δική του κοινωνία, αυτή που εμείς οι καλοζωισμένοι βρίσκουμε μόνο στους εφιάλτες, στη μεγάλη οθόνη και στις αφηγήσεις των παλιότερων. Είναι ένας αλητάμπουρας, ένας outlaw, ένας έφηβος που μυεί και στη συνέχεια καταδιώκει ένα μικρό παιδί. Το παρακολουθεί, το εκβιάζει, το κυνηγάει, το τρομοκρατεί, πιάνει με τα βρωμόχερα του ό, τι πολυτιμότερο έχει ο μικρός και το μαγαρίζει. Είναι ένας άνθρωπος μισητός.
Βεβαια κι αυτός έχει υπάρξει παιδι, της εποχής του, της φτώχειας, της βίας, της έλλειψης σε όλα τα επίπεδα. Είναι ένα κακοποιημένο παιδί που κακοποιεί ένα άλλο παιδί. Αλλά το άλλο παιδί δεν είναι σαν κι αυτόν. Έχει ακόμη μέσα του κάτι, έχει ακόμα ζωή, ελπίδα. Ειναι παιδί ακόμα. Ο έφηβος όμως δεν νοιάζεται. Επί 80 λεπτά κυνηγάει εναν ομοιο του, έναν πιο ανίσχυρο, τον τιμωρεί σαδιστικά με κάθε τρόπο, και στο τελος τον τσακίζει και τον αποτελειώνει.
Και τον έφηβο όμως κάποιος τον αποτελειώνει. Ο επίσημος αντίπαλος του, ο νόμος. Ο έφηβος σωριάζεται στο έδαφος και βλέπουμε με τα μάτια του τις τελευταίες του εικόνες. Έναν μαύρο σκύλο. Το παιδί που μόλις σκότωσε να τον φωνάζει, το παιδί το σκύλο, το παιδί, το σκύλο.
Βλεπουμε τον κακό έφηβο να βασανίζεται για λίγα δευτερόλεπτα, για μια στιγμή, μια σκηνή. Και η ταινία τελειώνει.
Κι εγώ έχω κολλήσει πολυ καιρό με αυτή τη σκηνή. Με τη σκηνή που μου έλυσε για πάντα την απορία για τη μετά θανατον ζωή .Και σκέφτομαι πως από τοτε έχει περάσει πολύς καιρός και δεν έχω δει μια ταινία που να μου μείνει.


7 σχόλια:

  1. Δεν την ξέρω αυτήν την ταινία του Μπουνιουέλ.
    Επειδή μου κέντρισες το ενδιαφέρον θα την αναζητήσω.
    Τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι παλια ταινια του 50 φίλη μου απο τη Μεξικάνικη περίοδο του. Την έγραψε κατά παραγγελία για να περιγράψει την εξαθλίωση εκείνης της περιόδου. Υπηρχε και εναλλακτικό τέλος, ευχάριστο. Ευτυχώς δεν το επέλεξαν γιατι θα έχανα αυτή τη μοναδική σκηνή που μου είπε τόσα πολλά.

      Ειναι πάντως δυσκολο να τη βρεις κι εγω την ειδα τελευταία σε αφιέρωμα. Ειναι υπερβολικά σκληρή και ρεαλιστική ταινία με ελάχιστα σουρεαλιστικά στοιχεία.

      Καλο σου βραδυ φίλη μου!

      Διαγραφή
  2. Περήφανη, πιθανόν να συμπέσαμε στο ίδιο αφιέρωμα σε κεντρικό κινηματογράφο...

    Πράγματι είναι μια ταινία που είναι τόσο διαφορετική από τις σύγχρονες αλλά περιγράφει καταστάσεις που υπάρχουν ακόμα. Εκεί καταλαβαίνει και διαχωρίζει κανείς τις ταινίες από τις καλλιτεχνικές δημιουργίες και ο συγκεκριμένος έχει κάνει μπόλικες από την δεύτερη κατηγορία...

    Τι κρίμα να μην υπάρχουν προβολές τέτοιων ταινιών στην TV αντί των επαναλήψεων όλων των σειρών...

    Μπράβο σου πάντως για το ερέθισμα που δίνεις στο blog, έστω και ένας να ψάξει και να δει κάποια από τα δημιουργήματα του Μπονιουέλ κέρδος θα έχει...

    Δημήτρης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Kαι βέβαια υπαρχουν ακόμα. Στις φαβέλες στη Βραζιλία ας πουμε η κατάσταση δεν διαφέρει απο αυτή που περιγράφει το 50 ο Μπουνιουελ...και όχι μονο βεβαια. Βία και εγκληματικότητα επικρατεί σε πολλές ακόμα χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου.

      Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, αλλά δεν νομιζω πως ενδιαφέρουν πια αυτές οι παλιές ταινιες. Ο Μπουνιουελ ομως ειναι η αδυναμία μου και είναι μεγάλος δημιουργος.

      Καλή σου νυχτα!

      Διαγραφή
  3. Πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση και σχόλια. Καλημέρα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ωωω μου έφερες φοβερή ιδέα για προβολή ταινίας.. ο άγγελος εξολοθρευτής με είχε συναρπάσσει και φυσικά η μπουρζουαζία και η βιριδιάνα.. ευχαριστώ..

    για πες περισσότερα για αυτό το θέμα σχετικά με τη μετά θάνατω ζωή?

    ΑπάντησηΔιαγραφή