Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2019

Aποψε μου αρεσει. (οσα μου αρεσαν ενα φθινοπωρινο βραδυ)

Aπόψε μου αρέσει ο ιδρώτας των ερωτευμένων, ο χυμός ανανά, τα πατουσάκια των μωρών και οι κάτοικοι των πολεων που ξεκουράζονται στα παγκακια.
Tα κλεμμένα ποδήλατα κι οι ιδιοκτήτες τους, οι ζεστες φωνές, το κατά Ματθαίον του Παζολινι, ο Χριστός που περπάτησε στο νερό, η υγρασία , το κραγιόν το κατακόκκινο.
Μ’ αρεσει το φεισμπουκ και οι ανθρωποι που κάθονται κάθε μέρα για ώρες, πολλές ώρες, μπροστα απο μια οθόνη υπολογιστή τάμπλετ ή κινητου και μιλανε μαζι μου και μιλανε μεταξύ τους και περιμένουν τον έρωτα να ερθει κι ολο νομίζουν πως έρχεται κι εκεινος τελικά δεν έρχεται.
Μ΄αρεσουν τα αυτοκινητάκια μινιατούρες που γυαλίζουν ακίνητα και ο Λεοναρντ Κοεν όταν μου λεει οτι θα φορουσε μέχρι και μάσκα αν του το ζητούσα, ή θα εκανε οτιδηποτε άλλο του ζητουσα.
Μ΄αρεσουν οι ανθρωποι που γενικά εχουν ιδιες ιδέες με μένα, όταν έχουν διαφορετικές ιδέες απο μενα.
Μ’ αρέσει το λιγο φως που δημιουργεί σκιες και το σκοτάδι που δεν ειναι απολυτο.
Απόψε μ’ αρέσει το χειρογραφο του παππου μου που κυκλοφορεί στα εγγονια του σε ψηφιακή μορφη pdf και όλα τα ανθρώπινα σημάδια.
Ο Αλ Πατσινο και οτι τα μάτια, τα μάτια δε λενε ποτέ ψέματα.
Απόψε μ’ αρέσει η θάλασσα και θα μ’ αρεσει κι αύριο και μεθαυριο και πολλα βραδια ακόμα μέχρι το κρύο το βαρυ, τις βροχές, τις πλημμυρες, την ομίχλη και τα χιόνια. Τοτε θα την ξεχασω για λιγο.

Mark Rothko

1 σχόλιο: